אִיּוֹב 7
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1הלא צבא לאנוש על ארץ וכימי שכיר ימיו׃
1Difinita estas ja por la homo la limtempo sur la tero, Kaj liaj tagoj estas kiel la tagoj de dungito.
2כעבד ישאף צל וכשכיר יקוה פעלו׃
2Kiel sklavo, kiu sopiras al ombro, Kaj kiel dungito, kiu atendas sian pagon,
3כן הנחלתי לי ירחי שוא ולילות עמל מנו לי׃
3Tiel mi ricevis sorte monatojn vantajn, Kaj noktoj turmentaj estas nombritaj al mi.
4אם שכבתי ואמרתי מתי אקום ומדד ערב ושבעתי נדדים עדי נשף׃
4Kiam mi kuŝiĝas, mi diras: Kiam mi leviĝos? Sed la vespero fariĝas longa, kaj mi satiĝas de maltrankvileco ĝis la tagiĝo.
5לבש בשרי רמה וגיש עפר עורי רגע וימאס׃
5Mia korpo estas kovrita de vermoj kaj de pecoj da tero; Mia haŭto krevis kaj putras.
6ימי קלו מני ארג ויכלו באפס תקוה׃
6Miaj tagoj forflugis pli facile, ol bobeno de teksisto, Kaj pasis, lasinte nenian esperon.
7זכר כי רוח חיי לא תשוב עיני לראות טוב׃
7Memoru, ke mia vivo estas bloveto, Ke miaj okuloj ne plu revidos bonon;
8לא תשורני עין ראי עיניך בי ואינני׃
8Ne plu revidos min okulo de vidanto; Vi volos ekrigardi min, sed mi jam ne ekzistos.
9כלה ענן וילך כן יורד שאול לא יעלה׃
9Nubo pasas kaj foriras; Tiel ne plu revenas tiu, kiu iris en Ŝeolon;
10לא ישוב עוד לביתו ולא יכירנו עוד מקמו׃
10Li ne plu revenas en sian domon; Lia loko ne plu rekonos lin.
11גם אני לא אחשך פי אדברה בצר רוחי אשיחה במר נפשי׃
11Tial mi ne detenos mian buŝon; Mi parolos en la premiteco de mia spirito, Mi plendos en la maldolĉeco de mia animo.
12הים אני אם תנין כי תשים עלי משמר׃
12Ĉu mi estas maro aŭ mara monstro, Ke Vi starigis gardon por mi?
13כי אמרתי תנחמני ערשי ישא בשיחי משכבי׃
13Kiam mi pensas, ke mia lito min konsolos, Ke mia kuŝejo plifaciligos mian suferadon,
14וחתתני בחלמות ומחזינות תבעתני׃
14Tiam Vi teruras min per sonĝoj, Timigas min per vizioj;
15ותבחר מחנק נפשי מות מעצמותי׃
15Kaj mia animo deziras sufokiĝon, Miaj ostoj la morton.
16מאסתי לא לעלם אחיה חדל ממני כי הבל ימי׃
16Tedis al mi; ne eterne mi vivu; Forlasu min, ĉar miaj tagoj estas vantaĵo.
17מה אנוש כי תגדלנו וכי תשית אליו לבך׃
17Kio estas homo, ke Vi faras lin granda, Ke Vi zorgas pri li,
18ותפקדנו לבקרים לרגעים תבחננו׃
18Ke Vi rememoras lin ĉiumatene, Elprovas lin ĉiumomente?
19כמה לא תשעה ממני לא תרפני עד בלעי רקי׃
19Kial Vi ne deturnas Vin de mi, Ne lasas min libera eĉ tiom, ke mi povu engluti mian salivon?
20חטאתי מה אפעל לך נצר האדם למה שמתני למפגע לך ואהיה עלי למשא׃
20Se mi pekis, kion mi per tio faris al Vi, ho gardanto de la homoj? Kial Vi faris min celo de Viaj atakoj, Ke mi fariĝis ŝarĝo por mi mem?
21ומה לא תשא פשעי ותעביר את עוני כי עתה לעפר אשכב ושחרתני ואינני׃
21Kaj kial Vi ne deprenas mian pekon, ne pardonas mian malbonagon? Jen mi ja baldaŭ kuŝos en la tero; Kaj kiam Vi morgaŭ serĉos min, mi ne ekzistos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.