ایّوب 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1«جانم از حیاتم بیزار است. پس ناله خود را روان می‌سازم و در تلخی جان خود سخن می‌رانم.
1“My soul is weary of my life. I will give free course to my complaint. I will speak in the bitterness of my soul.
2به خدا می‌گویم مرا ملزم مساز، و مرا بفهمان که از چه سبب با من منازعت می‌کنی؟
2I will tell God, ‘Do not condemn me. Show me why you contend with me.
3آیا برای تو نیکو است که ظلم نمایی وعمل دست خود را حقیر شماری، و بر مشورت شریران بتابی؟
3Is it good to you that you should oppress, that you should despise the work of your hands, and smile on the counsel of the wicked?
4آیا تو را چشمان بشر است؟ یامثل دیدن انسان می‌بینی؟
4Do you have eyes of flesh? Or do you see as man sees?
5آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است؟
5Are your days as the days of mortals, or your years as man’s years,
6که معصیت مرا تفحص می‌کنی وبرای گناهانم تجسس می‌نمایی؟
6that you inquire after my iniquity, and search after my sin?
7اگر‌چه می‌دانی که شریر نیستم و از دست تو رهاننده‌ای نیست.
7Although you know that I am not wicked, there is no one who can deliver out of your hand.
8«دستهایت مرا جمیع و تمام سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاک می‌سازی؟
8“‘Your hands have framed me and fashioned me altogether, yet you destroy me.
9به یادآور که مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غباربرمی گردانی؟
9Remember, I beg you, that you have fashioned me as clay. Will you bring me into dust again?
10آیا مرا مثل شیر نریختی و مثل پنیر، منجمد نساختی؟
10Haven’t you poured me out like milk, and curdled me like cheese?
11مرا به پوست و گوشت ملبس نمودی و مرا با استخوانها و پیها بافتی.
11You have clothed me with skin and flesh, and knit me together with bones and sinews.
12حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف توروح مرا محافظت نمود.
12You have granted me life and loving kindness. Your visitation has preserved my spirit.
13اما این چیزها را دردل خود پنهان کردی، و می‌دانم که اینها در فکرتو بود.
13Yet you hid these things in your heart. I know that this is with you:
14اگر گناه کردم، مرا نشان کردی و مرا ازمعصیتم مبرا نخواهی ساخت.
14if I sin, then you mark me. You will not acquit me from my iniquity.
15اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود رابرنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم ومصیبت خود را می‌بینم!
15If I am wicked, woe to me. If I am righteous, I still will not lift up my head, being filled with disgrace, and conscious of my affliction.
16و اگر (سرم )برافراشته شود، مثل شیر مرا شکار خواهی کرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
16If my head is held high, you hunt me like a lion. Again you show yourself powerful to me.
17گواهان خود را بر من پی درپی می‌آوری و غضب خویش را بر من می‌افزایی وافواج متعاقب یکدیگر به ضد منند.
17You renew your witnesses against me, and increase your indignation on me. Changes and warfare are with me.
18پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ کاش که جان می‌دادم و چشمی مرا نمی دید.
18“‘Why, then, have you brought me out of the womb? I wish I had given up the spirit, and no eye had seen me.
19پس می‌بودم، چنانکه نبودم و از رحم مادرم به قبر برده می‌شدم.
19I should have been as though I had not been. I should have been carried from the womb to the grave.
20آیا روزهایم قلیل نیست؟ پس مراترک کن، و از من دست بردار تا اندکی گشاده روشوم،
20Aren’t my days few? Stop! Leave me alone, that I may find a little comfort,
21قبل از آنکه بروم به‌جایی که از آن برنخواهم گشت، به زمین ظلمت و سایه موت!
21before I go where I will not return from, to the land of darkness and of the shadow of death;
22به زمین تاریکی غلیظ مثل ظلمات، زمین سایه موت و بی‌ترتیب که روشنایی آن مثل ظلمات است.»
22the land dark as midnight, of the shadow of death, without any order, where the light is as midnight.’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.