Giobbe 36
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ED Elihu proseguì, e disse:
1Још говори Елијуј и рече:
2Aspettami un poco, ed io ti mostrerò Che vi sono ancora altri ragionamenti per Iddio.
2Потрпи ме мало, и показаћу ти, јер још има шта бих говорио за Бога.
3Io prenderò il mio discorso da lungi, Ed attribuirò giustizia al mio Fattore.
3Почећу издалека беседу своју, и показаћу да је Творац мој праведан.
4Perciocchè di vero il mio parlare non è con menzogna; Tu hai appresso di te uno che è intiero nelle sue opinioni.
4Доиста, неће бити лажне речи моје, код тебе је који право мисли.
5Ecco, Iddio è potente, ma non però disdegna alcuno ; Potente, ma di forza congiunta con sapienza.
5Гле, Бог је силан, али никога не одбацује, силан је снагом срчаном.
6Egli non lascia viver l'empio, E fa ragione agli afflitti.
6Не да живети безбожнику, а невољницима чини правду.
7Egli non rimuove gli occhi suoi d'addosso a' giusti; Anzi li fa sedere sopra il trono coi re; Egli ve li fa sedere in perpetuo; onde sono esaltati.
7Не одвраћа од праведника очију својих, него још с царевима на престо посађује их на век, те се узвишују.
8E se pur son messi ne' ceppi, E son prigioni ne' legami dell'afflizione;
8Ако ли су оковани у пута и свезани ужима невољничким,
9Egli dichiara loro i lor fatti, E come i lor misfatti sono accresciuti.
9Тада им напомиње дела њихова и безакоња њихова како су силна.
10Ovvero, apre loro l'orecchio, per far loro ricevere correzione; E dice loro che si convertano dall'iniquità.
10И отвара Му ухо да би се поправили, и говори им да се врате од безакоња.
11Se ubbidiscono, e gli servono, Finiscono i giorni loro in beni, E gli anni loro in diletti.
11Ако послушају и стану им служити, довршују дане своје у добру и године своје у радости.
12Ma se non ubbidiscono, passano per la spada, E muoiono per mancamento d'intendimento.
12Ако ли не послушају, гину од мача и умиру с безумља.
13Ma i profani di cuore accrescono l'ira, E non gridano, quando egli li mette ne' legami;
13А који су лицемерног срца, навлаче гнев и не вичу кад их повеже;
14La lor persona morrà in giovanezza, E la lor vita fra i cinedi.
14Умире у младости душа њихова и живот њихов међу курвама.
15Ma egli libera gli afflitti nella loro afflizione, Ed apre loro l'orecchio nell'oppressione.
15Избавља невољника из невоље његове и отвара му ухо у муци.
16Ancora te avrebbe egli ritratto dall'afflizione, E messo in luogo largo, fuori di ogni distretta; E la tua mensa tranquilla sarebbe ripiena di vivande grasse.
16Тако би и тебе извео из тескобе на пространо место, где ништа не досађује, и мирни сто твој био би пун претилине.
17Ma tu sei venuto al colmo del giudicio di un empio; Il giudicio e la giustizia ti tengono preso.
17Али си заслужио суд безбожнички; и суд и правда снађе те.
18Perciocchè egli è in ira, guarda che talora egli non ti atterri con battiture; E con niun riscatto, benchè grande, non ti possa scampare.
18Доиста, гнев је на теби; гледај да те не одбаци у карању, те те велики откуп неће избавити.
19Farà egli alcuna stima delle tue ricchezze? Egli non farà stima dell'oro, nè di tutta la tua gran potenza.
19Хоће ли гледати на твоје богатство? Неће ни на злато ни на какву силу блага твог.
20Non ansar dietro a quella notte, Nella quale i popoli periscono a fondo.
20Не уздиши за ноћу у коју народи одлазе на своје место.
21Guardati che tu non ti rivolga alla vanità; Conciossiachè per l'afflizione tu abbi eletto quello.
21Чувај се да не погледаш на таштину и волиш на њу него невољу.
22Ecco, Iddio è eccelso nella sua potenza; Chi è il dottore convenevole a lui?
22Гле, Бог је највиши својом силом, ко је учитељ као Он?
23Chi gli ha ordinato come egli deve procedere? E chi gli può dire: Tu hai operato perversamente?
23Ко Му је одредио пут Његов? Или ко ће Му рећи: Чиниш неправо?
24Ricordati di magnificar le opere sue, Le quali gli uomini contemplano.
24Опомињи се да величаш дела Његова, која гледају људи.
25Ogni uomo le vede, E gli uomini le mirano da lungi.
25Сви људи виде их, сваки их гледа из далека.
26Ecco, Iddio è grande, e noi nol possiamo conoscere; E il numero de' suoi anni è infinito.
26Гле, Бог је велик, и не можемо Га познати, број година Његових не може се докучити.
27Perciocchè egli rattiene le acque che non istillino; Ed altresì , al levar del la sua nuvola, quelle versano la pioggia;
27Јер Он стеже капље водене, које лију дажд из облака Његових;
28La quale le nuvole stillano, E gocciolano in su gli uomini copiosamente.
28Кад теку облаци, капљу на мноштво људско.
29Oltre a ciò, potrà alcuno intender le distese delle nubi, Ed i rimbombanti scoppi del suo tabernacolo?
29И ко би разумео простор облацима и грмљаву у шатору његовом?
30Ecco, egli spande sopra esso la sua luce, E copre le radici del mare.
30Како простире над њим светлост своју, и дубине морске покрива?
31Perciocchè, per queste cose egli giudica i popoli, Ed altresì dona il cibo abbondevolmente.
31Тиме суди народима, даје хране изобила.
32Egli nasconde la fiamma nelle palme delle sue mani, E le ordina quello che deve incontrare.
32Рукама заклања светлост, и наређује кога да срете,
33Egli le dichiara la sua volontà se deve incontrar bestiame, Ovvero anche cadere sopra alcuna pianta.
33Јављајући према њему добру вољу своју, и према стоци и према роду земаљском.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.