Job 39
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Sathar caa tapenhaih atue na panoek maw? To tih ai boeh loe tasuk caa tapenhaih atue na panoek maw?
1“Você sabe o tempo em que as cabras montesas dão à luz? Você observa quando as corças têm as suas crias?
2Ca tapen karoek to khrah nazetto maw zokpomh, tito na panoek maw? To tih ai boeh loe nihcae tapenhaih atue na panoek maw?
2Você pode contar os meses que elas cumprem? Ou você sabe o tempo em que elas dão à luz?
3Nihcae loe tabok o, caa tapen o; to naah caa tapenhaih kana to pahnet o.
3Elas se encurvam. Elas dão à luz as suas crias. Elas põem fim às suas dores de parto.
4A caanawk loe ngantui o moe, taw ah qoeng o tahang; amno to caeh o taak, amlaem o let ai boeh.
4Suas crias se tornam fortes. Elas crescem no campo aberto. Elas saem, e não voltam mais.
5Mi mah maw taw ih hrangnawk angmah koeh ah prasak? Mi mah maw taw hrang ih aqui to khramh pae thaih?
5“Quem deixou o jumento selvagem livre? Ou quem soltou as amarras do jumento veloz,
6Anih ohhaih ahmuen to praezaek ah ka sak moe, karoem long to anih ohhaih ahmuen ah ka paek.
6de quem fiz do deserto o seu lar, e da terra salgada a sua morada?
7Anih loe vangpui thung ih loknawk to pahnuithuih moe, kamongh kami hanghaih lok doeh tahngai ai.
7Ele despreza o tumulto da cidade, e não ouve os gritos do condutor.
8Anih loe maenawk nuiah prat moe, kahing phrohnawk to pakrong.
8A extensão das montanhas é a sua pastagem. Ele busca por tudo que é verde.
9Hmawsaeng taw ih maitaw loe na tok to sak moe, nang khaeah oh han koeh tih maw?
9“O boi selvagem se contentará em servi-lo? Ou ele ficará junto ao seu cocho?
10Laikok toksak hanah qui hoiah na zae thai tih maw? To tih ai boeh loe laikok atok hanah na hnukah bang thai tih maw?
10Você pode prender o boi selvagem no sulco com o seu arreio? Ou ele lavrará os vales atrás de você?
11Anih thacakhaih to na oep han maw? To tih ai boeh loe na sak ih tok to anih khaeah na aap thai tih maw?
11Você confiará nele, porque a sua força é grande? Ou você deixará a ele o seu trabalho?
12Anih mah im ah cang na phaw pae ueloe, tapup thungah na suem pae tih, tiah na tang maw?
12Você confiará que ele trará para casa a sua semente, e ajuntará o grão da sua eira?
13Tawtaaw tavaa loe amoekhaih hoiah pakhraeh to boh, toe tahnongsawk tavaa hoi Ostrich tavaa loe anih ih amui hoiah patah thai ai,
13“As asas do avestruz batem orgulhosamente, mas são elas as penas e a plumagem do amor?
14anih loe long ah taduih moe, savuet long hoiah tadui to khaeksak,
14Pois ela deixa os seus ovos na terra, os aquece no pó,
15anih loe khok hoiah angmah ih tadui to cawh moeng ueloe, taw ih moi mah tadui koisak moeng tih, tito panoek ai.
15e se esquece de que o pé pode esmagá-los, ou de que o animal selvagem pode pisoteá-los.
16Anih loe a caanawk to angmah ih caa ai baktiah khet, anih caasakhaih loe azom pui ni, tiah poek ai;
16Ela trata duramente as suas crias, como se não fossem suas. Embora o seu trabalho seja em vão, ela não tem medo,
17Sithaw mah anih han palunghahaih to paek ai, panoekhaih roe paek ai.
17porque Deus a privou de sabedoria, e não lhe concedeu entendimento.
18Toe pakhraeh atoengh tahang naah, anih mah hrang hoi a nuiah kangthueng kami to pahnuithuih.
18Quando ela se levanta altiva, ela zomba do cavalo e do seu cavaleiro.
19Hrang tha na caksak maw? Anih ih tahnong to na khuk pae maw?
19“Foi você quem deu força ao cavalo? Você vestiu o seu pescoço com uma crina tremulante?
20Pakhuh kangphet baktiah maw nang phetsak? Anih anghahaih takhi tuen loe zit thoh parai.
20Você o fez saltar como um gafanhoto? A glória do seu resfolegar é terrível.
21Anih loe azawn ah cawnh tapaih, a thacakhaih to angoep moe, misatuh kaminawk to a hmaang.
21Ele escarva no vale, e se alegra na sua força. Ele sai ao encontro dos homens armados.
22Zithaih to pahnuithuih, zithaih tidoeh tawn ai; sumsen doeh cawn taak ai.
22Ele zomba do medo, e não se intimida, nem recua diante da espada.
23Anih kahhaih palaa tuen to tacawt, tayae hoi misa angvaenghaih aphaw loe ampha hlip.
23A aljava chocalha contra ele, a lança reluzente e o dardo.
24Anih loe palungphui moe, thacakhaih palung hoiah long to a caak; mongkah lok a thaih naah, om duem thai ai.
24Ele devora a terra com ferocidade e fúria, e não fica parado ao som da trombeta.
25Mongkah lok thaih naah, Ha, ha, tiah a thuih; misatuh angraeng ih lok, misa pahruekhaih lok ahmui loe ahmuen kangthla hoiah panoek thaih.
25Sempre que a trombeta soa, ele resfolega: 'Aha!' Ele cheira a batalha de longe, o trovão dos capitães e os gritos de guerra.
26Tahmu loe na patuk ih palunghahaih hoiah pakhraeh to boh moe, aloih bangah azawk tathuk maw?
26“É pela sua sabedoria que o falcão voa alto, e estende as suas asas para o sul?
27Tahmu loe na paek ih lok pongah maw van bangah azawk tahang moe, hmuensang ah tabu to boh?
27É sob o seu comando que a águia se eleva, e faz o seu ninho nas alturas?
28Anih loe lungsong nuiah oh, cathaeng loe anih ohhaih kacak ahmuen ah oh.
28No penhasco ela habita e faz o seu lar, na ponta do penhasco e na fortaleza.
29To ahmuen hoiah a khet moe, caak koi moi to ahmuen kangthla hoiah hnuk thaih.
29De lá ela espia a presa. Seus olhos a veem de longe.
30A caanawk doeh athii to pazoh o toeng; anih loe kadueh qok ohhaih ahmuen ah oh, tiah a naa.
30Suas crias também sugam sangue. Onde estão os mortos, ali ela está.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.