Книга Иова 9
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1И отвечал Иов и сказал:
1Job antwoordde, en sprak:
2правда! знаю, что так; но как оправдается человек пред Богом?
2Zeker, ik weet wel, dat het zo is; Maar hoe kan een mens tegenover God in zijn recht zijn?
3Если захочет вступить в прение с Ним, то не ответит Ему ни на одно из тысячи.
3Wanneer hij Hem ter verantwoording wil roepen, Geeft Hij niet eens op de duizendmaal antwoord;
4Премудр сердцем и могущ силою; кто восставал против Него и оставался в покое?
4Wie heeft den Alwijze en den Almachtige Ooit ongedeerd getrotseerd?
5Он передвигает горы, и не узнают их: Он превращает их в гневе Своем;
5Hem, die bergen verzet, en ze merken het niet, Ze onderstboven keert in zijn toorn;
6сдвигает землю с места ее, и столбы ее дрожат;
6Die de aarde op haar plaats doet schudden, Haar zuilen trillen ervan;
7скажет солнцу,- и не взойдет, и на звезды налагает печать.
7Die de zon bevel geeft, niet te stralen, En de sterren onder een zegel legt!
8Он один распростирает небеса и ходит по высотам моря;
8Die de hemel uitspant, Hij alleen, En voortschrijdt over de golven der zee;
9сотворил Ас, Кесиль и Хима и тайники юга;
9Die Grote Beer en Orion schiep, Plejaden en het Zuiderkruis;
10делает великое, неисследимое и чудное без числа!
10Die grootse, ondoorgrondelijke dingen wrocht, En talloze wonderen!
11Вот, Он пройдет предо мною, и не увижу Его; пронесется, и не замечу Его.
11Zie, Hij gaat mij voorbij, en ik zie het niet, Hij glijdt langs mij heen, ik bemerk het niet;
12Возьмет, и кто возбранит Ему? кто скажет Ему: что Ты делаешь?
12Rooft Hij: Wie zal Hem weerhouden? Wie Hem zeggen: Wat doet Gij?
13Бог не отвратит гнева Своего; пред Ним падут поборники гордыни.
13God, die zijn gramschap niet weerhoudt: Zelfs Ráhabs helpers moesten zich onder Hem krommen!
14Тем более могу ли я отвечать Ему и приискивать себе слова пред Ним?
14Hoe zou ik Hem dan ter verantwoording roepen, Mijn woorden tegenover Hem vinden?
15Хотя бы я и прав был, но не буду отвечать, а буду умолять Судию моего.
15Ik, die geen antwoord krijg, al heb ik ook recht, Maar mijn Rechter om genade moet smeken;
16Если бы я воззвал, и Он ответил мне,- я не поверил бы, что голос мой услышал Тот,
16En al gaf Hij mij antwoord, als ik riep, Dan geloof ik niet, dat Hij naar mij zou luisteren.
17Кто в вихре разит меня и умножает безвинно мои раны,
17Hij, die mij vertrapt om een kleinigheid En mijn smarten vermeerdert om niet;
18не дает мне перевести духа, но пресыщает меня горестями.
18Hij, die mij niet op adem laat komen, Maar mij met bitter wee overstelpt.
19Если действовать силою, то Он могуществен; если судом, кто сведет меня с Ним?
19Gaat het om kracht: Hij is er, de Sterke! Gaat het om recht: Wie klaagt Hem aan?
20Если я буду оправдываться, то мои же уста обвинят меня; если я невинен, то Он признает меня виновным.
20Al had ik ook recht, zijn mond veroordeelde mij; Al was ik onschuldig, Hij verklaarde mij schuldig!
21Невинен я; не хочу знать души моей, презираю жизнь мою.
21Ben ik onschuldig? Ik weet het zelf nu niet meer. Ik verfoei mijn bestaan: Het is mij allemaal één!
22Все одно; поэтому я сказал, что Он губит и непорочного и виновного.
22Maar daarom roep ik het uit: Onschuldigen en schuldigen slaat Hij neer!
23Если этого поражает Он бичом вдруг, то пытке невинных посмеивается.
23Wanneer zijn gesel plotseling doodt, Lacht Hij met de vertwijfeling van de onschuldigen;
24Земля отдана в руки нечестивых; лица судей ее Он закрывает. Если не Он, то кто же?
24Is het land aan bozen overgeleverd, Hij bindt nog een blinddoek op het gelaat van de rechters: Want zo Hij het niet doet, Wie doet het dan wel?
25Дни мои быстрее гонца,- бегут, не видят добра,
25Zo vliegen mijn dagen voorbij, Sneller nog dan een ijlbode; Zo vluchten ze weg, Zonder geluk te aanschouwen;
26несутся, как легкие ладьи, как орел стремится на добычу.
26Ze schieten heen als schepen van riet, Als een adelaar, die zich werpt op zijn prooi.
27Если сказать мне: забуду я жалобы мои, отложу мрачный вид свой и ободрюсь;
27Denk ik, ik wil mijn jammer vergeten, Weer vrolijk schijnen en blij,
28то трепещу всех страданий моих, зная, что Ты не объявишь меня невинным.
28Dan ben ik weer bang voor al mijn smarten, Wetend, dat Gij mij niet voor onschuldig houdt.
29Если же я виновен, то для чего напрасно томлюсь?
29En wanneer ik dan toch schuldig moet zijn, Waarom doe ik mijn best, om niet?
30Хотя бы я омылся и снежною водою и совершенно очистил руки мои,
30Al was ik mij nog zo schoon met sneeuw, En reinig mijn handen met zeep,
31то и тогда Ты погрузишь меня в грязь, и возгнушаются мною одежды мои.
31Toch ploft Gij mij neer in het vuil, Zodat mijn kleren van mij walgen.
32Ибо Он не человек, как я, чтоб я мог отвечать Ему и идти вместе с Ним на суд!
32Neen, Gij zijt geen mens, zoals ik, dien ik ter verantwoording roep, Zodat wij te zamen voor de rechtbank verschijnen!
33Нет между нами посредника, который положил бы руку свою на обоих нас.
33Ach, mocht er een scheidsrechter tussen ons zijn, Die zijn hand op ons beiden kon leggen;
34Да отстранит Он от меня жезл Свой, и страх Его да не ужасает меня,
34Die Gods roede van mij weg zou nemen, Zodat de schrik voor Hem mij niet deerde:
35и тогда я буду говорить и не убоюсь Его, ибо я не таков сам в себе.
35Dan zou ik spreken zonder Hem te vrezen; Maar nu er geen is, neem ik het op voor mijzelf!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.