Job 24
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Pourquoi le Tout-Puissant ne met-il pas des temps en réserve, Et pourquoi ceux qui le connaissent ne voient-ils pas ses jours?
1“ทำไมพระผู้ทรงฤทธิ์จึงไม่กันเวลาไว้? ทำไมคนที่รู้จักพระองค์ไม่เห็นวันของพระองค์?
2On déplace les bornes, On vole des troupeaux, et on les fait paître;
2มีคนย้ายหลักเขต แย่งฝูงสัตว์ไปเลี้ยงเอง
3On enlève l’âne de l’orphelin, On prend pour gage le bœuf de la veuve;
3พวกเขาต้อนลาของเด็กกำพร้าพ่อไป เอาวัวของหญิงม่ายเป็นหลักประกัน
4On repousse du chemin les indigents, On force tous les malheureux du pays à se cacher.
4พวกเขาผลักคนขัดสนออกจากทาง คนยากจนในแผ่นดินต่างซ่อนตัว
5Et voici, comme les ânes sauvages du désert, Ils sortent le matin pour chercher de la nourriture, Ils n’ont que le désert pour trouver le pain de leurs enfants;
5เหมือนลาป่าในทะเลทราย พวกเขาออกไปทำงาน ขวนขวายหาอาหาร ถิ่นทุรกันดารให้อาหารแก่ลูกๆ
6Ils coupent le fourrage qui reste dans les champs, Ils grappillent dans la vigne de l’impie;
6พวกเขาตัดอาหารในทุ่ง เก็บผลองุ่นที่เหลือในสวนของคนชั่ว
7Ils passent la nuit dans la nudité, sans vêtement, Sans couverture contre le froid;
7พวกเขานอนเปลือยตลอดคืน ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีอะไรคลุมในความหนาว
8Ils sont percés par la pluie des montagnes, Et ils embrassent les rochers comme unique refuge.
8พวกเขาเปียกฝนบนภูเขา กอดก้อนหินเพราะไม่มีที่กำบัง
9On arrache l’orphelin à la mamelle, On prend des gages sur le pauvre.
9มีคนกระชากเด็กกำพร้าพ่อออกจากอก เรียกหลักประกันจากคนยากจน
10Ils vont tout nus, sans vêtement, Ils sont affamés, et ils portent les gerbes;
10จนพวกเขาต้องเดินเปลือย ไม่มีเสื้อผ้า หิวอยู่ แต่ต้องแบกฟ่อนข้าว
11Dans les enclos de l’impie ils font de l’huile, Ils foulent le pressoir, et ils ont soif;
11พวกเขาผลิตน้ำมันภายในกำแพงของคนเหล่านี้ ย่ำองุ่นในบ่อย่ำ แต่ทนหิวน้ำ
12Dans les villes s’exhalent les soupirs des mourants, L’âme des blessés jette des cris… Et Dieu ne prend pas garde à ces infamies!
12ผู้คนคร่ำครวญจากเมืองที่มีคนหนาแน่น ใจของคนบาดเจ็บร้องเรียก แต่พระเจ้าไม่ใส่ใจการกระทำที่โง่เขลานั้น
13D’autres sont ennemis de la lumière, Ils n’en connaissent pas les voies, Ils n’en pratiquent pas les sentiers.
13“คนเหล่านี้อยู่ในหมู่ผู้ขัดขืนแสง ไม่รู้จักทางของแสง ไม่อยู่บนเส้นทางของมัน
14L’assassin se lève au point du jour, Tue le pauvre et l’indigent, Et il dérobe pendant la nuit.
14ฆาตกรลุกขึ้นเมื่อมีแสง ฆ่าคนยากจนและคนขัดสน ในยามค่ำคืน เขาเป็นเหมือนโจร
15L’œil de l’adultère épie le crépuscule; Personne ne me verra, dit-il, Et il met un voile sur sa figure.
15ตาของคนล่วงประเวณีคอยพลบค่ำ คิดว่า ‘ไม่มีตาใดเห็นฉัน’ เขาปิดบังใบหน้า
16La nuit ils forcent les maisons, Le jour ils se tiennent enfermés; Ils ne connaissent pas la lumière.
16ในความมืด พวกเขาขุดทะลุบ้าน เก็บตัวในเวลากลางวัน ไม่รู้จักแสง
17Pour eux, le matin c’est l’ombre de la mort, ils en éprouvent toutes les terreurs.
17เพราะยามเช้าเป็นเหมือนความมืดทึบสำหรับพวกเขาทุกคน พวกเขาคุ้นเคยกับความน่าสะพรึงกลัวของความมืดทึบ
18Eh quoi! L’impie est d’un poids léger sur la face des eaux, Il n’a sur la terre qu’une part maudite, Il ne prend jamais le chemin des vignes!
18“พวกเขาเป็นฟองบนผิวน้ำ ส่วนของพวกเขาบนแผ่นดินถูกสาปแช่ง พวกเขาไม่หันเข้าสู่ทางไปสวนองุ่น
19Comme la sécheresse et la chaleur absorbent les eaux de la neige, Ainsi le séjour des morts engloutit ceux qui pèchent!
19ความแล้งและความร้อนกลืนน้ำจากหิมะ เชโอลก็กลืนคนทำบาปเช่นกัน
20Quoi! Le sein maternel l’oublie, Les vers en font leurs délices, On ne se souvient plus de lui! L’impie est brisé comme un arbre,
20ครรภ์จะลืมเขา หนอนจะกินเขาอย่างเอร็ดอร่อย จะไม่มีใครจำเขาได้อีก ความไม่เที่ยงธรรมจะหักเหมือนต้นไม้
21Lui qui dépouille la femme stérile et sans enfants, Lui qui ne répand aucun bienfait sur la veuve!…
21เขากลืนกินผู้หญิงที่เป็นหมันและไม่มีลูก ไม่แสดงน้ำใจต่อหญิงม่าย
22Non! Dieu par sa force prolonge les jours des violents, Et les voilà debout quand ils désespéraient de la vie;
22แต่พระเจ้าใช้กำลังรักษาผู้มีอำนาจไว้ คนที่ไม่มั่นใจในชีวิตก็ลุกขึ้น
23Il leur donne de la sécurité et de la confiance, Il a les regards sur leurs voies.
23พระเจ้าให้ความมั่นคงแก่พวกเขา พวกเขาพักพิงในนั้น ตาพระองค์เฝ้าดูทางของพวกเขา
24Ils se sont élevés; et en un instant ils ne sont plus, Ils tombent, ils meurent comme tous les hommes, Ils sont coupés comme la tête des épis.
24พวกเขาถูกยกขึ้นสูง อีกไม่นานก็ไม่มีแล้ว พวกเขาถูกลดลง ถูกเอาไปเหมือนคนอื่นทุกคน ถูกตัดเหมือนยอดรวงข้าว
25S’il n’en est pas ainsi, qui me démentira, Qui réduira mes paroles à néant?
25ถ้าไม่ใช่อย่างนี้ ใครจะพิสูจน์ว่าผมโกหก ทำให้คำพูดผมไร้ค่า?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.