ایّوب 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1قلیل الایام و پر از زحمات است.
1“Man, who is born of a woman, is of few days, and full of trouble.
2مثل گل می‌روید و بریده می‌شود. و مثل سایه می‌گریزد و نمی ماند.
2He grows up like a flower, and is cut down. He also flees like a shadow, and doesn’t continue.
3و آیا بر چنین شخص چشمان خود را می‌گشایی و مرا با خود به محاکمه می‌آوری؟
3Do you open your eyes on such a one, and bring me into judgment with you?
4کیست که چیز طاهر را ازچیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.
4Who can bring a clean thing out of an unclean? Not one.
5چونکه روزهایش مقدر است و شماره ماههایش نزد توست و حدی از برایش گذاشته‌ای که از آن تجاوز نتواند نمود.
5Seeing his days are determined, the number of his months is with you, and you have appointed his bounds that he can’t pass.
6از او رو بگردان تاآرام گیرد. و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
6Look away from him, that he may rest, until he accomplishes, as a hireling, his day.
7«زیرا برای درخت امیدی است که اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابودنخواهد شد.
7“For there is hope for a tree if it is cut down, that it will sprout again, that the tender branch of it will not cease.
8اگر‌چه ریشه‌اش در زمین کهنه شود، و تنه آن در خاک بمیرد.
8Though its root grows old in the earth, and its stock dies in the ground,
9لیکن از بوی آب، رمونه می‌کند و مثل نهال نو، شاخه‌ها می‌آورد.
9yet through the scent of water it will bud, and sprout boughs like a plant.
10اما مرد می‌میرد و فاسد می‌شود و آدمی چون جان را سپارد کجا است؟
10But man dies, and is laid low. Yes, man gives up the spirit, and where is he?
11چنانکه آبها از دریازایل می‌شود، و نهرها ضایع و خشک می‌گردد.
11As the waters fail from the sea, and the river wastes and dries up,
12همچنین انسان می‌خوابد و برنمی خیزد، تانیست شدن آسمانها بیدار نخواهند شد و ازخواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
12so man lies down and doesn’t rise. Until the heavens are no more, they will not awake, nor be roused out of their sleep.
13کاش که مرا در هاویه پنهان کنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
13“Oh that you would hide me in Sheol, that you would keep me secret until your wrath is past, that you would appoint me a set time and remember me!
14اگر مرد بمیرد باردیگر زنده شود؛ در تمامی روزهای مجاهده خودانتظار خواهم کشید، تا وقت تبدیل من برسد.
14If a man dies, will he live again? I would wait all the days of my warfare, until my release should come.
15تو ندا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
15You would call, and I would answer you. You would have a desire for the work of your hands.
16اما الان قدمهای مرا می‌شماری و آیا برگناه من پاسبانی نمی کنی؟
16But now you count my steps. Don’t you watch over my sin?
17معصیت من در کیسه مختوم است. و خطای مرا مسدود ساخته‌ای.
17My disobedience is sealed up in a bag. You fasten up my iniquity.
18به درستی کوهی که می‌افتد فانی می‌شود وصخره از مکانش منتقل می‌گردد.
18“But the mountain falling comes to nothing. The rock is removed out of its place.
19آب سنگهارا می‌ساید، و سیلهایش خاک زمین را می‌برد. همچنین امید انسان را تلف می‌کنی،
19The waters wear the stones. The torrents of it wash away the dust of the earth. So you destroy the hope of man.
20بر او تا به ابد غلبه می‌کنی، پس می‌رود. روی او را تغییرمی دهی و او را رها می‌کنی.
20You forever prevail against him, and he departs. You change his face, and send him away.
21پسرانش به عزت می‌رسند و او نمی داند. یا به ذلت می‌افتند و ایشان را به نظر نمی آورد.
21His sons come to honor, and he doesn’t know it. They are brought low, but he doesn’t perceive it of them.
22برای خودش فقط جسد اواز درد بی‌تاب می‌شود. و برای خودش جان اوماتم می‌گیرد.»
22But his flesh on him has pain, and his soul within him mourns.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.