ایّوب 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
1Then Zophar, the Naamathite, answered,
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
2“Shouldn’t the multitude of words be answered? Should a man full of talk be justified?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
3Should your boastings make men hold their peace? When you mock, will no man make you ashamed?
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
4For you say, ‘My doctrine is pure. I am clean in your eyes.’
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
5But oh that God would speak, and open his lips against you,
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
6that he would show you the secrets of wisdom! For true wisdom has two sides. Know therefore that God exacts of you less than your iniquity deserves.
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
7“Can you fathom the mystery of God? Or can you probe the limits of the Almighty?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
8They are high as heaven. What can you do? They are deeper than Sheol. What can you know?
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
9Its measure is longer than the earth, and broader than the sea.
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
10If he passes by, or confines, or convenes a court, then who can oppose him?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
11For he knows false men. He sees iniquity also, even though he doesn’t consider it.
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
12An empty-headed man becomes wise when a man is born as a wild donkey’s colt.
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
13“If you set your heart aright, stretch out your hands toward him.
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
14If iniquity is in your hand, put it far away. Don’t let unrighteousness dwell in your tents.
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
15Surely then you will lift up your face without spot. Yes, you will be steadfast, and will not fear,
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
16for you will forget your misery. You will remember it like waters that have passed away.
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
17Life will be clearer than the noonday. Though there is darkness, it will be as the morning.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
18You will be secure, because there is hope. Yes, you will search, and will take your rest in safety.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
19Also you will lie down, and no one will make you afraid. Yes, many will court your favor.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
20But the eyes of the wicked will fail. They will have no way to flee. Their hope will be the giving up of the spirit.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.