ایّوب 35

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Lutherbibel 1912

no verse 1 in this text

1Und es hob an Elihu und sprach:

2«آیا این را انصاف می‌شماری که گفتی من از خدا عادل تر هستم؟

2Achtest du das für Recht, daß du sprichst: “Ich bin gerechter denn Gott”?

3زیرا گفته‌ای برای توچه فایده خواهد شد، و به چه چیز بیشتر از گناهم منفعت خواهم یافت.

3Denn du sprichst: “Wer gilt bei dir etwas? Was hilft es, ob ich nicht sündige?”

4من تو را جواب می‌گویم ورفقایت را با تو.

4Ich will dir antworten ein Wort und deinen Freunden mit dir.

5به سوی آسمانها نظر کن و ببین وافلاک را ملاحظه نما که از تو بلندترند.

5Schaue gen Himmel und siehe; und schau an die Wolken, daß sie dir zu hoch sind.

6اگر گناه کردی به او چه رسانیدی؟ و اگر تقصیرهای تو بسیار شد برای وی چه کردی؟

6Sündigst du, was kannst du ihm Schaden? Und ob deiner Missetaten viel ist, was kannst du ihm tun?

7اگر بی‌گناه شدی به او چه بخشیدی؟ و یا از دست تو چه چیز را گرفته است؟

7Und ob du gerecht seist, was kannst du ihm geben, oder was wird er von deinen Händen nehmen?

8شرارت تو به مردی چون تو (ضرر می‌رساند) و عدالت تو به بنی آدم (فایده می‌رساند).

8Einem Menschen, wie du bist, mag wohl etwas tun deine Bosheit, und einem Menschenkind deine Gerechtigkeit.

9از کثرت ظلمها فریاد برمی آورند واز دست زورآوران استغاثه می‌کنند،

9Man schreit, daß viel Gewalt geschieht, und ruft über den Arm der Großen;

10و کسی نمی گوید که خدای آفریننده من کجا است که شبانگاه سرودها می‌بخشد

10aber man fragt nicht: “Wo ist Gott, mein Schöpfer, der Lobgesänge gibt in der Nacht,

11و ما را از بهایم زمین تعلیم می‌دهد، و از پرندگان آسمان حکمت می‌بخشد.

11der uns klüger macht denn das Vieh auf Erden und weiser denn die Vögel unter dem Himmel?”

12پس به‌سبب تکبر شریران فریادمی کنند اما او اجابت نمی نماید،

12Da schreien sie über den Hochmut der Bösen, und er wird sie nicht erhören.

13زیرا خدابطالت را نمی شنود و قادر مطلق برآن ملاحظه نمی فرماید.

13Denn Gott wird das Eitle nicht erhören, und der Allmächtige wird es nicht ansehen.

14هرچند می‌گویی که او رانمی بینم، لیکن دعوی در حضور وی است پس منتظر او باش.

14Nun sprichst du gar, du wirst ihn nicht sehen. Aber es ist ein Gericht vor ihm, harre sein nur!

15و اما الان از این سبب که درغضب خویش مطالبه نمی کند و به کثرت گناه اعتنا نمی نماید،

15ob auch sein Zorn so bald nicht heimsucht und er sich's nicht annimmt, daß so viel Laster da sind.

16از این جهت ایوب دهان خودرا به بطالت می‌گشاید و بدون معرفت سخنان بسیار می‌گوید.»

16Darum hat Hiob seinen Mund umsonst aufgesperrt und gibt stolzes Gerede vor mit Unverstand.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.