ایّوب 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1قلیل الایام و پر از زحمات است.
1人為婦人所生， 日子短少，多有患難；
2مثل گل می‌روید و بریده می‌شود. و مثل سایه می‌گریزد و نمی ماند.
2出來如花，又被割下， 飛去如影，不能存留。
3و آیا بر چنین شخص چشمان خود را می‌گشایی و مرا با خود به محاکمه می‌آوری؟
3這樣的人你豈睜眼看他嗎？ 又叫我來受審嗎？
4کیست که چیز طاهر را ازچیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.
4誰能使潔淨之物出於污穢之中呢？ 無論誰也不能！
5چونکه روزهایش مقدر است و شماره ماههایش نزد توست و حدی از برایش گذاشته‌ای که از آن تجاوز نتواند نمود.
5人的日子既然限定， 他的月數在你那裏， 你也派定他的界限，使他不能越過，
6از او رو بگردان تاآرام گیرد. و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
6便求你轉眼不看他，使他得歇息， 直等他像雇工人完畢他的日子。
7«زیرا برای درخت امیدی است که اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابودنخواهد شد.
7樹若被砍下， 還可指望發芽， 嫩枝生長不息；
8اگر‌چه ریشه‌اش در زمین کهنه شود، و تنه آن در خاک بمیرد.
8其根雖然衰老在地裏， 幹也死在土中，
9لیکن از بوی آب، رمونه می‌کند و مثل نهال نو، شاخه‌ها می‌آورد.
9及至得了水氣，還要發芽， 又長枝條，像新栽的樹一樣。
10اما مرد می‌میرد و فاسد می‌شود و آدمی چون جان را سپارد کجا است؟
10但人死亡而消滅； 他氣絕，竟在何處呢？
11چنانکه آبها از دریازایل می‌شود، و نهرها ضایع و خشک می‌گردد.
11海中的水絕盡， 江河消散乾涸。
12همچنین انسان می‌خوابد و برنمی خیزد، تانیست شدن آسمانها بیدار نخواهند شد و ازخواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
12人也是如此，躺下不再起來， 等到天沒有了，仍不得復醒， 也不得從睡中喚醒。
13کاش که مرا در هاویه پنهان کنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
13惟願你把我藏在陰間， 存於隱密處，等你的忿怒過去； 願你為我定了日期，記念我。
14اگر مرد بمیرد باردیگر زنده شود؛ در تمامی روزهای مجاهده خودانتظار خواهم کشید، تا وقت تبدیل من برسد.
14人若死了豈能 再 活呢？ 我只要在我一切爭戰的日子， 等我被釋放的時候來到。
15تو ندا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
15你呼叫，我便回答； 你手所做的，你必羨慕。
16اما الان قدمهای مرا می‌شماری و آیا برگناه من پاسبانی نمی کنی؟
16但如今你數點我的腳步， 豈不窺察我的罪過嗎？
17معصیت من در کیسه مختوم است. و خطای مرا مسدود ساخته‌ای.
17我的過犯被你封在囊中， 也縫嚴了我的罪孽。
18به درستی کوهی که می‌افتد فانی می‌شود وصخره از مکانش منتقل می‌گردد.
18山崩變為無有； 磐石挪開原處。
19آب سنگهارا می‌ساید، و سیلهایش خاک زمین را می‌برد. همچنین امید انسان را تلف می‌کنی،
19水流消磨石頭， 所流溢的洗去地上的塵土； 你也照樣滅絕人的指望。
20بر او تا به ابد غلبه می‌کنی، پس می‌رود. روی او را تغییرمی دهی و او را رها می‌کنی.
20你攻擊人常常得勝，使他去世； 你改變他的容貌，叫他往而不回。
21پسرانش به عزت می‌رسند و او نمی داند. یا به ذلت می‌افتند و ایشان را به نظر نمی آورد.
21他兒子得尊榮，他也不知道， 降為卑，他也不覺得。
22برای خودش فقط جسد اواز درد بی‌تاب می‌شود. و برای خودش جان اوماتم می‌گیرد.»
22但知身上疼痛， 心中悲哀。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.