Job 24
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Times are not hid from the Almighty: but they that know him, know not his days.
1Job antwoordde, en sprak Waarom zijn er door den Almachtige dan geen tijden bepaald, En aanschouwen zij, die Hem kennen, zijn dagen niet?
2Some have removed landmarks, have taken away flocks by force, and fed them.
2Waarom verzetten dan de bozen de grensstenen, En beroven zij kudde en herder?
3They have driven away the ass of the fatherless, and have taken away the widow’s ox for a pledge.
3Ze voeren den ezel der wezen weg, En leggen beslag op het rund van de weduwe;
4They have overturned the way of the poor, and have oppressed together the meek of the earth.
4De berooiden worden van de weg gedrongen, De armen in het land moeten zich allen verbergen;
5Others like wild asses in the desert go forth to their work: by watching for a prey they get bread for their children.
5Als wilde ezels in de woestijn Trekken ze uit, om te zwoegen. Ze zoeken tot de avond naar buit, Maar geen brood voor hun kinderen!
6They reap the field that is not their own, and gather the vintage of his vineyard whom by violence they have oppressed.
6Ze roven des nachts de oogst van het veld, En zoeken de wijngaard der rijken af.
7They send men away naked, taking away their clothes who have no covering in the cold:
7Naakt overnachten zij, zonder kleed, En zonder dekking tegen de kou;
8Who are wet, with the showers of the mountains, and having no covering embrace the stones.
8Ze worden nat door de stortvloed der bergen, Drukken zich tegen de rotsen, omdat de schuilplaats ontbreekt
9They have violently robbed the fatherless, and stripped the poor common people.
9Ze rukken den wees van de moederborst af En nemen den zuigeling der armen tot pand.
10From the naked and them that go without clothing, and from the hungry they have taken away the ears of corn.
10Naakt lopen ze rond, ongekleed, Zelf hongerig, moeten ze schoven torsen;
11They have taken their rest at noon among the stores of them, who after having trodden the winepresses suffer thirst.
11Ze persen de olie tussen twee stenen, Treden de perskuip, maar lijden dorst.
12Out of the cities they have made men to groan, and the soul of the wounded hath cried out, and God doth not suffer it to pass unrevenged.
12Uit de stad stijgt het kermen der stervenden op, En roept de ziel der gewonden om hulp; Maar God luistert niet naar hun smeken, Hùn schenkt Hij geen aandacht!
13They have been rebellious to the light, they have not known his ways, neither have they returned by his paths.
13En schuwen het licht; Ze kennen zijn wegen niet, En blijven niet op zijn paden.
14The murderer riseth at the very break of day, he killeth the needy, and the poor man: but in the night he will be as a thief.
14Eer het licht wordt, maakt zich de moordenaar op, Om armen en berooiden te doden; En terwijl het nog nacht is, Sluipt hij rond als een dief.
15The eye of the adulterer observeth darkness, saying: No eye shall see me: and he will cover his face.
15Het oog van den overspeler maakt van de schemering gebruik; Hij denkt: Geen oog, dat mij ziet; Hij slaat zich een sluier voor het gezicht,
16He diggeth through houses in the dark, as in the day they had appointed for themselves, and they have not known the light.
16En breekt in het donker de huizen in. Maar zij sluiten zich op overdag, En willen van het daglicht niet weten;
17If the morning suddenly appear, it is to them the shadow of death: and they walk in darkness as if it were in light.
17Voor hen allen is de morgen als de schaduw des doods, Zodra het licht wordt, overvalt hen de doodschrik!
18He is light upon the face of the water: cursed be his portion on the earth, let him not walk by the way of the vineyards.
18Die anderen vluchten weg voor de dag Zijn erfdeel ligt vervloekt in het land, Geen druiventreder trekt naar zijn wijnberg;
19Let him pass from the snow waters to excessive heat, and his sin even to hell.
19Zoals droogte en hitte het sneeuwwater slurpen, Zo slurpt de onderwereld den zondaar op.
20Let mercy forget him: may worms be his sweetness: let him be remembered no more, but be broken in pieces as an unfruitful tree.
20Door de moederschoot wordt hij vergeten, De wormen smullen van hem; Zijn naam wordt niet langer herdacht, Zijn ongerechtigheid geknakt als een boom.
21For he hath fed the barren that beareth not, and to the widow he hath done no good.
21Hij mishandelt de onvruchtbare, haar die niet baart, En behandelt de weduwe niet goed:
22He hath pulled down the strong by his might: and when he standeth up, he shall not trust to his life.
22Maar Hij, die tyrannen verplettert, Zal het wreken door zijn kracht!
23God hath given him place for penance, and he abuseth it unto pride: but his eyes are upon his ways.
23Hij is van zijn leven niet zeker, Gebroken de steun, waarop hij zich stut, En op zijn wegen ellende:
24They are lifted up for a little while and shall not stand, and shall be brought down as all things, and shall be taken away, and as the tops of the ears of corn they shall be broken.
24Een korte tijd rijst hij omhoog, dan is hij niet meer. Hij verdort als een kwijnende plant, Verlept als de top van een aar!
25And if it be not so, who can convince me that I have lied, and set my words before God?
25Is het niet waar, wie overtuigt mij van leugen, En wie ontzenuwt mijn betoog?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.