ایّوب 21
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1پس ایوب در جواب گفت:
1Hiob antwortete und sprach:
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
2Hört doch meiner Rede zu und laßt mir das anstatt eurer Tröstungen sein!
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
3Vertragt mich, daß ich auch rede, und spottet darnach mein!
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
4Handle ich denn mit einem Menschen? oder warum sollte ich ungeduldig sein?
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
5Kehrt euch her zu mir; ihr werdet erstarren und die Hand auf den Mund legen müssen.
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
6Wenn ich daran denke, so erschrecke ich, und Zittern kommt mein Fleisch an.
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
7Warum leben denn die Gottlosen, werden alt und nehmen zu an Gütern?
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
8Ihr Same ist sicher um sie her, und ihre Nachkömmlinge sind bei ihnen.
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
9Ihr Haus hat Frieden vor der Furcht, und Gottes Rute ist nicht über ihnen.
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
10Seinen Stier läßt man zu, und es mißrät ihm nicht; seine Kuh kalbt und ist nicht unfruchtbar.
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
11Ihre jungen Kinder lassen sie ausgehen wie eine Herde, und ihre Knaben hüpfen.
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
12Sie jauchzen mit Pauken und Harfen und sind fröhlich mit Flöten.
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
13Sie werden alt bei guten Tagen und erschrecken kaum einen Augenblick vor dem Tode,
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
14die doch sagen zu Gott: “Hebe dich von uns, wir wollen von deinen Wegen nicht wissen!
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
15Wer ist der Allmächtige, daß wir ihm dienen sollten? oder was sind wir gebessert, so wir ihn anrufen?”
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
16“Aber siehe, ihr Glück steht nicht in ihren Händen; darum soll der Gottlosen Sinn ferne von mir sein.”
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
17Wie oft geschieht's denn, daß die Leuchte der Gottlosen verlischt und ihr Unglück über sie kommt? daß er Herzeleid über sie austeilt in seinem Zorn?
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
18daß sie werden wie Stoppeln vor dem Winde und wie Spreu, die der Sturmwind wegführt?
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
19“Gott spart desselben Unglück auf seine Kinder”. Er vergelte es ihm selbst, daß er's innewerde.
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
20Seine Augen mögen sein Verderben sehen, und vom Grimm des Allmächtigen möge er trinken.
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
21Denn was ist ihm gelegen an seinem Hause nach ihm, wenn die Zahl seiner Monden ihm zugeteilt ist?
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
22Wer will Gott lehren, der auch die Hohen richtet?
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
23Dieser stirbt frisch und gesund in allem Reichtum und voller Genüge,
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
24sein Melkfaß ist voll Milch, und seine Gebeine werden gemästet mit Mark;
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
25jener aber stirbt mit betrübter Seele und hat nie mit Freuden gegessen;
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
26und liegen gleich miteinander in der Erde, und Würmer decken sie zu.
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
27Siehe, ich kenne eure Gedanken wohl und euer frevles Vornehmen gegen mich.
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
28Denn ihr sprecht: “Wo ist das Haus des Fürsten? und wo ist die Hütte, da die Gottlosen wohnten?”
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
29Habt ihr denn die Wanderer nicht befragt und nicht gemerkt ihre Zeugnisse?
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
30Denn der Böse wird erhalten am Tage des Verderbens, und am Tage des Grimms bleibt er.
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
31Wer will ihm ins Angesicht sagen, was er verdient? wer will ihm vergelten, was er tut?
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
32Und er wird zu Grabe geleitet und hält Wache auf seinem Hügel.
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
33Süß sind ihm die Schollen des Tales, und alle Menschen ziehen ihm nach; und derer, die ihm vorangegangen sind, ist keine Zahl.
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
34Wie tröstet ihr mich so vergeblich, und eure Antworten finden sich unrecht!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.