Книга Иова 10
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Опротивела душе моей жизнь моя; предамся печали моей; буду говорить в горести души моей.
1Ik walg nu toch van het leven, En laat dus de vrije loop aan mijn klagen; Ik spreek in de bitterheid van mijn ziel,
2Скажу Богу: не обвиняй меня; объяви мне, за что Ты со мною борешься?
2En zeg tot God: Behandel mij niet als een schuldige; Laat mij weten, waarom Gij tegen mij strijdt!
3Хорошо ли для Тебя, что Ты угнетаешь, что презираешь дело рук Твоих, а на совет нечестивых посылаешь свет?
3Brengt het U voordeel, dat Gij verdrukt, Dat Gij het werk uwer handen verwerpt, Maar de plannen der bozen begunstigt?
4Разве у Тебя плотские очи, и Ты смотришь, как смотрит человек?
4Hebt Gij ogen van vlees, Ziet Gij, zoals mensen dat doen;
5Разве дни Твои, как дни человека, или лета Твои, как дни мужа,
5Zijn uw dagen als die van een sterveling, Uw jaren als de levensduur van een mens:
6что Ты ищешь порока во мне и допытываешься греха во мне,
6Dat Gij op zoek zijt naar mijn schuld, En naar mijn zonden blijft vorsen,
7хотя знаешь, что я не беззаконник, и что некому избавить меня от руки Твоей?
7Ofschoon Gij weet, dat ik niet schuldig ben, En niemand mij uit uw hand kan redden?
8Твои руки трудились надо мною и образовали всего меня кругом,- и Ты губишь меня?
8Uw eigen handen hebben mij gevormd en gewrocht, En nu zoudt Gij me weer gaan vernielen?
9Вспомни, что Ты, как глину, обделал меня, и в прах обращаешь меня?
9Bedenk toch, dat Gij mij als leem hebt gekneed: En Gij voert mij terug naar het stof?
10Не Ты ли вылил меня, как молоко, и, как творог, сгустил меня,
10Hebt Gij me niet als melk laten vloeien, En als kaas laten stremmen;
11кожею и плотью одел меня, костями и жилами скрепил меня,
11Mij niet bekleed met huid en met vlees, Met beenderen en spieren samengeweven?
12жизнь и милость даровал мне, и попечение Твое хранило дух мой?
12In uw goedheid hebt Gij mij het leven geschonken Uw zorg heeft mijn adem bewaakt,
13Но и то скрывал Ты в сердце Своем,- знаю, что это было у Тебя,
13Maar dit was uw heimelijke toeleg daarbij, Ik weet, dat Gij dit hadt besloten:
14что если я согрешу, Ты заметишь и не оставишь греха моего без наказания.
14Als ik zondigde, mij in het oog te houden, En mij mijn misdaad niet te vergeven;
15Если я виновен, горе мне! если и прав, то не осмелюсь поднять головы моей. Я пресыщен унижением; взгляни на бедствие мое:
15Was ik schuldig: Wee mij! En was ik onschuldig, Toch zou ik mijn hoofd niet mogen verheffen, Zat van smaad en gedrenkt met ellende!
16оно увеличивается. Ты гонишься за мною, как лев, и снова нападаешь на меня и чудным являешься во мне.
16Hief ik het op, Gij zoudt jacht op mij maken, als een luipaard, Mij telkens uw wondere macht laten voelen,
17Выводишь новых свидетелей Твоих против меня; усиливаешь гнев Твой на меня; и беды, одни за другими, ополчаются против меня.
17Uw vijandschap jegens mij weer vernieuwen; Gij zoudt uw toorn op mij nog verdubbelen, Gij riept troepen en legers tegen mij op!
18И зачем Ты вывел меня из чрева? пусть бы я умер, когда еще ничей глаз не видел меня;
18Waarom hebt Gij mij dan uit de schoot laten komen, Gaf ik de geest niet, eer een oog mij aanschouwde?
19пусть бы я, как небывший, из чрева перенесен был во гроб!
19Dan was ik nu, als had ik nimmer bestaan, En was van de schoot naar het graf gedragen.
20Не малы ли дни мои? Оставь, отступи от меня, чтобы я немного ободрился,
20Ach, mijn levensdagen zijn maar gering, Laat mij met rust, dat ik een weinig vreugde beleef,
21прежде нежели отойду,- и уже не возвращусь,- в страну тьмы и тени смертной,
21Eer ik heenga, vanwaar ik niet terugkom, Naar het land van duisternis en schaduw des doods;
22в страну мрака, каков есть мрак тени смертной, где нет устройства, где темно, как самая тьма.
22Naar het sombere land, waar wanorde heerst, De dag als een stikdonkere nacht!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.