ایّوب 37
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1«از این نیز دل می‌لرزد و از جای خودمتحرک می‌گردد.
1“At this my heart also pounds and leaps from its place.
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمه‌ای را که از دهان وی صادر می‌شود،
2Listen closely to the thunder of His voice and the rumbling that comes from His mouth.
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
3He unleashes His lightning beneath the whole sky and sends it to the ends of the earth.
4بعد از آن صدای غرش می‌کند و به آواز جلال خویش رعد می‌دهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
4Then there comes a roaring sound; He thunders with His majestic voice. He does not restrain the lightning when His voice resounds.
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب می‌دهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل می‌آورد،
5God thunders wondrously with His voice; He does great things we cannot comprehend.
6زیرابرف را می‌گوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
6For He says to the snow, ‘Fall on the earth,’ and to the gentle rain, ‘Pour out a mighty downpour.’
7دست هر انسان را مختوم می‌سازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
7He seals up the hand of every man, so that all men may know His work.
8آنگاه وحوش به ماوای خود می‌روند و در بیشه های خویش آرام می‌گیرند.
8The wild animals enter their lairs; they settle down in their dens.
9از برجهای جنوب گردباد می‌آید و ازبرجهای شمال برودت.
9The tempest comes from its chamber, and the cold from the driving north winds.
10از نفخه خدا یخ بسته می‌شود و سطح آبها منجمد می‌گردد.
10By the breath of God the ice is formed and the watery expanses are frozen.
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین می‌سازد و سحاب، برق خود را پراکنده می‌کند.
11He loads the clouds with moisture; He scatters His lightning through them.
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب می‌شوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
12They swirl about, whirling at His direction, accomplishing all that He commands over the face of all the earth.
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
13Whether for punishment or for His land, He accomplishes this in His loving devotion.
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
14Listen to this, O Job; stand still and consider the wonders of God.
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار می‌دهد وبرق، ابرهای خود را درخشان می‌سازد؟
15Do you know how God dispatches the clouds or makes the lightning flash?
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
16Do you understand how the clouds float, those wonders of Him who is perfect in knowledge?
17که چگونه رختهای توگرم می‌شود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن می‌گردد.
17You whose clothes get hot when the land lies hushed under the south wind,
18آیا مثل او می‌توانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
18can you, like Him, spread out the skies to reflect the heat like a mirror of bronze?
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا به‌سبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
19Teach us what we should say to Him; we cannot draw up our case when our faces are in darkness.
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده می‌شود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
20Should He be told that I want to speak? Would a man ask to be swallowed up ?
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
21Now no one can gaze at the sun when it is bright in the skies after the wind has swept them clean.
22درخشندگی طلایی از شمال می‌آید و نزد خدا جلال مهیب است.
22Out of the north He comes in golden splendor; awesome majesty surrounds Him.
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بی‌انصافی نخواهد کرد.
23The Almighty is beyond our reach; He is exalted in power! In His justice and great righteousness He does not oppress.
24لهذا مردمان از او می‌ترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
24Therefore, men fear Him, for He is not partial to the wise in heart.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.