โยบ 23

Freedom Bible (Thai)

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1โยบจึงตอบว่า

1پس ایوب در جواب گفت:

2“แม้วันนี้ ผมก็ยังร้องทุกข์อย่างขัดขืน มือพระองค์ยังกดหนักทั้งที่ผมคร่ำครวญ

2«امروز نیز شکایت من تلخ است، وضرب من از ناله من سنگینتر.

3ถ้าผมรู้ว่าจะหาพระองค์ได้ที่ไหนก็คงดี! ถ้าไปถึงที่ประทับของพระองค์ได้

3کاش می‌دانستم که او را کجا یابم، تا آنکه نزد کرسی او بیایم.

4ผมจะเตรียมคดีต่อหน้าพระองค์ ให้ปากผมเต็มด้วยข้อโต้แย้ง

4آنگاه دعوی خود را به حضور وی ترتیب می‌دادم، ودهان خود را از حجت‌ها پر می‌ساختم.

5จะได้รู้คำที่พระองค์ตอบ เข้าใจสิ่งที่พระองค์บอก

5سخنانی را که در جواب من می‌گفت می‌دانستم، و آنچه راکه به من می‌گفت می‌فهمیدم.

6พระองค์จะใช้อำนาจมหาศาลต่อสู้กับผมหรือ? ไม่ พระองค์จะฟังผม

6آیا به عظمت قوت خود با من مخاصمه می‌نمود؟ حاشا! بلکه به من التفات می‌کرد.

7ที่นั่นคนซื่อตรงจะโต้แย้งเหตุผลกับพระองค์ได้ ผมจึงจะพ้นจากผู้ตัดสินตลอดไป

7آنگاه مرد راست با اومحاجه می‌نمود و از داور خود تا به ابد نجات می‌یافتم.

8“ถ้าผมไปตะวันออก พระองค์ก็ไม่อยู่ ไปตะวันตก ก็หาพระองค์ไม่พบ

8اینک به طرف مشرق می‌روم و اویافت نمی شود و به طرف مغرب و او را نمی بینم.

9พระองค์ทำงานทางเหนือ แต่ผมมองไม่เห็น พระองค์หันไปทางใต้ แต่ผมก็ไม่เห็นพระองค์แม้เพียงแวบเดียว

9به طرف شمال جایی که او عمل می‌کند، و او رامشاهده نمی کنم. و او خود را به طرف جنوب می‌پوشاند و او را نمی بینم،

10แต่พระองค์รู้ทางที่ผมเดิน เมื่อทดสอบแล้ว ผมจะออกมาเหมือนทองคำ

10زیرا او طریقی راکه می‌روم می‌داند و چون مرا می‌آزماید، مثل طلابیرون می‌آیم.

11เท้าผมยึดก้าวของพระองค์ไว้ รักษาทางของพระองค์ ไม่หันออกไป

11پایم اثر اقدام او را گرفته است وطریق او را نگاه داشته، از آن تجاوز نمی کنم.

12ผมไม่ถอยจากคำสั่งที่ริมฝีปากพระองค์พูด เก็บถ้อยคำจากปากพระองค์ไว้ยิ่งกว่าอาหารที่จำเป็น

12از فرمان لبهای وی برنگشتم و سخنان دهان اورا زیاده از رزق خود ذخیره کردم.

13แต่พระองค์ยืนอยู่ผู้เดียว ใครจะขัดขวางได้? พระองค์ปรารถนาสิ่งใด ก็ทำสิ่งนั้น

13لیکن اوواحد است و کیست که او را برگرداند؟ و آنچه دل او می‌خواهد، به عمل می‌آورد.

14พระองค์ทำสิ่งที่กำหนดไว้ให้ผม และยังมีสิ่งเช่นนี้อีกมากอยู่กับพระองค์

14زیرا آنچه را که بر من مقدر شده است بجا می‌آورد، و چیزهای بسیار مثل این نزد وی است.

15ผมจึงหวาดกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าพระองค์ พอคิดถึง ก็กลัวพระองค์

15از این جهت ازحضور او هراسان هستم، و چون تفکر می‌نمایم از او می‌ترسم،

16พระเจ้าทำให้ใจผมหมดแรง พระผู้ทรงฤทธิ์ทำให้ผมหวาดผวา

16زیرا خدا دل مرا ضعیف کرده است، و قادرمطلق مرا هراسان گردانیده.

17เพราะผมไม่ได้ถูกกำจัดก่อนความมืดมา พระองค์ไม่ได้ซ่อนความมืดทึบให้พ้นหน้าผม

17چونکه پیش از تاریکی منقطع نشدم، و ظلمت غلیظ را از نزد من نپوشانید.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.