โยบ
Chapter 37
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยบ 37

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1“เพราะ​เรื่อง​นี้ ใจ​ผม​สั่น เคลื่อน​จาก​ที่​ของ​มัน
1אַף־לְ֭זֹאת יֶחֱרַ֣ד לִבִּ֑י וְ֝יִתַּ֗ר מִמְּקֹומֹֽו׃
2ฟัง​เถิด ฟัง​เสียง​พระองค์ เสียง​ที่​ออก​จาก​ปาก​พระองค์
2שִׁמְע֤וּ שָׁמֹ֣ועַ בְּרֹ֣גֶז קֹלֹ֑ו וְ֝הֶ֗גֶה מִפִּ֥יו יֵצֵֽא׃
3พระองค์​ส่ง​เสียง​ไป​ทั่ว​ใต้​ฟ้า ส่ง​สายฟ้า​ไป​จน​สุด​แผ่นดิน
3תַּֽחַת־כָּל־הַשָּׁמַ֥יִם יִשְׁרֵ֑הוּ וְ֝אֹורֹ֗ו עַל־כַּנְפֹ֥ות הָאָֽרֶץ׃
4หลัง​จาก​นั้น เสียง​ก็​คำราม พระองค์​ให้​ฟ้าร้อง​ด้วย​เสียง​แห่ง​ความยิ่งใหญ่ ไม่​ยั้ง​สิ่ง​ใด​เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​พระองค์
4אַחֲרָ֤יו ׀ יִשְׁאַג־קֹ֗ול יַ֭רְעֵם בְּקֹ֣ול גְּאֹונֹ֑ו וְלֹ֥א יְ֝עַקְּבֵ֗ם כִּֽי־יִשָּׁמַ֥ע קֹולֹֽו׃
5พระเจ้า​ให้​ฟ้าร้อง​ด้วย​เสียง​อัศจรรย์ ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​ที่​เรา​เข้าใจ​ไม่​ได้
5יַרְעֵ֤ם אֵ֣ל בְּ֭קֹולֹו נִפְלָאֹ֑ות עֹשֶׂ֥ה גְ֝דֹלֹ֗ות וְלֹ֣א נֵדָֽע׃
6พระองค์​บอก​หิมะ​ว่า ‘จง​ตก​บน​แผ่นดิน’ บอก​สาย​ฝน​เช่น​กัน บอก​ฝน​ห่า​ใหญ่​ของ​พระองค์​เช่น​กัน
6כִּ֤י לַשֶּׁ֨לַג ׀ יֹאמַ֗ר הֱוֵ֫א אָ֥רֶץ וְגֶ֥שֶׁם מָטָ֑ר וְ֝גֶ֗שֶׁם מִטְרֹ֥ות עֻזֹּֽו׃
7พระองค์​ผนึก​มือ​ของ​มนุษย์​ทุก​คน​ให้​หยุด​นิ่ง เพื่อ​ทุก​คน​ที่​พระองค์​สร้าง​จะ​ได้​รู้
7בְּיַד־כָּל־אָדָ֥ם יַחְתֹּ֑ום לָ֝דַ֗עַת כָּל־אַנְשֵׁ֥י מַעֲשֵֽׂהוּ׃
8สัตว์​จึง​หา​ที่​กำบัง อยู่​ใน​ถ้ำ​ของ​ตน
8וַתָּבֹ֣א חַיָּ֣ה בְמֹו־אָ֑רֶב וּבִמְעֹ֖ונֹתֶ֣יהָ תִשְׁכֹּֽן׃
9พายุ​ออก​มา​จาก​ห้อง​ของ​มัน ความหนาว​ออก​มา​จาก​ทิศเหนือ
9מִן־הַ֭חֶדֶר תָּבֹ֣וא סוּפָ֑ה וּֽמִמְּזָרִ֥ים קָרָֽה׃
10ลมหายใจ​ของ​พระเจ้า​ทำให้​เกิด​น้ำ​แข็ง ผืน​น้ำ​กว้าง​จับ​ตัว​แข็ง
10מִנִּשְׁמַת־אֵ֥ל יִתֶּן־קָ֑רַח וְרֹ֖חַב מַ֣יִם בְּמוּצָֽק׃
11พระองค์​บรรทุก​ความชื้น​ไว้​ใน​เมฆ​หนา แผ่​เมฆ​สายฟ้า​ของ​พระองค์​ออก​ไป
11אַף־בְּ֭רִי יַטְרִ֣יחַ עָ֑ב יָ֝פִ֗יץ עֲנַ֣ן אֹורֹֽו׃
12เมฆ​หมุน​ไป​ตาม​การนำ​ของ​พระองค์ เพื่อ​ทำ​ทุก​อย่าง​ที่​พระองค์​สั่ง บน​ผิว​โลก​ที่​คน​อาศัย
12וְה֤וּא מְסִבֹּ֨ות ׀ מִתְהַפֵּ֣ךְ *בְּתַחְבּוּלָתֹו (בְּתַחְבּוּלֹתָ֣יו) לְפָעֳלָ֑ם כֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר יְצַוֵּ֓ם ׀ עַל־פְּנֵ֖י תֵבֵ֣ל אָֽרְצָה׃
13พระองค์​ให้​มัน​มา ไม่​ว่า​เพื่อ​ตีสอน เพื่อ​แผ่นดิน​ของ​พระองค์ หรือ​เพื่อ​แสดง​ความรักเมตตา
13אִם־לְשֵׁ֥בֶט אִם־לְאַרְצֹ֑ו אִם־לְ֝חֶ֗סֶד יַמְצִאֵֽהוּ׃
14“โยบ ฟัง​เรื่อง​นี้ ยืน​นิ่ง​และ​พิจารณา​งาน​อัศจรรย์​ของ​พระเจ้า
14הַאֲזִ֣ינָה זֹּ֣את אִיֹּ֑וב עֲ֝מֹ֗ד וְהִתְבֹּונֵ֤ן ׀ נִפְלְאֹ֬ות אֵֽל׃
15คุณ​รู้​หรือ​ว่า​พระเจ้า​ควบคุม​สิ่ง​เหล่า​นี้​อย่างไร ทำให้​สายฟ้า​จาก​เมฆ​ของ​พระองค์​ส่อง​อย่างไร?
