Jób 32
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1A když přestali ti tři muži odpovídati Jobovi, proto že se spravedlivý sobě zdál,
1Kaj tiuj tri viroj ĉesis respondi al Ijob, ĉar li opiniis sin prava.
2Tedy rozpáliv se hněvem Elihu, syn Barachele Buzitského z rodu Syrského, na Joba, rozhněval se, proto že spravedlivější pravil býti duši svou nad Boha.
2Tiam ekflamis la kolero de Elihu, filo de Baraĥel, Buzano, el la familio de Ram. Kontraŭ Ijob ekflamis lia kolero pro tio, ke li opiniis sin pli prava ol Dio;
3Ano i na ty tři z přátel jeho roznítil se hněv jeho, proto že nenalézajíce odpovědi, však potupovali Joba.
3kaj kontraŭ liaj tri amikoj ekflamis lia kolero pro tio, ke ili ne trovis respondon kaj akuzis Ijobon.
4Nebo Elihu očekával na Joba a na ně s řečí, proto že starší byli věkem než on.
4Elihu atendis, dum ili parolis kun Ijob, ĉar ili estis pli aĝaj ol li.
5Ale vida Elihu, že nebylo žádné odpovědi v ústech těch tří mužů, zažhl se v hněvě svém.
5Sed kiam Elihu vidis, ke ne troviĝas respondo en la buŝo de la tri viroj, ekflamis lia kolero.
6I mluvil Elihu syn Barachele Buzitského, řka: Já jsem nejmladší, vy pak jste starci, pročež ostýchaje se, nesměl jsem vám oznámiti zdání svého.
6Kaj ekparolis Elihu, filo de Baraĥel, la Buzano, kaj diris: Mi estas juna, kaj vi estas maljunuloj; Tial mi hezitis kaj timis eldiri al vi mian opinion.
7Myslil jsem: Staří mluviti budou, a mnoho let mající v známost uvedou moudrost.
7Mi pensis: La aĝo parolu, Kaj la jarmulto montru saĝon.
8Ale vidím, že Duch Boží v člověku a nadšení Všemohoucího činí lidi rozumné.
8Sed la spirito en la homoj kaj la spiro de la Plejpotenculo Donas al ili prudenton.
9Slavní ne vždycky jsou moudří, aniž starci vždycky rozumějí soudu.
9Ne la grandaj estas la plej prudentaj, Kaj ne la maljunuloj sole scias juĝi,
10A protož pravím: Poslouchejte mne, oznámím i já také zdání své.
10Tial mi diras: Aŭskultu min; Mi ankaŭ eldiros mian opinion.
11Aj, očekával jsem na slova vaše, poslouchal jsem důvodů vašich dotud, dokudž jste vyhledávali řeči,
11Jen mi atendis viajn vortojn, Mi atentis vian kompetentecon, Ĝis vi trovos la ĝustan parolon.
12A bedlivě vás soudě, spatřil jsem, že žádného není, kdo by Joba přemohl, není z vás žádného, ješto by odpovídal řečem jeho.
12Sed atentante vin, mi vidis, Ke neniu el vi donas al Ijob moralinstruon, Respondante al liaj paroloj.
13Ale díte snad: Nalezli jsme moudrost, Bůh silný stihá jej, ne člověk.
13Ne diru: Ni trovis la saĝon. Dio instruu lin, ne homo.
14Odpovím: Ač Job neobracel proti mně řeči, a však slovy vašimi nebudu jemu odpovídati.
14Li ne direktis al mi siajn vortojn, Kaj per viaj diroj mi ne respondos al li.
15Bojí se, neodpovídají více, zavrhli od sebe slova.
15Ili perdis la kuraĝon, ili ne plu respondis; Mankas al ili vortoj.
16Èekal jsem zajisté, však poněvadž nemluví, ale mlčí, a neodpovídají více,
16Mi atendis, ĝis ili ĉesos paroli; Sed ĉar ili haltis kaj ne plu respondis,
17Odpovím i já také za sebe, oznámím zdání své i já.
17Tial ankaŭ mi de mia flanko respondos, Mi ankaŭ eldiros mian opinion.
18Nebo pln jsem řečí, těsno ve mně duchu života mého.
18Ĉar mi estas plena de vortoj; La spirito de mia interno min premas.
19Aj, břicho mé jest jako mest nemající průduchu, jako sudové noví rozpuklo by se.
19Mia interno estas kiel vino ŝtopfermita, Kiu krevigas novan felsakon.
20Mluviti budu, a vydchnu sobě, otevru rty své, a odpovídati budu.
20Mi ekparolos, kaj tiam fariĝos al mi pli facile; Mi malfermos mian buŝon, kaj mi respondos.
21Nebuduť pak šetřiti osoby žádného, a k člověku bez proměňování jména mluviti budu.
21Mi ne atentos la vizaĝon de persono, Kaj mi ne flatos al homo;
22Nebo neumím jmen proměňovati, nebo tudíž by mne zachvátil stvořitel můj.
22Ĉar mi ne povoscias flati; Aliokaze pereigu min mia Kreinto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.