ایّوب 37
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1«از این نیز دل میلرزد و از جای خودمتحرک میگردد.
1因此我心戰兢, 從原處移動。
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمهای را که از دهان وی صادر میشود،
2聽啊,上帝轟轟的聲音 是他口中所發的響聲。
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
3他發響聲震遍天下, 發電光閃到地極。
4بعد از آن صدای غرش میکند و به آواز جلال خویش رعد میدهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
4隨後人聽見有雷聲轟轟,大發威嚴, 雷電接連不斷。
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب میدهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل میآورد،
5上帝發出奇妙的雷聲; 他行大事,我們不能測透。
6زیرابرف را میگوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
6他對雪說:要降在地上; 對大雨和暴雨也是這樣說。
7دست هر انسان را مختوم میسازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
7他封住各人的手, 叫所造的萬人都曉得他的作為。
8آنگاه وحوش به ماوای خود میروند و در بیشه های خویش آرام میگیرند.
8百獸進入穴中, 臥在洞內。
9از برجهای جنوب گردباد میآید و ازبرجهای شمال برودت.
9暴風出於 南 宮; 寒冷出於北方。
10از نفخه خدا یخ بسته میشود و سطح آبها منجمد میگردد.
10上帝噓氣成冰; 寬闊之水也都凝結。
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین میسازد و سحاب، برق خود را پراکنده میکند.
11他使密雲盛滿水氣, 布散電光之雲;
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب میشوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
12這雲是藉他的指引游行旋轉, 得以在全地面上行他一切所吩咐的,
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
13或為責罰,或為 潤 地, 或為施行慈愛。
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
14約伯 啊,你要留心聽, 要站立思想上帝奇妙的作為。
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار میدهد وبرق، ابرهای خود را درخشان میسازد؟
15上帝如何 吩咐 這些, 如何使雲中的電光照耀,你知道嗎?
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
16雲彩如何浮於空中, 那知識全備者奇妙的作為,你知道嗎?
17که چگونه رختهای توگرم میشود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن میگردد.
17南 風 使地寂靜, 你的衣服就如火熱,你知道嗎?
18آیا مثل او میتوانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
18你豈能與上帝同鋪穹蒼嗎? 這穹蒼堅硬,如同鑄成的鏡子。
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا بهسبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
19我們愚昧不能陳說; 請你指教我們該對他說甚麼話。
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده میشود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
20人豈可說:我願與他說話? 豈有人自願滅亡嗎?
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
21現在 有雲遮蔽 ,人不得見穹蒼的光亮; 但風吹過,天又發晴。
22درخشندگی طلایی از شمال میآید و نزد خدا جلال مهیب است.
22金光出於北方, 在上帝那裏有可怕的威嚴。
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بیانصافی نخواهد کرد.
23論到全能者,我們不能測度; 他大有能力,有公平和大義, 必不苦待人。
24لهذا مردمان از او میترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
24所以,人敬畏他; 凡自 以為 心中有智慧的人,他都不顧念。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.