Jó 24
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1“Por que os tempos não são reservados pelo Todo-Poderoso? Por que aqueles que o conhecem não veem os seus dias?
1Зашто Свемогућем нису сакривена времена? И који Га знају, не виде дана Његових?
2Há pessoas que removem os marcos de divisa. Eles roubam rebanhos com violência, e os apascentam.
2Међе помичу безбожни, отимају стадо и пасу;
3Eles levam embora o jumento do órfão, e tomam o boi da viúva como penhor.
3Магарца сиротама одгоне; у залогу узимају вола удовици;
4Eles desviam os necessitados do caminho. Todos os pobres da terra se escondem.
4Сиромахе одбијају с пута; убоги у земљи крију се сви.
5Eis que, como jumentos selvagens no deserto, eles saem para o seu trabalho, buscando diligentemente por comida. O ermo lhes dá pão para os seus filhos.
5Гле, као дивљи магарци у пустињи излазе на посао свој устајући рано на плен; пустиња је храна њима и деци њиховој.
6Eles cortam a sua comida no campo. Eles respigam a vinha dos ímpios.
6Жању њиву и беру виноград који није њихов;
7Eles passam a noite nus, sem roupas, e não têm coberta no frio.
7Гола нагоне да ноћује без хаљине, који се немају чим покрити по зими,
8Eles se molham com as chuvas das montanhas, e abraçam a rocha por falta de abrigo.
8Окисли од пљуска у гори, немајући заклона, привијају се к стени.
9Há os que arrancam o órfão do peito, e tomam penhor do pobre,
9Грабе сироче од дојке и са сиромаха скидају залог.
10de modo que andam nus, sem roupas. Mesmo famintos, carregam os feixes.
10Голог остављају да иде без хаљине, и оне који носе снопове да гладују.
11Eles fazem azeite dentro dos muros desses homens. Eles pisam nos lagares, e passam sede.
11Који међу њиховим зидовима уље цеде и грожђе у кацама газе, подносе жеђ.
12De dentro da cidade populosa, os homens gemem. A alma dos feridos clama, contudo, Deus não leva em conta a insensatez.
12Људи у граду уздишу, и душе побијених вичу, а Бог не укида то.
13“Estes são dos que se rebelam contra a luz. Eles não conhecem os seus caminhos, nem permanecem nas suas veredas.
13Они се противе светлости, не знају за путеве њене и не стају на стазама њеним.
14O assassino se levanta com a luz. Ele mata o pobre e o necessitado. De noite ele é como um ladrão.
14Зором устајући крвник убија сиромаха и убогог; а ноћу је као лупеж.
15O olho do adúltero também aguarda o crepúsculo, dizendo: ‘Nenhum olho me verá.’ Ele disfarça o seu rosto.
15И око курварово пази на сумрак говорећи: Да ме око не види. И сакрива лице.
16No escuro eles arrombam as casas. Eles se trancam durante o dia. Eles não conhecem a luz.
16Прокопавају по мраку куће, које обдан себи забележе; не знају за светлост.
17Pois a manhã é para todos eles como densas trevas, pois eles conhecem os terrores das densas trevas.
17Јер је зора њима свима сен смртни; ако их ко позна, страх их је сена смртног.
18“Eles são espuma na superfície das águas. A porção deles é amaldiçoada na terra. Eles não se voltam para o caminho das vinhas.
18Брзи су као поврх воде, проклет је део њихов на земљи; неће видети пута виноградског.
19A seca e o calor consomem as águas da neve, assim faz o Seol aos que pecaram.
19Као што суша и врућина граби воде снежне, тако гроб грешнике.
20O ventre se esquecerá dele. O verme se alimentará docemente dele. Ele não será mais lembrado. A injustiça será quebrada como uma árvore.
20Заборавља их утроба материна, слатки су црвима, не спомињу се више; као дрво скршиће се неправедник.
21Ele devora a estéril que não dá à luz. Ele não mostra bondade para com a viúva.
21Здружује с њим нероткињу која не рађа, и удовици не чини добра.
22Contudo, Deus preserva os poderosos com o seu poder. Levanta-se aquele que não tem garantia de vida.
22Граби јаке својом силом; остане ли који, не узда се у живот свој.
23Deus lhes dá segurança, e eles descansam nela. Os olhos dele estão sobre os caminhos deles.
23Да му Бог да у шта ће се поуздати; али очи Његове пазе на њихове путе.
24Eles são exaltados; mas um pouco de tempo, e já não existem. Sim, eles são abatidos, são tirados do caminho como todos os outros, e são cortados como as pontas das espigas de grãos.
24Узвисе се за мало, па их нема; падају и гину као сви други, и као врх од класа одсецају се.
25Se não é assim agora, quem provará que sou mentiroso, e reduzirá a nada o meu discurso?”
25Није ли тако? Ко ће ме утерати у лаж и обратити у ништа речи моје?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.