ایّوب 31
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1«با چشمان خود عهد بسته‌ام، پس چگونه بر دوشیزه‌ای نظر افکنم؟
1Io avea fatto patto con gli occhi miei; Come dunque avrei io mirata la vergine?
2زیراقسمت خدا از اعلی چیست؟ و نصیب قادرمطلق، از اعلی علیین؟
2E pur quale è la parte che Iddio mi ha mandata da alto? E quale è l'eredità che l'Onnipotente mi ha data da' luoghi sovrani?
3آیا آن برای شریران هلاکت نیست؟ و به جهت عاملان بدی مصیبت نی؟
3La ruina non è ella per lo perverso, E gli accidenti strani per gli operatori d'iniquità?
4آیا او راههای مرا نمی بیند؟ و جمیع قدمهایم را نمی شمارد؟
4Non vede egli le mie vie? E non conta egli tutti i miei passi?
5اگر با دروغ راه می‌رفتم یا پایهایم با فریب می‌شتابید،
5Se io son proceduto con falsità, E se il mio piè si è affrettato alla fraude,
6مرا به میزان عدالت بسنجد، تا خدا کاملیت مرا بداند.
6Pesimi pure Iddio con bilance giuste, E conoscerà la mia integrità.
7اگرقدمهایم از طریق آواره گردیده، و قلبم در‌پی چشمانم رفته، و لکه‌ای به‌دستهایم چسبیده باشد،
7Se i miei passi si sono stornati dalla diritta via, E se il mio cuore è ito dietro agli occhi miei, E se alcuna macchia mi è rimasta attaccata alla mano;
8پس من کشت کنم و دیگری بخورد، ومحصول من از ریشه‌کنده شود.
8Semini pure io, e un altro se lo mangi; E sieno diradicati i miei rampolli.
9اگر قلبم به زنی فریفته شده، یا نزد در همسایه خود در کمین نشسته باشم،
9Se il mio cuore è stato allettato dietro ad alcuna donna, E se io sono stato all'agguato all'uscio del mio prossimo;
10پس زن من برای شخصی دیگرآسیا کند، و دیگران بر او خم شوند.
10Macini pur la mia moglie ad un altro, E chininsi altri addosso a lei.
11زیرا که آن قباحت می‌بود و تقصیری سزاوار حکم داوران.
11Perciocchè quello è una scelleratezza, Ed una iniquità da giudici.
12چونکه این آتشی می‌بود که تا ابدون می‌سوزانید، و تمامی محصول مرا از ریشه می‌کند.
12Conciossiachè quello sarebbe stato un fuoco Che mi avrebbe consumato fino a perdizione, E avrebbe diradicata tutta la mia rendita.
13اگر دعوی بنده و کنیز خود را ردمی کردم، هنگامی که بر من مدعی می‌شدند.
13Se io ho disdegnato di comparire in giudicio col mio servitore, E con la mia servente, Quando hanno litigato meco;
14پس چون خدا به ضد من برخیزد چه خواهم کرد؟ و هنگامی که تفتیش نماید به او چه جواب خواهم داد؟
14E che farei io, quando Iddio si leverà? E quando egli ne farà inchiesta, che gli risponderei?
15آیا آن کس که مرا در رحم آفریداو را نیز نیافرید؟ و آیا کس واحد، ما را در رحم نسرشت؟
15Colui che mi ha fatto nel seno non ha egli fatto ancora lui? Non è egli un medesimo che ci ha formati nella matrice?
16«اگر مراد مسکینان را از ایشان منع نموده باشم، و چشمان بیوه‌زنان را تار گردانیده،
16Se io ho rifiutato a' poveri ciò che desideravano, Ed ho fatti venir meno gli occhi della vedova;
17اگرلقمه خود را به تنهایی خورده باشم، و یتیم از آن تناول ننموده،
17E se ho mangiato tutto solo il mio boccone, E se l'orfano non ne ha eziandio mangiato;
18و حال آنکه او از جوانیم با من مثل پدر پرورش می‌یافت، و از بطن مادرم بیوه‌زن را رهبری می‌نمودم.
18(Conciossiachè dalla mia faciullezza esso sia stato allevato meco, Come appresso un padre; Ed io abbia dal ventre di mia madre avuta cura della vedova );
19اگر کسی را از برهنگی هلاک دیده باشم، و مسکین را بدون پوشش،
19Se ho veduto che alcuno perisse per mancamento di vestimento, E che il bisognoso non avesse nulla da coprirsi;
20اگر کمرهای او مرا برکت نداده باشد، و از پشم گوسفندان من گرم نشده،
20Se le sue reni non mi hanno benedetto, E se egli non si è riscaldato con la lana delle mie pecore;
21اگر دست خود را بر یتیم بلند کرده باشم، هنگامی که اعانت خود را دردروازه می‌دیدم،
21Se io ho levata la mano contro all'orfano, Perchè io vedeva chi mi avrebbe aiutato nella porta;
22پس بازوی من از کتفم بیفتد، و ساعدم از قلم آن شکسته شود.
