ایّوب 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
1Then Zophar the Naamathite replied:
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
2“Should this stream of words go unanswered and such a speaker be vindicated?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
3Should your babbling put others to silence? Will you scoff without rebuke?
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
4You have said, ‘My doctrine is sound, and I am pure in Your sight.’
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
5But if only God would speak and open His lips against you,
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
6and disclose to you the secrets of wisdom, for true wisdom has two sides. Know then that God exacts from you less than your iniquity deserves.
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
7Can you fathom the deep things of God or discover the limits of the Almighty?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
8They are higher than the heavens—what can you do? They are deeper than Sheol—what can you know?
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
9Their measure is longer than the earth and wider than the sea.
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
10If He comes along to imprison you, or convenes a court, who can stop Him?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
11Surely He knows the deceit of men. If He sees iniquity, does He not take note?
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
12But a witless man can no more become wise than the colt of a wild donkey can be born a man!
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
13As for you, if you direct your heart and lift up your hands to Him,
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
14if you put away the iniquity in your hand, and allow no injustice to dwell in your tents,
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
15then indeed you will lift up your face without shame; you will stand firm and unafraid.
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
16For you will forget your misery, recalling it only as waters gone by.
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
17Your life will be brighter than noonday; its darkness will be like the morning.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
18You will be secure, because there is hope, and you will look around and lie down in safety.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
19You will lie down without fear, and many will court your favor.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
20But the eyes of the wicked will fail, and escape will elude them; they will hope for their last breath.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.