约伯记 37
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1因此我心战兢， 从原处移动。
1«از این نیز دل می‌لرزد و از جای خودمتحرک می‌گردد.
2听啊， 神轰轰的声音 是他口中所发的响声。
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمه‌ای را که از دهان وی صادر می‌شود،
3他发响声震遍天下， 发电光闪到地极。
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
4随后人听见有雷声轰轰，大发威严， 雷电接连不断。
4بعد از آن صدای غرش می‌کند و به آواز جلال خویش رعد می‌دهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
5神发出奇妙的雷声； 他行大事，我们不能测透。
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب می‌دهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل می‌آورد،
6他对雪说：要降在地上； 对大雨和暴雨也是这样说。
6زیرابرف را می‌گوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
7他封住各人的手， 叫所造的万人都晓得他的作为。
7دست هر انسان را مختوم می‌سازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
8百兽进入穴中， 卧在洞内。
8آنگاه وحوش به ماوای خود می‌روند و در بیشه های خویش آرام می‌گیرند.
9暴风出于 南 宫； 寒冷出于北方。
9از برجهای جنوب گردباد می‌آید و ازبرجهای شمال برودت.
10神嘘气成冰； 宽阔之水也都凝结。
10از نفخه خدا یخ بسته می‌شود و سطح آبها منجمد می‌گردد.
11他使密云盛满水气， 布散电光之云；
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین می‌سازد و سحاب، برق خود را پراکنده می‌کند.
12这云是借他的指引游行旋转， 得以在全地面上行他一切所吩咐的，
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب می‌شوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
13或为责罚，或为 润 地， 或为施行慈爱。
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
14约伯 啊，你要留心听， 要站立思想 神奇妙的作为。
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
15神如何 吩咐 这些， 如何使云中的电光照耀，你知道吗？
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار می‌دهد وبرق، ابرهای خود را درخشان می‌سازد؟
16云彩如何浮于空中， 那知识全备者奇妙的作为，你知道吗？
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
17南 风 使地寂静， 你的衣服就如火热，你知道吗？
17که چگونه رختهای توگرم می‌شود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن می‌گردد.
18你岂能与 神同铺穹苍吗？ 这穹苍坚硬，如同铸成的镜子。
18آیا مثل او می‌توانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
19我们愚昧不能陈说； 请你指教我们该对他说什么话。
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا به‌سبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
20人岂可说：我愿与他说话？ 岂有人自愿灭亡吗？
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده می‌شود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
21现在 有云遮蔽 ，人不得见穹苍的光亮； 但风吹过，天又发晴。
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
22金光出于北方， 在 神那里有可怕的威严。
22درخشندگی طلایی از شمال می‌آید و نزد خدا جلال مهیب است.
23论到全能者，我们不能测度； 他大有能力，有公平和大义， 必不苦待人。
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بی‌انصافی نخواهد کرد.
24所以，人敬畏他； 凡自 以为 心中有智慧的人，他都不顾念。
24لهذا مردمان از او می‌ترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.