ایّوب 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Da antwortete Eliphas von Theman und sprach:
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
2Soll ein weiser Mann so aufgeblasene Worte reden und seinen Bauch so blähen mit leeren Reden?
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
3Du verantwortest dich mit Worten, die nicht taugen, und dein Reden ist nichts nütze.
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
4Du hast die Furcht fahren lassen und redest verächtlich vor Gott.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
5Denn deine Missetat lehrt deinen Mund also, und hast erwählt eine listige Zunge.
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
6Dein Mund verdammt dich, und nicht ich; deine Lippen zeugen gegen dich.
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
7Bist du der erste Mensch geboren? bist du vor allen Hügeln empfangen?
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
8Hast du Gottes heimlichen Rat gehört und die Weisheit an dich gerissen?
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
9Was weißt du, das wir nicht wissen? was verstehst du, das nicht bei uns sei?
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
10Es sind Graue und Alte unter uns, die länger gelebt haben denn dein Vater.
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
11Sollten Gottes Tröstungen so gering vor dir gelten und ein Wort, in Lindigkeit zu dir gesprochen?
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
12Was nimmt dein Herz vor? was siehst du so stolz?
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
13Was setzt sich dein Mut gegen Gott, daß du solche Reden aus deinem Munde lässest?
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
14Was ist ein Mensch, daß er sollte rein sein, und daß er sollte gerecht sein, der von einem Weibe geboren ist?
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
15Siehe, unter seinen Heiligen ist keiner ohne Tadel, und die im Himmel sind nicht rein vor ihm.
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
16Wie viel weniger ein Mensch, der ein Greuel und schnöde ist, der Unrecht säuft wie Wasser.
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
17Ich will dir's zeigen, höre mir zu, und ich will dir erzählen, was ich gesehen habe,
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
18was die Weisen gesagt haben und ihren Vätern nicht verhohlen gewesen ist,
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
19welchen allein das Land gegeben war, daß kein Fremder durch sie gehen durfte:
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
20“Der Gottlose bebt sein Leben lang, und dem Tyrannen ist die Zahl seiner Jahre verborgen.
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
21Was er hört, das schreckt ihn; und wenn's gleich Friede ist, fürchtet er sich, der Verderber komme,
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
22glaubt nicht, daß er möge dem Unglück entrinnen, und versieht sich immer des Schwerts.
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
23Er zieht hin und her nach Brot, und es dünkt ihn immer, die Zeit seines Unglücks sei vorhanden.
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
24Angst und Not schrecken ihn und schlagen ihn nieder wie ein König mit seinem Heer.
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
25Denn er hat seine Hand wider Gott gestreckt und sich wider den Allmächtigen gesträubt.
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
26Er läuft mit dem Kopf an ihn und ficht halsstarrig wider ihn.
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
27Er brüstet sich wie ein fetter Wanst und macht sich feist und dick.
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
28Er wohnt in verstörten Städten, in Häusern, da man nicht bleiben darf, die auf einem Haufen liegen sollen.
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
29Er wird nicht reich bleiben, und sein Gut wird nicht bestehen, und sein Glück wird sich nicht ausbreiten im Lande.
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
30Unfall wird nicht von ihm lassen. Die Flamme wird seine Zweige verdorren, und er wird ihn durch den Odem seines Mundes wegnehmen.
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
31Er wird nicht bestehen, denn er ist in seinem eiteln Dünkel betrogen; und eitel wird sein Lohn werden.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
32Er wird ein Ende nehmen vor der Zeit; und sein Zweig wird nicht grünen.
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
33Er wird abgerissen werden wie eine unzeitige Traube vom Weinstock, und wie ein Ölbaum seine Blüte abwirft.
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
34Denn der Heuchler Versammlung wird einsam bleiben; und das Feuer wird fressen die Hütten derer, die Geschenke nehmen.
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»
35Sie gehen schwanger mit Unglück und gebären Mühsal, und ihr Schoß bringt Trug.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.