Job 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Weer nam Elifaz van Teman het woord, en sprak:
1Then Eliphaz the Themanite answered, and said:
2Handelt de mens soms ten bate van God? Neen, ten eigen bate is men wijs.
2Can man be compared with God, even though he were of perfect knowledge?
3Heeft de Almachtige er voordeel van, als ge vroom zijt, Of profijt, zo ge onberispelijk leeft?
3What doth it profit God if thou be just? or what dost thou give him if thy way be unspotted?
4Bestraft Hij u soms om uw godsvrucht, Daagt Hij u daarom voor het gerecht?
4Shall he reprove thee for fear, and come with thee into judgment:
5Is het niet om uw grote boosheid, Om uw fouten, zonder eind?
5And not for thy manifold wickedness, and thy infinite iniquities?
6Ja, zonder noodzaak neemt ge pand van uw broeders, En trekt de berooiden de kleren uit;
6For thou hast taken away the pledge of thy brethren without cause, and stripped the naked of their clothing.
7Den dorstige geeft ge geen water, Den hongerige onthoudt ge zijn brood.
7Thou hast not given water to the weary, thou hast withdrawn bread from the hungry.
8Den man met de vuist moet het land toebehoren, En de gunsteling moet het bewonen;
8In the strength of thy arm thou didst possess the land, and being the most mighty thou holdest it.
9Maar de weduwen zendt ge zonder iets heen, De armen der wezen slaat ge stuk!
9Thou hast sent widows away empty, and the arms of the fatherless thou hast broken in pieces.
10En daarom zijt ge van strikken omringd, Plotseling verbijsterd van schrik;
10Therefore art thou surrounded with snares, and sudden fear troubleth thee.
11Is uw licht verduisterd, zodat ge niet ziet, Slaat de stortvloed over u heen!
11And didst thou think that thou shouldst not see darkness, and that thou shouldst not be covered with the violence of overflowing waters?
12Woont God niet hoog in de hemel? Zie eens, hoe hoog de sterren staan!
12Dost not thou think that God is higher than heaven, and is elevated above the height of the stars?
13Maar gij besluit er uit: Wat kan God weten, Of richten door de wolken heen?
13And thou sayst: What doth God know? and he judgeth as it were through a mist.
14Het zwerk is een sluier voor Hem, zodat Hij niet ziet, Hij wandelt rond op het hemelgewelf.
14The clouds are his covert, and he doth not consider our things, and he walketh about the poles of heaven.
15Wilt ge de weg van vroeger bewandelen Die de boosdoeners hebben betreden:
15Dost thou desire to keep the path of ages, which wicked men have trodden?
16Die vóór hun tijd zijn weggesleurd, Toen de vloed hun grondvesten wegspoelde?
16Who were taken away before their time, and a flood hath overthrown their foundation.
17Die tot God durfden zeggen: Weg van ons! Wat kan de Almachtige ons doen?
17Who said to God: Depart from us: and looked upon the Almighty as if he could do nothing:
18Hij had hun huizen met voorspoed gevuld, En Zich niet met de plannen der bozen bemoeid.
18Whereas he had filled their houses with good things: whose way of thinking be far from me.
19De vromen zien het met vreugde, De onschuldige drijft de spot met hen:
19The just shall see, and shall rejoice, and the innocent shall laugh them to scorn.
20“Waarachtig, hun have vernield, Hun overvloed door het vuur verteerd!”
20Is not their exaltation cut down, and hath not fire devoured the remnants of them?
21Verzoen u met Hem, dan leeft ge in vrede, Dan wordt uw rijkdom weer groot;
21Submit thyself then to him, and be at peace: and thereby thou shalt have the best fruits.
22Neem de onderrichting aan uit zijn mond, En bewaar zijn woord in uw hart.
22Receive the law of his mouth, and lay up his words in thy heart.
23Wanneer ge vol ootmoed u tot den Almachtige bekeert, De ongerechtigheid uit uw tent verwijdert:
23If thou wilt return to the Almighty, thou shalt be built up, and shalt put away iniquity far from thy tabernacle.
24Dan zult ge het goud als stof gaan schatten, Het Ofirgoud als kiezel der beken.
24He shall give for earth flint, and for flint torrents of gold.
25Want de Almachtige zal het fijnste goud voor u zijn, En stapels van zilver;
25And the Almighty shall be against thy enemies, and silver shall be heaped together for thee.
26Dan zult ge u in den Almachtige verlustigen, En uw aanschijn verheffen tot God.
26Then shalt thou abound in delights in the Almighty, and shalt lift up thy face to God.
27Dan zult ge Hem roepen: Hij zal u verhoren, En ge zult Hem dankoffers brengen;
27Thou shalt pray to him, and he will hear thee, and thou shalt pay vows.
28Onderneemt ge iets, het komt tot stand, En het licht zal uw wegen bestralen!
28Thou shalt decree a thing, and it I shall come to thee, and light shall shine in thy ways.
29Want Hij vernedert de trots, Maar redt, wie de ogen neerslaat;
29For he that hath been humbled, shall be in glory: and he that shall bow down his eyes, he shall be saved.
30Hij verlost den onschuldige: Door de reinheid uwer handen wordt ook gij dus verlost!
30The innocent shall be saved, and he shall be saved by the cleanness of his hands.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.