22Caggiami la paletta della spalla, E sia il mio braccio rotto, e divelto dalla sua canna.
23زیرا که هلاکت از خدا برای من ترس می‌بود و به‌سبب کبریایی او توانایی نداشتم.
23Perciocchè io avea spavento della ruina mandata da Dio, E che io non potrei durar per la sua altezza.
24اگر طلا را امیدخود می‌ساختم و به زر خالص می‌گفتم تو اعتمادمن هستی،
24Se ho posto l'oro per mia speranza; E se ho detto all'oro fino: Tu sei la mia confidanza;
25اگر از فراوانی دولت خویش شادی می‌نمودم، و از اینکه دست من بسیار کسب نموده بود،
25Se mi son rallegrato perchè le mie facoltà fosser grandi, E perchè la mia mano avesse acquistato assai;
26اگر چون آفتاب می‌تابید بر آن نظرمی کردم و بر ماه، هنگامی که با درخشندگی سیرمی کرد.
26Se ho riguardato il sole, quando risplendeva; E la luna facendo il suo corso, chiara e lucente;
27و دل من خفیه فریفته می‌شد و دهانم دستم را می‌بوسید.
27E se il mio cuore è stato di nascosto sedotto, E la mia bocca ha baciata la mia mano;
28این نیز گناهی مستوجب قصاص می‌بود زیرا خدای متعال را منکرمی شدم.
28Questa ancora è una iniquità da giudici; Conciossiachè io avrei rinnegato l'Iddio disopra.
29اگر از مصیبت دشمن خود شادی می‌کردم یا حینی که بلا به او عارض می‌شد وجدمی نمودم،
29Se mi son rallegrato della calamità del mio nemico, Se mi son commosso di allegrezza , quando male gli era sopraggiunto,
30و حال آنکه زبان خود را از گناه ورزیدن بازداشته، بر جان او لعنت را سوال ننمودم.
30Io che non pure ho recato il mio palato a peccare, Per chieder la sua morte con maledizione;
31اگر اهل خیمه من نمی گفتند: کیست که از گوشت او سیر نشده باشد،
31Se la gente del mio tabernacolo non ha detto: Chi ci darà della sua carne? Noi non ce ne potremmo giammai satollare…
32غریب درکوچه شب را به‌سر نمی برد و در خود را به روی مسافر می‌گشودم.
32Il forestiere non è restato la notte in su la strada; Io ho aperto il mio uscio al viandante.
33اگر مثل آدم، تقصیر خود رامی پوشانیدم و عصیان خویش را در سینه خودمخفی می‌ساختم،
33Se io ho coperto il mio misfatto, come fanno gli uomini, Per nasconder la mia iniquità nel mio seno…
34از این جهت که از انبوه کثیرمی ترسیدم و اهانت قبایل مرا هراسان می‌ساخت، پس ساکت مانده، از در خود بیرون نمی رفتم.
34Quantunque io potessi spaventare una gran moltitudine, Pure i più vili della gente mi facevano paura, Ed io mi taceva, e non usciva fuor della porta.
35کاش کسی بود که مرا می‌شنید، اینک امضای من حاضر است. پس قادر مطلق مرا جواب دهد. و اینک کتابتی که مدعی من نوشته است.
35Oh! avessi io pure chi mi ascoltasse! Ecco, il mio desiderio è Che l'Onnipotente mi risponda, O che colui che litiga meco mi faccia una scritta;
36یقین که آن را بر دوش خود برمی داشتم و مثل تاج برخود می‌بستم.
36Se io non la porto in su la spalla, E non me la lego attorno a guisa di bende.
37شماره قدمهای خود را برای اوبیان می‌کردم و مثل امیری به او تقرب می‌جستم.
37Io gli renderei conto di tutti i miei passi, Io mi accosterei a lui come un capitano.
38اگر زمین من بر من فریاد می‌کرد و مرزهایش با هم گریه می‌کردند،
38Se la mia terra grida contro a me, E se parimente i suoi solchi piangono;
39اگر محصولاتش را بدون قیمت می‌خوردم و جان مالکانش را تلف می‌نمودم،
39Se ho mangiati i suoi frutti senza pagamento, E se ho fatto sospirar l'anima de' suoi padroni;
40پس خارها به عوض گندم وکرکاس به عوض جو بروید.» سخنان ایوب تمام شد.
40In luogo del grano nasca mi il tribolo, E il loglio in luogo dell'orzo. Qui finiscono i ragionamenti di Giobbe.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.