ヨブ記 29
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Clementine Vulgate, 1598
1ヨブは再び語り始めて言った。
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
2ああ、私が昔の月日のようであったなら。 神が私を見守っておられた日々のようであったなら。
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
3神のともしびが私の頭の上に輝き、 その光によって私が暗闇の中を歩んでいた時のように。
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
4私が全盛期にあった時のように。 神の親しい交わりが私の天幕にあった時のように。
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
5全能者がまだ私とともにおられ、 私の子どもたちが私の周りにいた時のように。
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
6私の歩みがバターで洗われ、 岩が私のために油の川を注ぎ出した時のように。
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
7私が町の門に出て行き、 広場に自分の座を設けた時には、
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
8若者たちは私を見て身を引き、 年老いた者たちは立ち上がった。
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
9君主たちは話すことを控え、 その口に手を当てた。
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
10貴族たちの声は静まり、 彼らの舌は上あごにへばりついた。
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
11私の言葉を聞いた耳は、私を祝福し、 私を見た目は、私を称賛した。
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
12叫び求める貧しい者や、 助け手のないみなしごを、私は救い出した。
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
13滅びようとしていた者の祝福が私の上に臨み、 私はやもめの心を喜び歌わせた。
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
14私は義をまとい、それは私を覆った。 私の公正さは上着や冠のようであった。
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
15私は盲人の目となり、 足の不自由な者の足となった。
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
16私は貧しい者の父であった。 私は見知らぬ者の訴えまでも調べた。
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
17私は不義な者のあごを砕き、 その歯から獲物を引き抜いた。
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
18そこで私は言った。『私は自分の家で死に、 私の日々を砂のように数えるだろう。
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
19私の根は水に向かって広がり、 露は夜通し私の枝の上にある。
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
20私の誉れは絶えず新しく、 私の弓はこの手の中で力を新たにする』と。
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
21人々は私に耳を傾けて待ち、 私の助言を求めて黙っていた。
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
22私の言葉の後、彼らは再び語ることはなかった。 私の言葉は彼らの上に降り注いだ。
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
23彼らは雨を待つように私を待ち望んだ。 春の雨を飲むように、彼らは口を開いた。
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
24彼らが自信を失っているとき、私は彼らに微笑みかけた。 彼らは私の顔の光を拒まなかった。
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
25私は彼らの進む道を選び、長として座った。 軍勢の中の王のように、 悲しむ者を慰める者のように、彼らの中にいた。
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.