ایّوب 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1«الان استغاثه کن و آیا کسی هست که تو راجواب دهد؟ و به کدامیک از مقدسان توجه خواهی نمود؟
1Call now; is there any that will answer thee? And to which of the holy ones wilt thou turn?
2زیرا غصه، احمق رامی کشد و حسد، ابله را می‌میراند.
2For anger killeth the foolish man, and envy slayeth the silly one.
3من احمق رادیدم که ریشه می‌گرفت و ناگهان مسکن او رانفرین کردم.
3I have seen the foolish taking root; but suddenly I beheld his habitation cursed.
4فرزندان او از امنیت دور هستند ودر دروازه پایمال می‌شوند و رهاننده‌ای نیست.
4His children are far from safety, and are crushed in the gate, with none to deliver them.
5که گرسنگان محصول او را می‌خورند، و آن رانیز از میان خارها می‌چینند، و دهان تله برای دولت ایشان باز است.
5Whose harvest the hungry eateth up, and taketh it even out of the thorns, and the snare gapeth for their substance.
6زیرا که بلا از غبار درنمی آید، و مشقت از زمین نمی روید.
6For affliction cometh not forth from the dust, neither doth trouble spring out of the ground;
7بلکه انسان برای مشقت مولود می‌شود، چنانکه شراره‌ها بالامی پرد.
7But man is born unto trouble, as the sparks fly upward.
8و لکن من نزد خدا طلب می‌کردم، ودعوی خود را بر خدا می‌سپردم،
8But as for me, I would seek unto God, and unto God would I commit my cause;
9که اعمال عظیم و بی‌قیاس می‌کند و عجایب بی‌شمار؛
9Who doeth great things and unsearchable, marvellous things without number;
10که بر روی زمین باران می‌باراند، و آب بر روی صخره‌ها جاری می‌سازد،
10Who giveth rain upon the earth, and sendeth waters upon the fields;
11تا مسکینان را به مقام بلند برساند، و ماتمیان به سلامتی سرافراشته شوند.
11So that He setteth up on high those that are low, and those that mourn are exalted to safety.
12که فکرهای حیله گران را باطل می‌سازد، به طوری که دستهای ایشان هیچ کار مفیدنمی تواند کرد.
12He frustrateth the devices of the crafty, so that their hands can perform nothing substantial.
13که حکیمان را در حیله ایشان گرفتار می‌سازد، و مشورت مکاران مشوش می‌شود.
13He taketh the wise in their own craftiness; and the counsel of the wily is carried headlong.
14در روز به تاریکی برمی خورند و به وقت ظهر، مثل شب کورانه راه می‌روند.
14They meet with darkness in the day-time, and grope at noonday as in the night.
15که مسکین را از شمشیر دهان ایشان، و از دست زورآور نجات می‌دهد.
15But He saveth from the sword of their mouth, even the needy from the hand of the mighty.
16پس امید، برای ذلیل پیدا می‌شود و شرارت دهان خود را می‌بندد.
16So the poor hath hope, and iniquity stoppeth her mouth.
17«هان، خوشابحال شخصی که خدا تنبیهش می‌کند. پس تادیب قادر مطلق را خوار مشمار.
17Behold, happy is the man whom God correcteth; therefore despise not thou the chastening of the Almighty.
18زیرا که او مجروح می‌سازد و التیام می‌دهد، ومی کوبد و دست او شفا می‌دهد.
18For He maketh sore, and bindeth up; He woundeth, and His hands make whole.
19در شش بلا، تو را نجات خواهد داد و در هفت بلا، هیچ ضرر برتو نخواهد رسید.
19He will deliver thee in six troubles; yea, in seven there shall no evil touch thee.
20در قحط تو را از موت فدیه خواهد داد، و در جنگ از دم شمشیر.
20In famine He will redeem thee from death; and in war from the power of the sword.
21ازتازیانه زبان پنهان خواهی ماند، و چون هلاکت آید، از آن نخواهی ترسید.
21Thou shalt be hid from the scourge of the tongue; neither shalt thou be afraid of destruction when it cometh.
22بر خرابی وتنگسالی خواهی خندید، و از وحوش زمین بیم نخواهی داشت.
22At destruction and famine thou shalt laugh; neither shalt thou be afraid of the beasts of the earth.
23زیرا با سنگهای صحراهمداستان خواهی بود، و وحوش صحرا با توصلح خواهند کرد.
23For thou shalt be in league with the stones of the field; and the beasts of the field shall be at peace with thee.
24و خواهی دانست که خیمه تو ایمن است، و مسکن خود را تجسس خواهی کرد و چیزی مفقود نخواهی یافت.
24And thou shalt know that thy tent is in peace; and thou shalt visit thy habitation, and shalt miss nothing.
25وخواهی دانست که ذریتت کثیر است و اولاد تومثل علف زمین.
25Thou shalt know also that thy seed shall be great, and thine offspring as the grass of the earth.
26و در شیخوخیت به قبرخواهی رفت، مثل بافه گندم که در موسمش برداشته می‌شود.
26Thou shalt come to thy grave in a ripe age, like as a shock of corn cometh in in its season.
27اینک این را تفتیش نمودیم وچنین است، پس تو این را بشنو و برای خویشتن بدان.»
27Lo this, we have searched it, so it is; hear it, and know thou it for thy good.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.