Joel 1
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pethuel capa Joel khaeah, Angraeng ih lok to angzoh.
1A palavra do SENHOR que veio a Joel, filho de Petuel.
2Nangcae mitongnawk hae hae thaih oh, prae thung kaom kaminawk boih, tahngai oh. Nangmacae dung ah maw, to tih ai boeh loe nam panawk dung ah hae baktih hmuen hae oh vaih boeh maw?
2Ouçam isto, vocês, anciãos, e escutem, todos vocês, habitantes da terra! Algo assim já aconteceu em seus dias, ou nos dias de seus pais?
3Hae hmuen hae na caanawk khaeah thui pae oh, na caanawk mah angmacae ih caanawk khaeah thui pae o patoeng nasoe loe, nihcae ih caanawk mah doeh angmacae ih caanawk khaeah thui pae o patoeng nasoe.
3Contem sobre isso aos seus filhos, e que seus filhos contem aos filhos deles, e os filhos deles, à geração seguinte.
4Pakhuh mah caak ih kanghmat hmuen to pakhuh kalen mah caak; pakhuh kalen mah caak ih kanghmat hmuen to, langkawk mah caak; langkawk mah caak ih kanghmat hmuen to kalah langkawk mah caak o.
4O que o enxame de gafanhotos deixou, o grande gafanhoto comeu. O que o grande gafanhoto deixou, o gafanhoto comeu. O que o gafanhoto deixou, a lagarta comeu.
5Nang, mu paquih kami, angthawk ah loe qah ah; nangcae misurtui nae kaminawk boih, misurtui kangtha na pakha thung hoiah lak ving boeh pongah, tha hoi qah oh.
5Acordem, bêbados, e chorem! Uivem, todos vocês, bebedores de vinho, por causa do vinho doce, pois foi cortado da boca de vocês.
6Thacak, kroek laek ai ah kaom acaeng maeto mah, ka prae to lak hanah angzoh boeh; anih ih haa loe kaipui haa baktiah oh moe, hmawsaeng kaipui baktiah ano tawnh.
6Pois uma nação subiu contra a minha terra, forte e sem número. Seus dentes são dentes de leão, e tem as presas de uma leoa.
7Anih mah kai ih misur takha to phraek moe, kai ih thaiduetkung to pahum boih boeh; ahin to khok moe, a vah boih; tanghangnawk doeh anglung rawk ah a suek boih.
7Arrasou a minha videira, e despojou a minha figueira. Arrancou a sua casca e a jogou fora. Seus galhos ficaram brancos.
8Tangla cuem mah tangla naah angmah ih sava ah hamh ih kami mah anih to duek taak ving naah, buri kahni to angzaeng moe, qah baktih toengah qah oh.
8Lamente como uma virgem vestida de pano de saco pelo marido de sua juventude!
9Cang hoi nawnto paek ih naek koi tui to Angraeng im hoiah pakha pae ving boeh; to pongah qaimanawk hoi Angraeng toksah kaminawk loe palungset o.
9A oferta de cereais e a oferta de bebida foram cortadas da casa do SENHOR. Os sacerdotes, ministros do SENHOR, estão de luto.
10Lawk loe pongsut boeh moe, long doeh roem boih boeh; cangnawk loe amro boeh moe, misurtui kangtha doeh atui kang ving boeh, situi doeh om ai boeh.
10O campo está arrasado. A terra pranteia, pois o cereal está destruído, O vinho novo secou, e o azeite escasseia.
11Nangcae lawksah kaminawk, azathaih hoiah om oh, nangcae misurkung thling kaminawk, cang hoi barli cang aahhaih ahmuen to anghmat ving boeh pongah, qah oh.
11Envergonhem-se, agricultores! Uivem, vinhateiros, pelo trigo e pela cevada; pois a colheita do campo pereceu.
12Misurtui kang boih boeh moe, thaiduetkung doeh azaem boih boeh; pomegranat thing, ungsikung baktih kaom thing, appal thing hoi lawk ih thingnawk doeh azaem boih boeh: kami capanawk khae hoi anghoehaih doeh azaem boih boeh.
12A videira secou, e a figueira murchou— a romãzeira, também a palmeira e a macieira, sim, todas as árvores do campo murcharam; pois a alegria murchou entre os filhos dos homens.
13Qaimanawk, buri kahni angzaeng oh loe, qah oh; hmaicam hmaa ah toksah nangcae doeh, qah oh; kai ih Sithaw khaeah toksah nangcae, angzo oh loe aqum puek buri kahni angkhuk hoiah om oh; cang hoi naek koi paek ih hmuennawk to na Sithaw im ah paek o ai boeh.
13Vistam-se de pano de saco e lamentem, sacerdotes! Uivem, ministros do altar. Venham, passem a noite vestidos de pano de saco, ministros do meu Deus, pois a oferta de cereais e a oferta de bebida foram retidas da casa do seu Deus.
14Kaciim buhzahhaih to sah oh loe, kaciim amkhuenghaih to sah oh; mitongnawk hoi prae thung kaom kaminawk Angraeng na Sithaw ih imthung ah pakhuengh boih ah loe, Angraeng khaeah qah oh.
14Santifiquem um jejum. Convoquem uma assembleia solene. Reúnam os anciãos e todos os habitantes da terra na casa do SENHOR, o seu Deus, e clamem ao SENHOR.
15Ala Angraeng ih ni, to ani loe anghnai boeh; to ni loe Thacak Sithaw khae hoi angzo amrohaih baktiah angzo tih.
15Ai daquele dia! Pois o dia do SENHOR está próximo, e virá como destruição da parte do Todo-Poderoso.
16Aicae hma roe ah caaknaek to kha boeh moe, Sithaw im ah anghoehaih hoi oephaih to om ai boeh na ai maw?
16Não foi o alimento cortado diante dos nossos olhos, a alegria e o regozijo da casa do nosso Deus?
17Cangtii doeh long thungah aap sut boeh, hmuenmae suekhaih ahmuen loe angqai krang boeh, tapupnawk doeh hmawn boih boeh; cang doeh azaem boih boeh.
17As sementes apodrecem debaixo dos seus torrões. Os celeiros estão desolados. Os armazéns estão em ruínas, pois o cereal murchou.
18Moinawk loe kawkruk maw patangkhang o! Caak han phroh kahoih om ai boeh pongah, maitawnawk doeh thazok o sut moe, tuunawk doeh patangkhang o boeh.
18Como gemem os animais! As manadas de gado estão perplexas, porque não têm pasto. Sim, os rebanhos de ovelhas estão desolados.
19Aw Angraeng, taw ih saphoinawk loe hmai mah kangh boih boeh, taw ih thingnawk doeh hmaipalai mah kang boih boeh pongah, nang ni kang palawk boeh.
19SENHOR, a ti eu clamo, pois o fogo devorou os pastos do deserto, e a chama queimou todas as árvores do campo.
20Vapui tuinawk loe kang ving boeh moe, hmai mah taw ih saphoinawk to kang boih boeh pongah, taw ih moinawk mah doeh nang ni ang palawk o boeh.
20Sim, os animais do campo suspiram por ti, pois os ribeiros de água secaram, e o fogo devorou os pastos do deserto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.