Job 24
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Why are times not laid up by the Almighty? And why do not they that know Him see His days?
1“ทำไมพระผู้ทรงฤทธิ์จึงไม่กันเวลาไว้? ทำไมคนที่รู้จักพระองค์ไม่เห็นวันของพระองค์?
2There are that remove the landmarks; they violently take away flocks, and feed them.
2มีคนย้ายหลักเขต แย่งฝูงสัตว์ไปเลี้ยงเอง
3They drive away the ass of the fatherless, they take the widow's ox for a pledge.
3พวกเขาต้อนลาของเด็กกำพร้าพ่อไป เอาวัวของหญิงม่ายเป็นหลักประกัน
4They turn the needy out of the way; the poor of the earth hide themselves together.
4พวกเขาผลักคนขัดสนออกจากทาง คนยากจนในแผ่นดินต่างซ่อนตัว
5Behold, as wild asses in the wilderness they go forth to their work, seeking diligently for food; the desert yieldeth them bread for their children.
5เหมือนลาป่าในทะเลทราย พวกเขาออกไปทำงาน ขวนขวายหาอาหาร ถิ่นทุรกันดารให้อาหารแก่ลูกๆ
6They cut his provender in the field; and they despoil the vineyard of the wicked.
6พวกเขาตัดอาหารในทุ่ง เก็บผลองุ่นที่เหลือในสวนของคนชั่ว
7They lie all night naked without clothing, and have no covering in the cold.
7พวกเขานอนเปลือยตลอดคืน ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีอะไรคลุมในความหนาว
8They are wet with the showers of the mountains, and embrace the rock for want of a shelter.
8พวกเขาเปียกฝนบนภูเขา กอดก้อนหินเพราะไม่มีที่กำบัง
9There are that pluck the fatherless from the breast, and take a pledge of the poor;
9มีคนกระชากเด็กกำพร้าพ่อออกจากอก เรียกหลักประกันจากคนยากจน
10So that they go about naked without clothing, and being hungry they carry the sheaves;
10จนพวกเขาต้องเดินเปลือย ไม่มีเสื้อผ้า หิวอยู่ แต่ต้องแบกฟ่อนข้าว
11They make oil within the rows of these men; they tread their winepresses, and suffer thirst.
11พวกเขาผลิตน้ำมันภายในกำแพงของคนเหล่านี้ ย่ำองุ่นในบ่อย่ำ แต่ทนหิวน้ำ
12From out of the populous city men groan, and the soul of the wounded crieth out; yet God imputeth it not for unseemliness.
12ผู้คนคร่ำครวญจากเมืองที่มีคนหนาแน่น ใจของคนบาดเจ็บร้องเรียก แต่พระเจ้าไม่ใส่ใจการกระทำที่โง่เขลานั้น
13These are of them that rebel against the light; they know not the ways thereof, nor abide in the paths thereof.
13“คนเหล่านี้อยู่ในหมู่ผู้ขัดขืนแสง ไม่รู้จักทางของแสง ไม่อยู่บนเส้นทางของมัน
14The murderer riseth with the light, to kill the poor and needy; and in the night he is as a thief.
14ฆาตกรลุกขึ้นเมื่อมีแสง ฆ่าคนยากจนและคนขัดสน ในยามค่ำคืน เขาเป็นเหมือนโจร
15The eye also of the adulterer waiteth for the twilight, saying: 'No eye shall see me'; and he putteth a covering on his face.
15ตาของคนล่วงประเวณีคอยพลบค่ำ คิดว่า ‘ไม่มีตาใดเห็นฉัน’ เขาปิดบังใบหน้า
16In the dark they dig through houses; they shut themselves up in the day-time; they know not the light.
16ในความมืด พวกเขาขุดทะลุบ้าน เก็บตัวในเวลากลางวัน ไม่รู้จักแสง
17For the shadow of death is to all of them as the morning; for they know the terrors of the shadow of death.
17เพราะยามเช้าเป็นเหมือนความมืดทึบสำหรับพวกเขาทุกคน พวกเขาคุ้นเคยกับความน่าสะพรึงกลัวของความมืดทึบ
18He is swift upon the face of the waters; their portion is cursed in the earth; he turneth not by the way of the vineyards.
18“พวกเขาเป็นฟองบนผิวน้ำ ส่วนของพวกเขาบนแผ่นดินถูกสาปแช่ง พวกเขาไม่หันเข้าสู่ทางไปสวนองุ่น
19Drought and heat consume the snow waters; so doth the nether-world those that have sinned.
19ความแล้งและความร้อนกลืนน้ำจากหิมะ เชโอลก็กลืนคนทำบาปเช่นกัน
20The womb forgetteth him; the worm feedeth sweetly on him; he shall be no more remembered; and unrighteousness is broken as a tree.
20ครรภ์จะลืมเขา หนอนจะกินเขาอย่างเอร็ดอร่อย จะไม่มีใครจำเขาได้อีก ความไม่เที่ยงธรรมจะหักเหมือนต้นไม้
21He devoureth the barren that beareth not; and doeth not good to the widow.
21เขากลืนกินผู้หญิงที่เป็นหมันและไม่มีลูก ไม่แสดงน้ำใจต่อหญิงม่าย
22He draweth away the mighty also by his power; he riseth up, and he trusteth not his own life.
22แต่พระเจ้าใช้กำลังรักษาผู้มีอำนาจไว้ คนที่ไม่มั่นใจในชีวิตก็ลุกขึ้น
23Though it be given him to be in safety, whereon he resteth, yet His eyes are upon their ways.
23พระเจ้าให้ความมั่นคงแก่พวกเขา พวกเขาพักพิงในนั้น ตาพระองค์เฝ้าดูทางของพวกเขา
24They are exalted for a little while, and they are gone; yea, they are brought low, they are gathered in as all others, and wither as the tops of the ears of corn.
24พวกเขาถูกยกขึ้นสูง อีกไม่นานก็ไม่มีแล้ว พวกเขาถูกลดลง ถูกเอาไปเหมือนคนอื่นทุกคน ถูกตัดเหมือนยอดรวงข้าว
25And if it be not so now, who will prove me a liar, and make my speech nothing worth?
25ถ้าไม่ใช่อย่างนี้ ใครจะพิสูจน์ว่าผมโกหก ทำให้คำพูดผมไร้ค่า?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.