ایّوب 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Elifaz van Teman nam het woord en sprak:
2«آیامرد حکیم از علم باطل جواب دهد؟ وبطن خود را از باد شرقی پر سازد؟
2Antwoordt een wijze met bluf, En blaast hij zich op met oostenwind;
3آیا به سخن بی‌فایده محاجه نماید؟ و به کلماتی که هیچ نفع نمی بخشد؟
3Verdedigt hij zich met beuzelpraat En met holle frasen?
4اما تو خداترسی را ترک می‌کنی وتقوا را به حضور خدا ناقص می‌سازی.
4Gij breekt zowaar de godsvrucht af, En verstoort de overpeinzing voor het aanschijn van God.
5زیرا که دهانت، معصیت تو را ظاهر می‌سازد و زبان حیله گران را اختیار می‌کنی.
5Daar uw schuldig geweten uw mond onderricht, En gij de taal van bedriegers kiest,
6دهان خودت تو راملزم می‌سازد و نه من، و لبهایت بر تو شهادت می‌دهد.
6Is het uw eigen mond, die u vonnist: niet ik, Zijn het uw eigen lippen, die tegen u getuigen.
7آیا شخص اول از آدمیان زاییده شده‌ای؟ و پیش از تلها به وجود آمده‌ای؟
7Zijt gij als eerste der mensen geboren, Nog vóór de heuvelen ter wereld gebracht;
8آیامشورت مخفی خدا را شنیده‌ای و حکمت را برخود منحصر ساخته‌ای؟
8Luistert ge toe in de raad van God, En hebt ge beslag op de Wijsheid gelegd?
9چه می‌دانی که ما هم نمی دانیم؟ و چه می‌فهمی که نزد ما هم نیست؟
9Wat weet gij, wat wij niet weten, Wat begrijpt gij, wat wij niet verstaan?
10نزد ما ریش سفیدان و پیران هستند که درروزها از پدر تو بزرگترند.
10Ook onder ons zijn bejaarden en grijsaards, Ouder van dagen nog dan uw vader!
11آیا تسلی های خدابرای تو کم است و کلام ملایم با تو؟
11Zijn soms voor ú de vertroostingen Gods te gering, Het woord, met zachtheid tot u gesproken?
12چرا دلت تو را می‌رباید؟ و چرا چشمانت را بر هم می‌زنی
12Hoe sleept uw hartstocht u mee, En hoe rollen uw ogen:
13که روح خود را به ضد خدا بر می‌گردانی، وچنین سخنان را از دهانت بیرون می‌آوری؟
13Dat ge uw wrevel tegen God durft keren, En zulke woorden aan uw mond laat ontglippen!
14«انسان چیست که پاک باشد، و مولود زن که عادل شمرده شود؟
14Wat is een mens, dat hij rein zou zijn, Rechtschapen, die uit een vrouw is geboren?
15اینک بر مقدسان خوداعتماد ندارد، و آسمانها در نظرش پاک نیست.
15Zie, zelfs op zijn Heiligen kan Hij niet bouwen, En de hemel is niet rein in zijn oog;
16پس از طریق اولی انسان مکروه و فاسد که شرارت را مثل آب می‌نوشد.
16Hoeveel minder de mens, afschuwelijk, bedorven, Die de ongerechtigheid als water drinkt!
17من برای تو بیان می‌کنم پس مرا بشنو. و آنچه دیده‌ام حکایت می‌نمایم.
17Ik zal het u tonen, luister naar mij; Wat ik gezien heb, u gaan vertellen.
18که حکیمان آن را از پدران خودروایت کردند و مخفی نداشتند،
18Het is hetzelfde, wat de wijzen verkonden, En wat hun vaderen hun niet hadden verborgen,
19که به ایشان به تنهایی زمین داده شد، و هیچ غریبی از میان ایشان عبور نکرد،
19Aan wie alleen het land was geschonken, En bij wie nog geen vreemde was binnengedrongen
20شریر در تمامی روزهایش مبتلای درد است. و سالهای شمرده شده برای مرد ظالم مهیا است.
20De goddeloze verkeert heel zijn leven in angst, De tyran al de jaren, die voor hem zijn bedongen;
21صدای ترسها در گوش وی است. در وقت سلامتی تاراج کننده بر وی می‌آید.
21Schrikgeluiden treffen zijn oren, In volle vrede stormt de plunderaar op hem af.
22باور نمی کند که از تاریکی خواهد برگشت وشمشیر برای او مراقب است.
22Hij hoopt niet eens, aan de duisternis te ontsnappen, En is bestemd voor het zwaard;
23برای نان می‌گردد و می‌گوید کجاست. و می‌داند که روزتاریکی نزد او حاضر است.
23Hij wordt als een aas voor de gieren geworpen, En weet, dat sombere dagen hem wachten.
24تنگی و ضیق او رامی ترساند، مثل پادشاه مهیای جنگ بر او غلبه می‌نماید.
24Benauwdheid en angst grijpt hem aan, Als een koning ten aanval gereed:
25زیرا دست خود را به ضد خدا درازمی کند و بر قادر مطلق تکبر می‌نماید.
25Want hij heeft zijn hand tegen God opgeheven, Den Almachtige durven trotseren;
26با گردن بلند بر او تاخت می‌آورد، با گل میخهای سخت سپر خویش،
26Is met trotse nek op Hem afgestormd, Met zijn zwaar beslagen rondas!
27چونکه روی خود را به پیه پوشانیده، و کمر خود را با شحم ملبس ساخته است.
27Omdat hij zijn gelaat met vet heeft bedekt, En een vetlaag gelegd op zijn lenden:
28و در شهرهای ویران و خانه های غیرمسکون که نزدیک به خراب شدن است ساکن می‌شود.
28Daarom vestigt hij zich in verwoeste steden, In onbewoonbare huizen, die tot puin zijn vervallen;
29او غنی نخواهد شد و دولتش پایدارنخواهد ماند، و املاک او در زمین زیاد نخواهد گردید.
29Hij blijft niet rijk, En zijn vermogen houdt geen stand;
30از تاریکی رها نخواهد شد، و آتش، شاخه هایش را خواهد خشکانید، و به نفخه دهان او زائل خواهد شد.
30Zijn schaduw breidt zich niet uit op de grond, En hij ontsnapt de duisternis niet; Het vuur zal zijn loten verschroeien, De wind zijn bloesem verwaaien!
31به بطالت توکل ننماید وخود را فریب ندهد، والا بطالت اجرت او خواهدبود.
31Laat hem niet op zijn gestalte vertrouwen, Hij komt bedrogen uit, ze is enkel schijn.
32قبل از رسیدن وقتش تمام ادا خواهد شدو شاخه او سبز نخواهد ماند.
32Zijn ranken verdorren vóór de tijd, En zijn twijgen groenen niet meer;
33مثل مو، غوره خود را خواهد افشاند، و مثل زیتون، شکوفه خود را خواهد ریخت،
33Hij is als de wijnstok, die zijn druiven laat vallen, En als de olijf, die zijn bloesem verliest!
34زیرا که جماعت ریاکاران، بی‌کس خواهند ماند، و خیمه های رشوه خواران را آتش خواهد سوزانید.
34Ja, de bent der goddelozen is onvruchtbaar, En het vuur verteert de tenten der omkoperij;
35به شقاوت حامله شده، معصیت را می‌زایند و شکم ایشان فریب را آماده می‌کند.»
35Ze gaan zwanger van ellende, en baren onheil, Hun schoot draagt ontgoocheling!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.