ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Chinese Union Version, punctuated (Simplified)

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1我的心灵消耗，我的日子灭尽；坟墓为我预备好了。

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2真有戏笑我的在我这里，我眼常见他们惹动我。

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3愿主拿凭据给我，自己为我作保。在你以外谁肯与我击掌呢？

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4因你使他们心不明理，所以你必不高举他们。

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5控告他的朋友、以朋友为可抢夺的，连他儿女的眼睛也要失明。

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6神使我作了民中的笑谈；他们也吐唾沫在我脸上。

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7我的眼睛因忧愁昏花；我的百体好像影儿。

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8正直人因此必惊奇；无辜的人要兴起攻击不敬虔之辈。

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9然而，义人要持守所行的道；手洁的人要力上加力。

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10至于你们众人，可以再来辩论吧！你们中间，我找不着一个智慧人。

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11我的日子已经过了；我的谋算、我心所想望的已经断绝。

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12他们以黑夜为白昼，说：亮光近乎黑暗。

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13我若盼望阴间为我的房屋，若下榻在黑暗中，

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14若对朽坏说：你是我的父；对虫说：你是我的母亲姊妹；

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15这样，我的指望在哪里呢？我所指望的谁能看见呢？

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16等到安息在尘土中，这指望必下到阴间的门闩那里了。

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.