15הֲ֭תֵדַע בְּשׂוּם־אֱלֹ֣והַּ עֲלֵיהֶ֑ם וְ֝הֹופִ֗יעַ אֹ֣ור עֲנָנֹֽו׃
16คุณ​รู้​การ​ทำงาน​ของ​เมฆ​หรือ รู้​ถึง​งาน​อัศจรรย์​ของ​ผู้​มี​ความรู้​สมบูรณ์​หรือ?
16הֲ֭תֵדַע עַל־מִפְלְשֵׂי־עָ֑ב מִ֝פְלְאֹ֗ות תְּמִ֣ים דֵּעִֽים׃
17คุณ​ที่​เสื้อผ้า​ร้อน เมื่อ​แผ่นดิน​นิ่ง​เพราะ​ลมใต้?
17אֲשֶׁר־בְּגָדֶ֥יךָ חַמִּ֑ים בְּהַשְׁקִ֥ט אֶ֝֗רֶץ מִדָּרֹֽום׃
18คุณ​จะ​แผ่​ท้องฟ้า​ร่วม​กับ​พระองค์​ได้​หรือ ท้องฟ้า​ที่​แข็ง​เหมือน​กระจก​โลหะ​หล่อ?
18תַּרְקִ֣יעַ עִ֭מֹּו לִשְׁחָקִ֑ים חֲ֝זָקִ֗ים כִּרְאִ֥י מוּצָֽק׃
19สอน​เรา​สิ​ว่า​จะ​บอก​พระองค์​อย่างไร เพราะ​ความมืด​ทำให้​เรา​เรียบเรียง​คดี​ไม่​ได้
19הֹ֖ודִיעֵנוּ מַה־נֹּ֣אמַר לֹ֑ו לֹ֥א־נַ֝עֲרֹ֗ךְ מִפְּנֵי־חֹֽשֶׁךְ׃
20จะ​มี​ใคร​บอก​พระองค์​ไหม​ว่า​ผม​อยาก​พูด? หรือ​มนุษย์​ควร​ปรารถนา​ให้​ตน​ถูก​กลืน​กิน?
20הֽ͏ַיְסֻפַּר־לֹ֖ו כִּ֣י אֲדַבֵּ֑ר אִֽם־אָ֥מַר אִ֝֗ישׁ כִּ֣י יְבֻלָּֽע׃
21ตอน​นี้​มนุษย์​ไม่​เห็น​แสง​ที่​สว่าง​บน​ท้องฟ้า แต่​ลม​พัด​ผ่าน​และ​ทำให้​ฟ้า​ใส
21וְעַתָּ֤ה ׀ לֹ֘א רָ֤אוּ אֹ֗ור בָּהִ֣יר ה֭וּא בַּשְּׁחָקִ֑ים וְר֥וּחַ עָ֝בְרָ֗ה וַֽתְּטַהֲרֵֽם׃
22แสงทอง​สุกใส​มา​จาก​ทิศเหนือ ความยิ่งใหญ่​น่าเกรงกลัว​อยู่​กับ​พระเจ้า
22מִ֭צָּפֹון זָהָ֣ב יֶֽאֱתֶ֑ה עַל־אֱ֝לֹ֗והַּ נֹ֣ורָא הֹֽוד׃
23เรา​เข้า​ถึง​พระผู้ทรงฤทธิ์​ไม่​ได้ พระองค์​สูงส่ง​ด้วย​อำนาจ พระองค์​ยุติธรรม​และ​เที่ยงธรรม​อย่าง​ยิ่ง จะ​ไม่​กดขี่
23שַׁדַּ֣י לֹֽא־מְ֭צָאנֻהוּ שַׂגִּיא־כֹ֑חַ וּמִשְׁפָּ֥ט וְרֹב־צְ֝דָקָ֗ה לֹ֣א יְעַנֶּֽה׃
24มนุษย์​จึง​ยำเกรง​พระองค์ พระองค์​ไม่​ใส่ใจ​ผู้​มี​ใจ​เปี่ยม​ปัญญา​คน​ใด”
24לָ֭כֵן יְרֵא֣וּהוּ אֲנָשִׁ֑ים לֹֽא־יִ֝רְאֶ֗ה כָּל־חַכְמֵי־לֵֽב׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.