Joba
Chapter 37
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Joba 37

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1He dongah ka lungbuei lakueng tih a hmuen lamloh cungpet.
1[Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.
2A ol dongkah khoponah te hnatun hnatun. A ka lamloh caitawknah thoeng.
2Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.
3Vaan boeih hmuiah a hlah tih a vangnah loh diklai hmoi duela pawk.
3Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.
4A hnukkah a kawk ol khaw a hoemdamnah ol neh hum tih a ol a yaak vaengah rhaek uelh sak boeh.
4Post eum rugiet sonitus; tonabit voce magnitudinis suæ: et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.
5Pathen loh a ol neh khobaerhambae a saii khungdaeng tih hum dae m'ming uh moenih.
5Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia;
6Vuelsong neh khotlan khonal te, 'Diklai ah om saeh,’ a ti vaengah khotlan khonal khaw a sarhi tak.
6qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ;
7Amah kutngo hlang boeih ming sak ham hlang boeih kah kut te rhodaek a soei pah.
7qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
8Te vaengah mulhing khaw a khui la kun tih a khuisaek ah kho a sak.
8Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.
9Cangpalam te imkhui lamloh, khosik te tlangpuei lamloh ha thoeng.
9Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
10Pathen kah hiil lamloh rhaelnu khaw a khueh tih tui daang mangdaeng mangtok la om.
10Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.
11Khomai te cingtui loh a rhih sak tih cingmai loh amah kah vangnah te a taekyak.
11Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.
12Te khaw diklai kah lunglai hman ah a uen boeih te saii hamla a niing, a niing dongah kuluk la a hil.
12Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum:
13Te te caitueng lam khaw, a khohmuen ham khaw, sitlohnah ham khaw a thoeng sak.
13sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri.
14Job, he he hnakaeng lah. Pai lamtah Pathen kah khobaerhambae he yakming lah.
14Ausculta hæc, Job: sta, et considera mirabilia Dei.
15Te rhoek soah Pathen loh a khueh tih a cingmai kah vangnah a sae te na ming a?
15Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus?
16Poeknah rhuemtuet, mangvawt khomai a haainah te na ming a?
16Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias?
17Tuithim loh khohmuen a mong sak vaengah na himbai te aka bae sak,
17Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro?
18Hmaidan a hlawn bangla khomong a thah la amah taengah na nulh thai aya?
18Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
19Amah taengah metla n'thui ham khaw kaimih tueng lah. Hmaisuep hmai ah n'tawn uh thai pawt oe.
19Ostende nobis quid dicamus illi: nos quippe involvimur tenebris.
20Hlang loh a dolh hamla thui cakhaw ka thui bangla amah taengah a tae pa aya?
20Quis narrabit ei quæ loquor? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
21Tahae ah khaw vangnah a hmuh uh moenih. A aa te khohli loh a yawn tih a caihcil hnukkah khomong dongah tueng.
21At nunc non vident lucem: subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.
22Tlangpuei lamkah sui te mueithennah rhih om Pathen taengla pawk.
22Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.
23Tlungthang te thadueng a len dongah a tiktamnah m'hmuh lek moenih. Duengnah khaw a cungkuem dongah hlang a phaep moenih.
23Digne eum invenire non possumus: magnus fortitudine, et judicio, et justitia: et enarrari non potest.
24Hlang rhoek loh amah te a rhih uh tangloeng dongah lungbuei aka cueih rhoek takuem khaw a sawt moenih,” a ti.
24Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.