Jób 12
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Odpověděv pak Job, řekl:
1Kaj Ijob respondis kaj diris:
2V pravdě, že jste vy lidé, a že s vámi umře moudrost.
2Certe, vi solaj estas homoj, Kaj kun vi mortos la saĝo.
3I jáť mám srdce jako vy, aniž jsem zpozdilejší než vy, anobrž při komž toho není?
3Mi ankaŭ havas koron, kiel vi; Mi ne estas malpli valora ol vi; Kiu ne povas paroli tiele?
4Za posměch příteli svému jsem, kteréhož, když volá, vyslýchá Bůh; v posměchuť jest spravedlivý a upřímý.
4Mi fariĝis mokataĵo por mia amiko, Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis aŭskultata; Virtulo kaj senkulpulo fariĝis mokataĵo;
5Pochodně zavržená jest (podlé smýšlení člověka pokoje užívajícího) ten, kterýž jest blízký pádu.
5Malestimata lucerneto li estas antaŭ la pensoj de feliĉuloj, Pretigita por migrantoj.
6Pokojné a bezpečné příbytky mají loupežníci ti, kteříž popouzejí Boha silného, jimž on uvodí dobré věci v ruku jejich.
6Bonstataj estas la tendoj de rabistoj, Kaj sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio, Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.
7Ano zeptej se třebas hovad, a naučí tě, aneb ptactva nebeského, a oznámí tobě.
7Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin; La birdojn de la ĉielo, kaj ili diros al vi;
8Aneb rozmluv s zemí, a poučí tě, ano i ryby mořské vypravovati budou tobě.
8Aŭ parolu kun la tero, kaj ĝi klarigos al vi; Kaj rakontos al vi la fiŝoj de la maro.
9Kdo nezná ze všeho toho, že ruka Hospodinova to učinila?
9Kiu ne ekscius el ĉio ĉi tio, Ke la mano de la Eternulo tion faris,
10V jehož ruce jest duše všelikého živočicha, a duch každého těla lidského.
10De Tiu, en kies mano estas la animo de ĉio vivanta Kaj la spirito de ĉiu homa karno?
11Zdaliž ucho slov rozeznávati nebude, tak jako dásně pokrmu okoušejí?
11La orelo esploras ja la parolon, Kaj la palato gustumas al si la manĝaĵon.
12Při starcích jest moudrost, a při dlouhověkých rozumnost.
12La maljunuloj posedas saĝon, Kaj la grandaĝuloj kompetentecon.
13Nadto pak u Boha moudrost a síla, jehoť jest rada a rozumnost.
13Ĉe Li estas la saĝo kaj la forto; Ĉe Li estas konsilo kaj kompetenteco.
14Jestliže on boří, nemůže zase stavíno býti; zavírá-li člověka, nemůže býti otevříno.
14Kion Li detruas, tio ne rekonstruiĝas; Kiun Li enŝlosos, tiu ne liberiĝos.
15Hle, tak zastavuje vody, až i vysychají, a tak je vypouští, že podvracejí zemi.
15Kiam Li digas la akvon, ĝi elsekiĝas; Kiam Li fluigas ĝin, ĝi renversas la teron.
16U něho jest síla a bytnost, jeho jest ten, kterýž bloudí, i kterýž v blud uvodí.
16Ĉe Li estas potenco kaj forto; Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.
17On uvodí rádce v nemoudrost, a z soudců blázny činí.
17Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn, Kaj la juĝistojn Li faras malsaĝaj.
18Svazek králů rozvazuje, a pasem přepasuje bedra jejich.
18La ligilojn de reĝoj Li malligas, Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.
19On uvodí knížata v nemoudrost, a mocné vyvrací.
19Li erarvagigas la pastrojn Kaj faligas la potenculojn.
20On odjímá řeč výmluvným, a soud starcům béře.
20Li mutigas la lipojn de fidinduloj Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.
21On vylévá potupu na urozené, a sílu mocných zemdlívá.
21Li verŝas honton sur eminentulojn Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.
22On zjevuje hluboké věci z temností, a vyvodí na světlo stín smrti.
22Li malkovras profundaĵon el meze de mallumo, Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.
23On rozmnožuje národy i hubí je, rozšiřuje národy i zavodí je.
23Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin, Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.
24On odjímá srdce předním z lidu země, a v blud je uvodí na poušti bezcestné,
24Li senkuraĝigas la ĉefojn de la popolo de la lando Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;
25Aby šámali ve tmě bez světla. Summou, činí, aby bloudili jako opilý.
25Ili palpas en mallumo, en senlumeco; Kaj Li ŝanceliĝigas ilin kiel ebriuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.