ایّوب 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1«جانم از حیاتم بیزار است. پس ناله خود را روان می‌سازم و در تلخی جان خود سخن می‌رانم.
1Опротивела душе моей жизнь моя; предамся печали моей; буду говорить в горести души моей.
2به خدا می‌گویم مرا ملزم مساز، و مرا بفهمان که از چه سبب با من منازعت می‌کنی؟
2Скажу Богу: не обвиняй меня; объяви мне, за что Ты со мною борешься?
3آیا برای تو نیکو است که ظلم نمایی وعمل دست خود را حقیر شماری، و بر مشورت شریران بتابی؟
3Хорошо ли для Тебя, что Ты угнетаешь, что презираешь дело рук Твоих, а на совет нечестивых посылаешь свет?
4آیا تو را چشمان بشر است؟ یامثل دیدن انسان می‌بینی؟
4Разве у Тебя плотские очи, и Ты смотришь, как смотрит человек?
5آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است؟
5Разве дни Твои, как дни человека, или лета Твои, как дни мужа,
6که معصیت مرا تفحص می‌کنی وبرای گناهانم تجسس می‌نمایی؟
6что Ты ищешь порока во мне и допытываешься греха во мне,
7اگر‌چه می‌دانی که شریر نیستم و از دست تو رهاننده‌ای نیست.
7хотя знаешь, что я не беззаконник, и что некому избавить меня от руки Твоей?
8«دستهایت مرا جمیع و تمام سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاک می‌سازی؟
8Твои руки трудились надо мною и образовали всего меня кругом,- и Ты губишь меня?
9به یادآور که مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غباربرمی گردانی؟
9Вспомни, что Ты, как глину, обделал меня, и в прах обращаешь меня?
10آیا مرا مثل شیر نریختی و مثل پنیر، منجمد نساختی؟
10Не Ты ли вылил меня, как молоко, и, как творог, сгустил меня,
11مرا به پوست و گوشت ملبس نمودی و مرا با استخوانها و پیها بافتی.
11кожею и плотью одел меня, костями и жилами скрепил меня,
12حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف توروح مرا محافظت نمود.
12жизнь и милость даровал мне, и попечение Твое хранило дух мой?
13اما این چیزها را دردل خود پنهان کردی، و می‌دانم که اینها در فکرتو بود.
13Но и то скрывал Ты в сердце Своем,- знаю, что это было у Тебя,
14اگر گناه کردم، مرا نشان کردی و مرا ازمعصیتم مبرا نخواهی ساخت.
14что если я согрешу, Ты заметишь и не оставишь греха моего без наказания.
15اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود رابرنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم ومصیبت خود را می‌بینم!
15Если я виновен, горе мне! если и прав, то не осмелюсь поднять головы моей. Я пресыщен унижением; взгляни на бедствие мое:
16و اگر (سرم )برافراشته شود، مثل شیر مرا شکار خواهی کرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
16оно увеличивается. Ты гонишься за мною, как лев, и снова нападаешь на меня и чудным являешься во мне.
17گواهان خود را بر من پی درپی می‌آوری و غضب خویش را بر من می‌افزایی وافواج متعاقب یکدیگر به ضد منند.
17Выводишь новых свидетелей Твоих против меня; усиливаешь гнев Твой на меня; и беды, одни за другими, ополчаются против меня.
18پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ کاش که جان می‌دادم و چشمی مرا نمی دید.
18И зачем Ты вывел меня из чрева? пусть бы я умер, когда еще ничей глаз не видел меня;
19پس می‌بودم، چنانکه نبودم و از رحم مادرم به قبر برده می‌شدم.
19пусть бы я, как небывший, из чрева перенесен был во гроб!
20آیا روزهایم قلیل نیست؟ پس مراترک کن، و از من دست بردار تا اندکی گشاده روشوم،
20Не малы ли дни мои? Оставь, отступи от меня, чтобы я немного ободрился,
21قبل از آنکه بروم به‌جایی که از آن برنخواهم گشت، به زمین ظلمت و سایه موت!
21прежде нежели отойду,- и уже не возвращусь,- в страну тьмы и тени смертной,
22به زمین تاریکی غلیظ مثل ظلمات، زمین سایه موت و بی‌ترتیب که روشنایی آن مثل ظلمات است.»
22в страну мрака, каков есть мрак тени смертной, где нет устройства, где темно, как самая тьма.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.