Jó 32
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então estes três homens pararam de responder a Jó, porque ele era justo aos seus próprios olhos.
1Тада престаше она три човека одговарати Јову, јер се чињаше да је праведан.
2Então acendeu-se a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão, contra Jó. Sua ira se acendeu porque ele justificava a si mesmo em vez de a Deus.
2А Елијуј, син Варахилов од Вуза, рода Рамовог, разгневи се на Јова што се сам грађаше праведнији од Бога;
3Também a sua ira se acendeu contra os seus três amigos, porque não tinham encontrado resposta, e mesmo assim haviam condenado Jó.
3и на три пријатеља његова разгневи се што не нађоше одговора и опет осуђиваху Јова.
4Ora, Eliú tinha esperado para falar a Jó, porque eles eram mais velhos do que ele.
4Јер Елијуј чекаше докле они говораху с Јовом, јер беху старији од њега.
5Quando Eliú viu que não havia resposta na boca destes três homens, a sua ira se acendeu.
5Па кад виде Елијуј да нема одговора у устима она три човека, распали се гнев његов.
6Eliú, filho de Baraquel, o buzita, respondeu: “Eu sou jovem, e vocês são muito velhos. Por isso me contive, e não ousei mostrar a vocês a minha opinião.
6И проговори Елијуј син Варахилов од Вуза, и рече: Ја сам најмлађи, а ви сте старци, зато се бојах и не смех вам казати шта мислим.
7Eu disse: ‘Os dias devem falar, e a multidão dos anos deve ensinar a sabedoria.’
7Мишљах: нека говори старост, и многе године нека објаве мудрост.
8Mas há um espírito no homem, e o Espírito do Todo-Poderoso lhes dá entendimento.
8Али је дух у људима, и Дух Свемогућег уразумљује их.
9Não são os grandes que são sábios, nem os idosos que entendem a justiça.
9Велики нису свагда мудри, и старци не знају свагда шта је право.
10Portanto eu disse: ‘Escutem-me; eu também mostrarei a minha opinião.’
10Зато велим: послушај ме да кажем и ја како мислим.
11“Eis que esperei pelas palavras de vocês, e ouvi os seus raciocínios, enquanto vocês buscavam o que dizer.
11Ето, чекао сам да ви изговорите, слушао сам разлоге ваше докле извиђасте беседу.
12Sim, dei a vocês a minha total atenção, mas não houve quem convencesse a Jó, ou quem respondesse às suas palavras, entre vocês.
12Пазио сам, али гле, ни један од вас не сапре Јова, не одговори на његове речи.
13Cuidado para que não digam: ‘Encontramos a sabedoria. Deus pode refutá-lo, não o homem;’
13Може бити да ћете рећи: Нађосмо мудрост, Бог ће га оборити, не човек.
14pois ele não dirigiu as suas palavras contra mim; tampouco eu lhe responderei com os discursos de vocês.
14Није на ме управио беседе, ни ја му нећу одговарати вашим речима.
15“Eles estão pasmos. Não respondem mais. Não têm mais uma palavra a dizer.
15Смели су се, не одговарају више, нестало им је речи.
16Devo eu esperar, porque eles não falam, porque ficam parados, e não respondem mais?
16Чекао сам, али не говоре, стадоше, и више не одговарају.
17Eu também responderei a minha parte, e eu também mostrarei a minha opinião.
17Одговорићу и ја за се, казаћу и ја како мислим.
18Pois estou cheio de palavras. O espírito dentro de mim me constrange.
18Јер сам пун речи, тесно је духу у мени.
19Eis que o meu peito é como o vinho que não tem respiradouro; como odres novos, está prestes a rebentar.
19Гле, трбух је мој као вино без одушке, и распукао би се као нов мех.
20Falarei, para que eu encontre alívio. Abrirei os meus lábios e responderei.
20Говорићу да одахнем, отворићу усне своје, и одговорићу.
21Que eu não faça acepção de pessoas, nem darei títulos lisonjeiros a homem algum.
21Нећу гледати ко је ко, и човеку ћу говорити без ласкања.
22Pois eu não sei dar títulos lisonjeiros, do contrário, o meu Criador em breve me levaria.
22Јер не умем ласкати; одмах би ме узео Творац мој.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.