Ijob 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ijob respondis kaj diris:
1Йов а луат кувынтул ши а зис:
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
2„О, де ар фи ку путинцэ сэ ми се кынтэряскэ дуреря ши сэ ми се пунэ тоате ненорочириле ын кумпэнэ,
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
3ар фи май греле декыт нисипул мэрий, де ачея ымь мерг кувинтеле пынэ ла небуние!
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
4Кэч сэӂециле Челуй Атотпутерник м-ау стрэпунс, суфлетул меу ле суӂе отрава ши гроаза Домнулуй багэ фиорь ын мине!
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
5Збиярэ мэгарул сэлбатик кынд аре вердяцэ? Муӂеште боул кынд аре де мынкаре?
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
6Поць мынка че-й фэрэ густ ши фэрэ саре? Аре вреун густ албушул унуй оу?
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
7Орьче лукру де каре аш вря сэ ну м-атинг, ачела-й храна мя, фие кыт де грецоасэ еа!
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
8О, де ми с-ар аскулта доринца ши де мь-ар ымплини Думнезеу нэдеждя!
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
9Де ар вря Думнезеу сэ мэ здробяскэ, ынтиндэ-Шь мына ши сэ мэ прэпэдяскэ!
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
10Ымь ва рэмыне мэкар ачастэ мынгыере, ачастэ букурие ын дурериле ку каре мэ коплешеште: кэ ничодатэ н-ам кэлкат порунчиле Челуй Сфынт.
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
11Ла че сэ май нэдэждуеск, кынд ну май пот? Ла че сэ май аштепт, кынд сфыршитул се штие?
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
12Тэрия мя оаре есте о тэрие де пятрэ? Трупул меу е де арамэ?
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
13Ну сунт еу липсит де ажутор, ши н-а фуӂит мынтуиря де мине?
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
14Чел че суферэ аре дрепт ла мила приетенулуй, кяр дакэ пэрэсеште фрика де Чел Атотпутерник.
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
15Фраций мей с-ау арэтат ыншелэторь ка ун пырыу, ка албия пыраелор каре трек.
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
16Ун слой ле тулбурэ курсул, зэпада се ынгрэмэдеште пе еле;
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
17вине аршица времий ши сякэ, вине кэлдура соарелуй ши ли се усукэ албия.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
18Чете де кэлэторь се абат дин друмул лор, се куфундэ ын пустиу ши пер.
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
19Четеле челор дин Тема се уйтэ цинтэ ла еле, кэлэторий дин Себа сунт плинь де нэдежде кынд ле вэд.
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
20Дар рэмын ыншелаць ын нэдеждя лор, рэмын уймиць кынд ажунг ла еле.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
21Аша сунтець ши вой акум пентру мине. Вой ымь ведець неказул ши вэ ынгрозиць!
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
22В-ам зис еу оаре: ‘Даци-мь чева, келтуиць дин авериле воастре пентру мине,
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
23скэпаци-мэ дин мына врэжмашулуй, рэскумпэраци-мэ дин мына челор рэй’?
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
24Ынвэцаци-мэ, ши вой тэчя; фачеци-мэ сэ ынцелег ын че ам пэкэтуит.
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
25О, кыт де ындуплекэтоаре сунт кувинтеле адевэрулуй! Дар че доведеск мустрэриле воастре?
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
26Врець сэ мэ мустраць пентру тот че ам зис ши сэ ну ведець декыт вынт ын кувинтеле унуй дезнэдэждуит?
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
27Вой нэпэстуиць пе орфан, пригониць пе приетенул востру.
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
28Уйтаци-вэ ла мине, вэ рог! Доар ну вой минци ын фацэ!
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
29Ынтоарчеци-вэ, ну фиць недрепць; ынтоарчеци-вэ ши мэртурисиць кэ сунт невиноват!
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
30Есте врео нелеӂюире пе лимба мя ши ну деосебеште гура мя че есте рэу?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.