Job
Chapter 3
Asang Khongca Bible (Eas…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Hae tiah oh pacoengah, Job mah pakha aangh moe, angmah tapenhaih ni to kasae thuih.
1Depois disso, Jó abriu a boca e amaldiçoou o dia do seu nascimento.
2Job mah hae tiah thuih,
2Jó respondeu:
3ka tapenhaih ni hae amro nasoe, ca nongpa pomh boeh, tiah thuihaih aqum to amro nasoe.
3“Pereça o dia em que nasci, e a noite que disse: ‘Foi concebido um menino.’
4To ni to khoving nasoe; ranui bang ih Sithaw mah tidoeh sah pae hmah nasoe; a nuiah aanghaih doeh om hmah nasoe.
4Que aquele dia seja trevas. Que Deus, lá do alto, não o busque, e que a luz não brilhe sobre ele.
5Vinghaih hoi duekhaih tahlip mah to ani to kai ih ani ni, tiah thui o nasoe; a nuiah tamai amzam nasoe loe, kaving ani mah pazih nasoe.
5Que as trevas e a sombra da morte o reivindiquem para si. Que uma nuvem pouse sobre ele. Que tudo o que escurece o dia o aterrorize.
6To ni to vinghaih kathah mah khuk khoep nasoe; saningto thung kaom aninawk thungah athum hmah nasoe loe, kawbaktih khrah thungah doeh kroek ah om hmah nasoe.
6Quanto àquela noite, que densas trevas se apoderem dela. Que ela não se alegre entre os dias do ano. Que não entre no número dos meses.
7Khenah, to aqum loe angqai krang nasoe loe, a thungah anghoehaih lok om hmah nasoe.
7Eis que seja estéril aquela noite. Que nenhuma voz de alegria entre nela.
8Ani tangoeng kami, palungsethaih angthawksak thaih kaminawk mah to aqum to tangoeng o nasoe.
8Amaldiçoem-na aqueles que amaldiçoam o dia, que estão prontos para despertar o leviatã.
9Akhawnbang cakaehnawk loe ving o nasoe loe, a zing o ih khodai to hnu o hmah nasoe, akhawnbang khodai doeh hnu o hmah nasoe;
9Que as estrelas do seu crepúsculo se escureçam. Que ela espere pela luz, mas não tenha nenhuma, e não veja as pálpebras da manhã,
10raihaih ka tongh han ai ah, aqum mah kam no ih zok to pakaa ai pongah kasae ah om nasoe.
10porque não fechou as portas do ventre da minha mãe, nem escondeu o sofrimento dos meus olhos.
11Tipongah maw zok thungah ka duek moe, tapen tangsuek naah kam ro ving ai?
11“Por que não morri desde o ventre? Por que não expirei quando minha mãe me deu à luz?
12Tih han ih khokkhu nuiah ang tapom moe, naek hanah tahnu ang pazohsak?
12Por que os joelhos me receberam? Ou por que os seios, para que eu mamasse?
13To tiah na sah ai nahaeloe vaihi loe kamongah kang song moe, kang hngai duem han boeh; ka iip ueloe, kang hak tih boeh,
13Pois agora eu estaria deitado e quieto. Eu teria dormido, e então estaria em repouso,
14angmacae amro haih hanah toksah long siangpahrangnawk hoi angraengnawk,
14com os reis e conselheiros da terra, que construíram para si lugares desolados;
15to tih ai boeh loe sui katawn mangh, im koimong ah sumkanglung kasuem ukkungnawk hoi nawnto ka laem tih boeh,
15ou com os príncipes que tinham ouro, que encheram suas casas de prata;
16to tih ai boeh loe khrah akoep ai ah tapen nawkta baktih, aanghaih hnu vai ai nawkta baktiah amro han ka koeh boeh.
16ou, como um aborto oculto, eu não teria existido, como as crianças que nunca viram a luz.
17To duekhaih ahmuen ah loe kasae kaminawk mah raihaih paek mak ai boeh; patangkhang kaminawk doeh anghak o tih boeh.
17Ali os ímpios deixam de perturbar. Ali os cansados estão em repouso.
18To ahmuen ah loe thongkrah kaminawk doeh nawnto anghak o; pacaekthlaek kami ih lok to thaih o ai boeh.
18Ali os prisioneiros estão tranquilos juntos. Eles não ouvem a voz do feitor.
19To ahmuen ah loe kami kalen doeh, kathoeng doeh nawnto oh o moe, tamna doeh angmah ih angraeng ban thung hoiah loih boeh.
19O pequeno e o grande lá estão. O servo está livre do seu senhor.
20Tipongah maw patangkhang kami hanah aanghaih paek moe, poeksae kami hanah hinghaih to paek?
20“Por que se dá luz ao que está em miséria, e vida aos amargurados de alma,
21Patangkhang kaminawk loe atho kana hmuennawk pakrong pongah duek han ih koeh o kue, toe dueh o thai ai;
21que anseiam pela morte, mas ela não vem; e cavam por ela mais do que por tesouros escondidos,
22nihcae mah taprong hnuk o naah, paroeai anghoe o moe, nawm o.
22que se alegram sobremaneira, e exultam, quando conseguem encontrar o túmulo?
23Tipongah maw a caehhaih loklam anghmang kami hoi Sithaw mah pakaa ih kami khaeah hinghaih to paek?
23Por que se dá luz ao homem cujo caminho está oculto, a quem Deus cercou?
24Buhcaak zuengah kana ahamhaih lok to oh, kana hanghaih lok loe tui baktiah long.
24Pois o meu suspiro vem antes de eu comer. Meus gemidos se derramam como água.
25Ka zit parai ih hmuen to ka nuiah phak boeh, ka zit ih hmuen kai khaeah angzoh boeh.
25Pois aquilo que eu temo vem sobre mim, e o que me apavora vem a mim.
26Kai loe monghaih tawn ai, anghakhaih doeh ka tawn ai; raihaih hoiah ni ka oh sut boeh, tiah a thuih.
26Não tenho paz, não estou quieto, nem tenho descanso; mas vem a aflição.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.