Giobbe 13
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ecco, l'occhio mio ha vedute tutte queste cose , L'orecchio mio le ha udite, e le ha intese.
1Ĉion ĉi tion mia okulo vidis, Mia orelo aŭdis kaj komprenis.
2Quanto sapete voi, so anch'io; Io non son da men di voi.
2Kion vi scias, mi ankaŭ scias; Kaj mi ne estas malpli valora ol vi.
3E pure io parlerò all'Onnipotente; Io avrò a grado di venire a ragione con lui.
3Sed mi volus paroli kun la Plejpotenculo, Mi dezirus disputi kun Dio.
4Ma certo, quant'è a voi, voi siete rappezzatori di menzogna; Voi siete medici da nulla tutti quanti.
4Tamen vi komentarias malvere, Vi ĉiuj estas senutilaj kuracistoj.
5Oh! vi taceste pur del tutto, Ciò vi sarebbe reputato in saviezza!
5Ho, se vi silentus, Tio estus saĝeco de via flanko.
6Deh! ascoltate la difesa della mia ragione, Ed attendete agli argomenti delle mie labbra.
6Aŭskultu do mian moralinstruon, Kaj atentu la defendan parolon de mia buŝo.
7Convienvisi in favor di Dio parlar perversamente, E per rispetto suo parlar frodolentemente?
7Ĉu pro Dio vi volas paroli malveron, Kaj pro Li paroli falsaĵon?
8Convienvisi aver riguardo alla qualità sua? Convienvisi litigar per Iddio?
8Ĉu vi volas esti personfavoraj al Li, Aŭ pro Dio vi volas disputi?
9Sarebbe egli ben per voi ch'egli vi esaminasse? Gabberestelo voi come si gabba un uomo?
9Ĉu estos bone, kiam Li esploros vin? Ĉu vi volas trompi Lin, kiel oni trompas homon?
10Egli del certo vi arguirà, Se di nascosto avete riguardo alla qualità delle persone.
10Li certe vin punos, Se vi sekrete estos personfavoraj.
11La sua altezza non vi sgomenterà ella? Lo spavento di lui non vi caderà egli addosso?
11Ĉu Lia majesto ne konfuzas vin? Ĉu ne falas sur vin timo antaŭ Li?
12I vostri detti memorandi son simili a cenere; Ed i vostri sublimi ragionamenti a mucchi di fango.
12Viaj memorigoj estas sentencoj polvaj, Via bastionoj estas amasoj da argilo.
13Tacetevi, e lasciatemi stare, ed io parlerò; E passimi addosso che che sia.
13Silentu antaŭ mi, kaj parolos mi, Kio ajn trafos min.
14Perchè mi strappo io la carne co' denti, E perchè tengo l'anima mia nella palma della mia mano?
14Por kio mi portu mian karnon en miaj dentoj Kaj metu mian animon en mian manon?
15Ecco, uccidami egli pure; sì spererò in lui; Ma tuttavia difenderò le mie vie nel suo cospetto.
15Li ja mortigos min, kaj mi ne havas esperon; Sed pri mia konduto mi volas disputi antaŭ Li.
16Ed egli stesso mi sarà in salvazione; Perciocchè l'ipocrita non gli verrà davanti.
16Tio jam estos savo por mi, Ĉar ne hipokritulo venos antaŭ Lin.
17Ascoltate attentamente il mio ragionamento; Ed entrivi negli orecchi la mia dichiarazione.
17Aŭskultu mian parolon Kaj mian klarigon antaŭ viaj oreloj.
18Ecco ora, quando io avrò esposta per ordine la mia ragione, Io so che sarò trovato giusto.
18Jen mi pretigis juĝan aferon; Mi scias, ke mi montriĝos prava.
19Chi è colui che voglia litigar meco? Conciossiachè di presente mi tacerò, e spirerò.
19Kiu povas procesi kontraŭ mi? Tiam mi eksilentus kaj mortus.
20Sol non farmi due cose, Ed allora io non mi nasconderò dal tuo cospetto.
20Nur du aferojn ne faru al mi, Tiam mi ne kaŝos min antaŭ Via vizaĝo:
21Allontana la tua mano d'addosso a me, E non mi spaventi il tuo terrore.
21Malproksimigu de mi Vian manon, Kaj Via teruro ne timigu min.
22E poi chiama, ed io risponderò; Ovvero, io parlerò, e tu rispondimi.
22Tiam voku, kaj mi respondos; Aŭ mi parolos, kaj Vi respondu al mi.
23Quante iniquità e peccati ho io? Mostrami il mio misfatto, e il mio peccato.
23Kiom da malbonagoj kaj pekoj estas sur mi? Sciigu al mi miajn krimojn kaj pekojn.
24Perchè nascondi la tua faccia, E mi reputi tuo nemico?
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon Kaj rigardas min kiel Vian malamikon?
25Stritolerai tu una fronda sospinta? O perseguiterai tu della stoppia secca?
25Ĉu Vi volas montri Vian forton kontraŭ deŝirita folio? Kaj ĉu sekiĝintan pajleron Vi volas persekuti?
26Che tu mi sentenzii a pene amare, E mi faccia eredar l'iniquità della mia fanciullezza!
26Ĉar Vi skribas kontraŭ mi maldolĉaĵon Kaj venigas sur min la pekojn de mia juneco.
27E metta i miei piedi ne' ceppi, E spii tutti i miei sentieri, E stampi le tue pedate in su le radici de' miei piedi!
27Vi metis miajn piedojn en ŝtipon, Vi observas ĉiujn miajn vojojn, Kaj Vi observas la plandojn de miaj piedoj;
28Onde costui si disfa come del legno intarlato, Come un vestimento roso dalle tignuole.
28Dum mi ja disfalas kiel putraĵo, Kiel vesto dismanĝita de tineoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.