Ioba 11
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Reina-Valera 1909
1A LAILA olelo aku la o Zopara ka Naamata, i aku la,
1Y RESPONDIÓ Sophar Naamathita, y dijo:
2Aole anei e pono ke pane aku i na huaolelo he nui la? E hoaponoia anei ke kanaka lehelehe wale?
2¿Las muchas palabras no han de tener respuesta? ¿y el hombre parlero será justificado?
3E paa anei ka waha o kanaka i kou kaena wale ana? A hoomaewaewa mai oe, aole anei he mea nana oe e hoohilahila aku?
3¿Harán tus falacias callar á los hombres? ¿y harás escarnio, y no habrá quien te avergüence?
4A ua olelo mai oe, he maemae kuu olelo, A ua hala ole au i kou mau maka.
4Tú dices: Mi conversar es puro, y yo soy limpio delante de tus ojos.
5Ina paha e olelo mai ke Akua, A e wehe ae i kona lehelehe ia oe;
5Mas ¡oh quién diera que Dios hablara, y abriera sus labios contigo,
6A e hoike mai oia ia oe i na mea huna o ka naauao, Ua papalua ka maiau! Alaila e ike auanei oe, E hoopoina mai no ke Akua i na hewa ou.
6Y que te declarara los arcanos de la sabiduría, que son de doble valor que la hacienda! Conocerías entonces que Dios te ha castigado menos que tu iniquidad merece.
7E loaa anei ia oe ka ke Akua mau mea hohonu? E loaa pololei loa anei ia oe ka Mea mana?
7¿Alcanzarás tú el rastro de Dios? ¿llegarás tú á la perfección del Todopoderoso?
8Ua kiekie ia e like me ka lani; heaha kau e hana ai? Ua oi kona hohonu i ko ka po; heaha kau e ike ai?
8Es más alto que los cielos: ¿qué harás? Es más profundo que el infierno: ¿cómo lo conocerás?
9Ua oi kona loa mamua o ko ka honua, A o ka laula imua o ko ke kai.
9Su dimensión es más larga que la tierra, y más ancha que la mar.
10Ina e hopu mai ia, a hoopaa iho, a hookolokolo, Alaila owai la ka mea e keakea ia ia?
10Si cortare, ó encerrare, ó juntare, ¿quién podrá contrarrestarle?
11No ka mea, ua ike no ia i ka poe hewa, Ua nana mai hoi ia i ka hala; Aole anei ia e ike mai?
11Porque él conoce á los hombres vanos: ve asimismo la iniquidad, ¿y no hará caso?
12E ake ke kanaka naaupo i akamai, O ke kanaka i hanau nae me he keiki la a ka hoki hihiu.
12El hombre vano se hará entendido, aunque nazca como el pollino del asno montés.
13Ina e hoomakaukau oe i kou naau, A e kikoo aku i kou mau lima io na la;
13Si tú apercibieres tu corazón, y extendieres á él tus manos;
14Ina he hewa iloko o kou lima, e hoolei loa aku ia; A mai ae e noho ka hewa ma kou mau halelewa.
14Si alguna iniquidad hubiere en tu mano, y la echares de ti, y no consintieres que more maldad en tus habitaciones;
15Alaila e hoala ae oe i kou maka me ke kina ole; A e ku paa no oe, aole hoi e makau:
15Entonces levantarás tu rostro limpio de mancha, y serás fuerte y no temerás:
16No ka mea, e hoopoina no oe i ka ehaeha, A e hoomanao ia mea, e like me ka wai i kahe aku:
16Y olvidarás tu trabajo, ó te acordarás de él como de aguas que pasaron:
17A e kupaa kou ola loa ana, e like me ke awakea; Ano ua pouli oe, alaila e like no oe me ke kakahiaka.
17Y en mitad de la siesta se levantará bonanza; resplandecerás, y serás como la mañana:
18A e maluhia oe, no ka mea, he mea no e laua ai ka manao; Ano ua poho ka manao, aka, alaila, e noho maluhia oe.
18Y confiarás, que habrá esperanza; y cavarás, y dormirás seguro:
19A e moe iho oe ilalo, aohe mea nana oe e hoomakau mai; A nui na mea e hoalohaloha imua ou.
19Y te acostarás, y no habrá quien te espante: y muchos te rogarán.
20Aka, e pio na maka o ka poe hewa, A ua nele lakou i ka puuhonua, A o ko lakou manaolana, o ke kuu ana no ia o ka uhane.
20Mas los ojos de los malos se consumirán, y no tendrán refugio; y su esperanza será agonía del alma.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.