Giobbe 14
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1L'uomo nato di donna È di breve età, e pieno di travagli.
1Човек рођен од жене кратка је века и пун немира.
2Egli esce fuori come un fiore, e poi è reciso; E fugge come l'ombra, e non istà fermo.
2Као цвет ниче, и одсеца се, и бежи као сен, и не остаје.
3E pur tu apri gli occhi tuoi sopra un tale, E mi fai venire a giudicio teco!
3И на таквог отвараш око своје, и мене водиш на суд са собом!
4Chi può trarre una cosa monda da una immonda? Niuno.
4Ко ће чисто извадити из нечиста? Нико.
5Poichè i suoi giorni son determinati, E che il numero de' suoi mesi è appo te, E che tu gli hai posti i suoi termini, I quali egli non può trapassare,
5Измерени су дани његови, број месеца његових у Тебе је; поставио си му међу, преко које не може прећи.
6Rivolgiti d'addosso a lui, sì ch'egli abbia alcuna posa, Infino a tanto che di buona voglia egli fornisca la sua giornata, come un mercenario.
6Одврати се од њега да почине докле не наврши као надничар дан свој.
7Perciocchè quantunque un albero sia tagliato, Pur vi è speranza per lui, ch'egli si rinnoverà ancora, E che i suoi rampolli non mancheranno.
7Јер за дрво има надања, ако се посече, да ће се још омладити и да неће бити без изданка;
8Benchè la sua radice sia invecchiata nella terra, E il suo tronco sia morto nella polvere;
8Ако и остари у земљи корен његов и у праху изумре пањ његов,
9Pur nondimeno, tosto ch'egli sentirà l'acqua, rigermoglierà, E produrrà rami come una pianta novella .
9Чим осети воду, опет напупи и пусти гране као присад.
10Ma l'uomo muore, e si fiacca; E quando l'uomo è trapassato, ov' è egli?
10А човек умире изнемогао; и кад издахне човек, где је?
11Le acque se ne vanno via dal mare, E i fiumi si seccano, e si asciugano;
11Као кад вода отече из језера и река опадне и усахне,
12Così, quando l'uomo giace in terra, egli non risorge; Finchè non vi sieno più cieli, i morti non si risveglieranno, E non si desteranno dal sonno loro.
12Тако човек кад легне, не устаје више; докле је небеса неће се пробудити нити ће се пренути ода сна свог.
13Oh! nascondessimi tu pur sottera, Ed occultassimi, finchè l'ira tua fosse racquetata; E ponessimi alcun termine, dopo il quale tu ti ricordassi di me!
13О да ме хоћеш у гробу сакрити и склонити ме докле не утоли гнев Твој, и да ми даш рок кад ћеш ме се опоменути!
14Se l'uomo muore, può egli tornare in vita? Aspetterò io tutti i giorni del tempo determinato della mia vita, Finchè mi venga mutamento di condizione?
14Кад умре човек, хоће ли оживети? Све дане времена које ми је одређено чекаћу докле ми дође промена.
15E che tu mi chiami, e che io ti risponda, E che tu desideri l'opera delle tue mani?
15Зазваћеш, и ја ћу Ти се одазвати; дело руку својих пожелећеш.
16Perciocchè ora tu conti i miei passi, E non riserbi nulla a punir del mio peccato.
16А сада бројиш кораке моје, и ништа не остављаш за грех мој.
17I miei misfatti son suggellati in un sacchetto, Tu l'hai cucito sopra le mie iniquità.
17Запечаћени су у тобоцу моји преступи, и завезујеш безакоња моја.
18Ma certo, come un monte cadendo scoscende, Ed una rupe è divelta dal suo luogo;
18Заиста, као што гора падне и распадне се, и као што се стена одвали с места свог,
19E le acque rodono le pietre, E i lor diluvi inondano la polvere dalla terra; Così tu fai perir la speranza dell'uomo.
19И као што вода спира камење и поводањ односи прах земаљски, тако надање човечије обраћаш у ништа.
20Tu lo sopraffai in eterno, ed egli se ne va; Tu gli fai mutar faccia, e lo mandi via.
20Надвлађујеш га једнако, те одлази, мењаш му лице и отпушташ га.
21Se poi i suoi figliuoli sono in onore, egli nol sa; Se altresì sono abbassati, egli non vi pon mente.
21Ако синови његови буду у части, он не зна; ако ли у срамоти, он се не брине.
22La sua carne si duole sol di lui, E l'anima sua fa cordoglio sol di lui.
22Само тело док је жив болује, и душа његова у њему тужи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.