ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1Ka hinghaih amro boeh moe, kai ih aninawk doeh laemh boeh; taprong mah ang zing kong boeh.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2Nihcae mah kai ang pahnui o thuih na ai maw? Ang pahrue o haih to ka mik mah hnuk toepsoep na ai maw?

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3Vaihi kai han kacak lokkamhaih to na paek ah, mi hoiah maw ban kang sinh hoi han?

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4Nihcae panoekhaih palung mik na maengsak boeh; to pongah nihcae to pakoeh hmah.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5Ampui aling kami loe, a caanawk mikmaeng pae tih.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6Kaminawk mah kasae thuih hanah anih mah ang suek, kai loe minawk mah mikhmai ah tamtui pathoih ih kami ah ka oh.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7Palungset loiah ka mik amtueng ai boeh, ka takpum boih tahlip baktiah ni oh boeh.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8Toenghaih hoi khosah kaminawk loe hae hmuen pongah dawnrai o tih, zaehaih tawn ai kaminawk loe angsah cop kaminawk nuiah palungphui o tih.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9Toe katoeng kami loe a caehhaih loklam ah caeh poe ueloe, ban ciim kami loe thacak aep aep tih.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10Nangcae thungah palungha kami maeto doeh ka hnu ai pongah, vaihi amlaem o boih lai ah.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11Kai ih aninawk loe laemh boeh moe, ka sak atimhaih hoi palung thungah ka poek ih hmuen doeh amro ving boeh.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12Hae kaminawk mah aqum to khodai ah paqoi o moe, khoving naah khodai loe zoi boeh, tiah thuih o.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13Taprong loe kai ih im ni, tiah ka zing; vinghaih thungah iihhaih kahni to ka baih.

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14Amrohaih khaeah, Nang loe kam pa ni, tiah ka naa; sadong khaeah, Nang loe kam no hoi ka tanu ah na oh, tiah ka naa.

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15Vaihi ka oephaih naa ah maw oh? Mi mah maw ka oephaih to hnu tih?

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16Nihcae loe kai hoi nawnto maiphu thungah anghak hanah, taprong khongkha thungah caeh o tathuk tih, tiah a naa.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.