Job 6
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1But Job answered, and said:
1Ijob respondis kaj diris:
2O that my sins, whereby I have deserved wrath, and the calamity that I suffer, were weighed in a balance.
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
3As the sand of the sea this would appear heavier: therefore my words are full of sorrow:
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
4For the arrows of the Lord are in me, the rage whereof drinketh up my spirit, and the terrors of the Lord war against me.
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
5Will the wild ass bray when he hath grass? or will the ox low when he standeth before a full manger?
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
6Or can an unsavoury thing be eaten, that is not seasoned with salt? or can a man taste that which when tasted bringeth death?
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
7The things which before my soul would not touch, now, through anguish are my meats.
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
8Who will grant that my request may come: and that God may give me what I look for?
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
9And that he that hath begun may destroy me, that he may let loose his hand, and cut me off?
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
10And that this may be my comfort, that afflicting me with sorrow, he spare not, nor I contradict the words of the Holy One.
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
11For what is my strength, that I can hold out? or what is my end that I should keep patience?
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
12My strength is not the strength of stones, nor is my flesh of brass.
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
13Behold there is no help for me in myself, and my familiar friends also are departed from me.
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
14He that taketh away mercy from his friend, forsaketh the fear of the Lord.
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
15My brethren have passed by me, as the torrent that passeth swiftly in the valleys.
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
16They that fear the hoary frost, the snow shall fall upon them.
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
17At the time when they shall be scattered they shall perish: and after it groweth hot they shall be melted out of their place.
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
18The paths of their steps are entangled: they shall walk in vain, and shall perish.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
19Consider the paths of Thema, the ways of Saba, and wait a little while.
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
20They are confounded, because I have hoped: they are come also even unto me, and are covered with shame.
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
21Now you are come: and now seeing my affliction you are afraid.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
22Did I say: Bring to me, and give me of your substance?
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
23Or deliver me from the hand of the enemy, and rescue me out of the hand of the mighty?
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
24Teach me, and I will hold my peace: and if I have been ignorant in any thing, instruct me.
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
25Why have you detracted the words of truth, whereas there is none of you that can reprove me?
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
26You dress up speeches only to rebuke, and you utter words to the wind.
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
27You rush in upon the fatherless, and you endeavour to overthrow your friend.
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
28However finish what you have begun, give ear, and see whether I lie.
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
29Answer, I beseech you, without contention: and speaking that which is just, judge ye.
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
30And you shall not And iniquity in my tongue, neither shall folly sound in my mouth.
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.