Jó 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Novamente, no dia em que os filhos de Deus vieram apresentar-se perante o SENHOR, Satanás também veio entre eles para apresentar-se perante o SENHOR.
1Опет један дан дођоше синови Божји да стану пред Господом, а дође и Сотона међу њих да стане пред Господом.
2O SENHOR disse a Satanás: “De onde você vem?” Satanás respondeu ao SENHOR, e disse: “De percorrer a terra, e de andar por ela.”
2И Господ рече Сотони: Од куда идеш? А Сотона одговори Господу и рече: Проходих земљу и обилазих.
3O SENHOR disse a Satanás: “Você considerou o meu servo Jó? Pois não há ninguém como ele na terra, um homem íntegro e reto, que teme a Deus e se desvia do mal. Ele ainda mantém a sua integridade, embora você me tenha incitado contra ele, para arruiná-lo sem motivo.”
3И рече Господ Сотони: Јеси ли видео слугу мог Јова? Нема онаквог човека на земљи, доброг и праведног, који се боји Бога и уклања се ода зла, и још се држи доброте своје, премда си ме наговорио, те га упропастих низашта.
4Satanás respondeu ao SENHOR, e disse: “Pele por pele. Sim, tudo o que o homem tem ele dará pela sua vida.
4А Сотона одговори Господу и рече: Кожа за кожу, и све што човек има даће за душу своју.
5Mas estenda agora a sua mão, e toque no seu osso e na sua carne, e ele o amaldiçoará na sua face.”
5Него пружи руку своју и дотакни се костију његових и меса његовог, псоваће те у очи.
6O SENHOR disse a Satanás: “Eis que ele está na sua mão. Apenas poupe a vida dele.”
6А Господ рече Сотони: Ево ти га у руке; али му душу чувај.
7Então Satanás saiu da presença do SENHOR, e feriu Jó com feridas dolorosas, desde a sola do seu pé até a sua cabeça.
7И сотона отиде од Господа, и удари Јова злим приштем од пете до темена,
8Ele pegou um caco de cerâmica para se raspar, e sentou-se no meio das cinzas.
8те он узе цреп па се стругаше, и сеђаше у пепелу.
9Então a sua mulher lhe disse: “Você ainda mantém a sua integridade? Amaldiçoe a Deus, e morra.”
9И рече му жена: Хоћеш ли се још држати доброте своје? Благослови Бога, па умри.
10Mas ele lhe disse: “Você fala como falaria uma das mulheres tolas. O quê? Receberemos o bem da mão de Deus, e não receberemos o mal?” Em tudo isso Jó não pecou com os seus lábios.
10А он јој рече: Говориш као луда жена; добро смо примали од Бога, а зла зар нећемо примати? Уза све то не сагреши Јов уснама својим.
11Quando os três amigos de Jó ouviram de todo esse mal que lhe havia sobrevindo, vieram cada um do seu próprio lugar: Elifaz, o temanita, Bildade, o suíta, e Zofar, o naamatita; e combinaram de vir juntos para se compadecerem dele e para o consolarem.
11А три пријатеља Јовова чуше за све зло које га задеси, и дођоше сваки из свог места, Елифас Теманац и Вилдад Сушанин и Софар Намаћанин, договорише се да дођу да га пожале и потеше.
12Quando levantaram os seus olhos de longe, e não o reconheceram, ergueram as suas vozes e choraram; e cada um rasgou o seu manto, e lançaram pó sobre as suas cabeças em direção ao céu.
12И подигавши очи своје издалека не познаше га; тада подигоше глас свој и стадоше плакати и раздреше сваки свој плашт и посуше се прахом по глави бацајући га у небо.
13Então eles se sentaram com ele no chão durante sete dias e sete noites, e ninguém lhe disse uma palavra, pois viam que o seu sofrimento era muito grande.
13И сеђаху код њега на земљи седам дана и седам ноћи, и ниједан му не проговори речи, јер виђаху да је бол врло велик.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.