Јов 8
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Тада одговори Вилдад Сушанин и рече:
1پس بلدد شوحی در جواب گفت:
2Докле ћеш тако говорити? И речи уста твојих докле ће бити као силан ветар?
2«تا به کی این چیزها را خواهی گفت و سخنان دهانت باد شدید خواهد بود؟
3Еда ли Бог криво суди? Или Свемогући изврће правду?
3آیا خداوندداوری را منحرف سازد؟ یا قادر مطلق انصاف رامنحرف نماید؟
4Што су синови твоји згрешили Њему, зато их је дао безакоњу њиховом.
4چون فرزندان تو به او گناه ورزیدند، ایشان را به‌دست عصیان ایشان تسلیم نمود.
5А ти да потражиш Бога и помолиш се Свемогућем,
5اگر تو به جد و جهد خدا را طلب می‌کردی و نزد قادر مطلق تضرع می‌نمودی،
6Ако си чист и прав, заиста ће се пренути за те и честит ће учинити праведан стан твој;
6اگر پاک و راست می‌بودی، البته برای تو بیدارمی شد، و مسکن عدالت تو را برخوردارمی ساخت.
7И почетак ће твој бити мален, а последак ће ти бити врло велик.
7و اگر‌چه ابتدایت صغیر می‌بود، عاقبت تو بسیار رفیع می‌گردید.
8Јер питај пређашњи нараштај, и настани да разабереш од отаца њихових;
8زیرا که ازقرنهای پیشین سوال کن، و به آنچه پدران ایشان تفحص کردند توجه نما،
9Јер смо ми јучерашњи, и не знамо ништа, јер су наши дани на земљи сен.
9چونکه ما دیروزی هستیم و هیچ نمی دانیم، و روزهای ما سایه‌ای برروی زمین است.
10Неће ли те они научити? Неће ли ти казати и из срца свог изнети речи?
10آیا ایشان تو را تعلیم ندهند وبا تو سخن نرانند؟ و از دل خود کلمات بیرون نیارند؟
11Ниче ли сита без влаге? Расте ли рогоз без воде?
11آیا نی، بی‌خلاب می‌روید، یا قصب، بی‌آب نمو می‌کند؟
12Док се још зелени, док се не покоси, суши се пре сваке траве.
12هنگامی که هنوز سبزاست و بریده نشده، پیش از هر گیاه خشک می‌شود.
13Такве су стазе свих који заборављају Бога, и надање лицемерово пропада.
13همچنین است راه جمیع فراموش کنندگان خدا. و امید ریاکار ضایع می شود،
14Његово се надање подлама и уздање је његово кућа паукова;
14که امید او منقطع می‌شود، واعتمادش خانه عنکبوت است.
15Наслони се на кућу своју, али она не стоји тврдо; ухвати се за њу, али се она не може одржати.
15بر خانه خودتکیه می‌کند و نمی ایستد، به آن متمسک می‌شودو لیکن قایم نمی ماند.
16Зелени се на сунцу, и у врх врта његовог пружају се огранци његови;
16پیش روی آفتاب، تر وتازه می‌شود و شاخه هایش در باغش پهن می‌گردد.
17Жиле његове заплећу се код извора, и на месту каменитом шири се;
17ریشه هایش بر توده های سنگ درهم بافته می‌شود، و بر سنگلاخ نگاه می‌کند.
18Али кад се ишчупа из места свог, оно га се одриче: Нисам те видело.
18اگر ازجای خود کنده شود، او را انکار کرده، می‌گوید: تو را نمی بینم.
19Ето, то је радост од његова пута; а из праха ниче други.
19اینک خوشی طریقش همین است و دیگران از خاک خواهند رویید.
20Гле, Бог не одбацује доброг, али не прихвата за руку зликовца.
20هماناخدا مرد کامل را حقیر نمی شمارد، و شریر رادستگیری نمی نماید،
21Још ће напунити уста твоја смеха и усне твоје попевања.
21تا دهان تو را از خنده پرکند، و لبهایت را از آواز شادمانی.
22Ненавидници твоји обући ће се у срамоту, и шатора безбожничког неће бити.
22خصمان توبه خجالت ملبس خواهند شد، و خیمه شریران نابود خواهد گردید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.