Job 7
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1The life of man upon earth is a warfare, and his days are like the days of a hireling.
1Difinita estas ja por la homo la limtempo sur la tero, Kaj liaj tagoj estas kiel la tagoj de dungito.
2As a servant longeth for the shade, as the hireling looketh for the end of his work;
2Kiel sklavo, kiu sopiras al ombro, Kaj kiel dungito, kiu atendas sian pagon,
3So I also have had empty months, and have numbered to myself wearisome nights.
3Tiel mi ricevis sorte monatojn vantajn, Kaj noktoj turmentaj estas nombritaj al mi.
4If I lie down to sleep, I shall say: When shall arise? and again I shall look for the evening, and shall be filled with sorrows even till darkness.
4Kiam mi kuŝiĝas, mi diras: Kiam mi leviĝos? Sed la vespero fariĝas longa, kaj mi satiĝas de maltrankvileco ĝis la tagiĝo.
5My flesh is clothed with rottenness and the filth of dust, my skin is withered and drawn together.
5Mia korpo estas kovrita de vermoj kaj de pecoj da tero; Mia haŭto krevis kaj putras.
6My days have passed more swiftly than the web is cut by the weaver, and are consumed without any hope.
6Miaj tagoj forflugis pli facile, ol bobeno de teksisto, Kaj pasis, lasinte nenian esperon.
7Remember that my life is but wind, and my eyes shall not return to see good things.
7Memoru, ke mia vivo estas bloveto, Ke miaj okuloj ne plu revidos bonon;
8Nor shall the sight of man behold me: thy eyes are upon me, and I shall be no more.
8Ne plu revidos min okulo de vidanto; Vi volos ekrigardi min, sed mi jam ne ekzistos.
9As a cloud is consumed, and passeth away: so he that shall go down to hell shall not come up.
9Nubo pasas kaj foriras; Tiel ne plu revenas tiu, kiu iris en Ŝeolon;
10Nor shall he return my more into his house, neither shall his place know him any more.
10Li ne plu revenas en sian domon; Lia loko ne plu rekonos lin.
11Wherefore I will not spare my month, I will speak in the affliction of my spirit: I will talk with the bitterness of my soul.
11Tial mi ne detenos mian buŝon; Mi parolos en la premiteco de mia spirito, Mi plendos en la maldolĉeco de mia animo.
12Am I a sea, or a whale, that thou hast enclosed me in a prison?
12Ĉu mi estas maro aŭ mara monstro, Ke Vi starigis gardon por mi?
13If I say: My bed shall comfort me, and I shall be relieved speaking with myself on my couch:
13Kiam mi pensas, ke mia lito min konsolos, Ke mia kuŝejo plifaciligos mian suferadon,
14Thou wilt frighten me with dreams and terrify me with visions.
14Tiam Vi teruras min per sonĝoj, Timigas min per vizioj;
15So that my soul rather chooseth hanging, and my bones death.
15Kaj mia animo deziras sufokiĝon, Miaj ostoj la morton.
16I have done with hope, I shall now live no longer: spare me, for my days are nothing.
16Tedis al mi; ne eterne mi vivu; Forlasu min, ĉar miaj tagoj estas vantaĵo.
17What is a man that thou shouldst magnify him? or why dost thou set thy heart upon him?
17Kio estas homo, ke Vi faras lin granda, Ke Vi zorgas pri li,
18Thou visitest him early in the morning, and thou provest him suddenly.
18Ke Vi rememoras lin ĉiumatene, Elprovas lin ĉiumomente?
19How long wilt thou not spare me, nor suffer me to swallow down my spittle?
19Kial Vi ne deturnas Vin de mi, Ne lasas min libera eĉ tiom, ke mi povu engluti mian salivon?
20I have sinned: what shall I do to thee, O keeper of men? why hast thou set me opposite to thee, and I am become burdensome to myself?
20Se mi pekis, kion mi per tio faris al Vi, ho gardanto de la homoj? Kial Vi faris min celo de Viaj atakoj, Ke mi fariĝis ŝarĝo por mi mem?
21Why dost thou not remove my sin, and why dost thou not take away my iniquity? Behold now I shall sleep in the dust: and if thou seek me in the morning, I shall not be.
21Kaj kial Vi ne deprenas mian pekon, ne pardonas mian malbonagon? Jen mi ja baldaŭ kuŝos en la tero; Kaj kiam Vi morgaŭ serĉos min, mi ne ekzistos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.