ایّوب 24
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1«چونکه زمانها از قادرمطلق مخفی نیست. پس چرا عارفان او ایام او راملاحظه نمی کنند؟
1“Why does the Almighty not reserve times for judgment? Why may those who know Him never see His days?
2بعضی هستند که حدود رامنتقل می‌سازند و گله‌ها را غصب نموده، می‌چرانند.
2Men move boundary stones; they pasture stolen flocks.
3الاغهای یتیمان را می‌رانند و گاوبیوه‌زنان را به گرو می‌گیرند.
3They drive away the donkey of the fatherless and take the widow’s ox in pledge.
4فقیران را از راه منحرف می‌سازند، و مسکینان زمین جمیع خویشتن را پنهان می‌کنند.
4They push the needy off the road and force all the poor of the land into hiding.
5اینک مثل خروحشی به جهت کار خود به بیابان بیرون رفته، خوراک خود را می‌جویند و صحرا به ایشان نان برای فرزندان ایشان می‌رساند.
5Indeed, like wild donkeys in the desert, the poor go to work foraging for food; the wasteland is food for their children.
6علوفه خود را درصحرا درو می‌کنند و تاکستان شریران راخوشه چینی می‌نمایند.
6They gather fodder in the fields and glean the vineyards of the wicked.
7برهنه و بی‌لباس شب رابه‌سر می‌برند و در سرما پوششی ندارند.
7Without clothing, they spend the night naked; they have no covering against the cold.
8ازباران کوهها تر می‌شوند و از عدم پناهگاه، صخره‌ها را در بغل می‌گیرند
8Drenched by mountain rains, they huddle against the rocks for want of shelter.
9و کسانی هستند که یتیم را از پستان می‌ربایند و از فقیر گرو می‌گیرند.
9The fatherless infant is snatched from the breast; the nursing child of the poor is seized for a debt.
10پس ایشان بی‌لباس و برهنه راه می‌روند وبافه‌ها را برمی دارند و گرسنه می‌مانند.
10Without clothing, they wander about naked. They carry the sheaves, but still go hungry.
11دردروازه های آنها روغن می‌گیرند و چرخشت آنهارا پایمال می‌کنند و تشنه می‌مانند.
11They crush olives within their walls; they tread the winepresses, but go thirsty.
12ازشهرآباد، نعره می‌زنند و جان مظلومان استغاثه می‌کند. اما خدا حماقت آنها را به نظر نمی آورد.
12From the city, men groan, and the souls of the wounded cry out, yet God charges no one with wrongdoing.
13«و دیگرانند که از نور متمردند و راه آن رانمی دانند. و در طریق هایش سلوک نمی نمایند.
13Then there are those who rebel against the light, not knowing its ways or staying on its paths.
14قاتل در صبح برمی خیزد و فقیر و مسکین رامی کشد. و در شب مثل دزد می‌شود.
14When daylight is gone, the murderer rises to kill the poor and needy; in the night he is like a thief.
15چشم زناکار نیز برای شام انتظار می‌کشد و می‌گوید که چشمی مرا نخواهد دید، و بر روی خود پرده می‌کشد.
15The eye of the adulterer watches for twilight. Thinking, ‘No eye will see me,’ he covers his face.
16در تاریکی به خانه‌ها نقب می‌زنند ودر روز، خویشتن را پنهان می‌کنند و روشنایی رانمی دانند،
16In the dark they dig through houses; by day they shut themselves in, never to experience the light.
17زیرا صبح برای جمیع ایشان مثل سایه موت است، چونکه ترسهای سایه موت رامی دانند.
17For to them, deep darkness is their morning; surely they are friends with the terrors of darkness!
18آنها بر روی آبها سبک‌اند و نصیب ایشان بر زمین ملعون است، و به راه تاکستان مراجعت نمی کنند.
18They are but foam on the surface of the water; their portion of the land is cursed, so that no one turns toward their vineyards.
19چنانکه خشکی و گرمی آب برف را نابود می‌سازد، همچنین هاویه خطاکاران را.
19As drought and heat consume the melting snow, so Sheol steals those who have sinned.
20رحم (مادرش ) او را فراموش می‌نماید و کرم، او را نوش می‌کند. و دیگر مذکورنخواهد شد، و شرارت مثل درخت بریده خواهدشد.
20The womb forgets them; the worm feeds on them; they are remembered no more. So injustice is like a broken tree.
21زن عاقر را که نمی زاید می‌بلعد و به زن بیوه احسان نمی نماید،
21They prey on the barren and childless, and show no kindness to the widow.
22و اما خدا جباران را به قوت خود محفوظ می‌دارد. برمی خیزند اگرچه امید زندگی ندارند،
22Yet by His power, God drags away the mighty; though rising up, they have no assurance of life.
23ایشان را اطمینان می‌بخشد و بر آن تکیه می‌نمایند، اما چشمان اوبر راههای ایشان است.
23He gives them a sense of security, but His eyes are on their ways.
24اندک زمانی بلندمی شوند، پس نیست می‌گردند و پست شده، مثل سایرین برده می‌شوند و مثل سر سنبله‌ها بریده می‌گردند،
24They are exalted for a moment, then they are gone; they are brought low and gathered up like all others; they are cut off like heads of grain.
25و اگر چنین نیست پس کیست که مراتکذیب نماید و کلام مرا ناچیز گرداند؟»
25If this is not so, then who can prove me a liar and reduce my words to nothing?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.