โยบ 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1โยบจึงตอบว่า
1پس ایوب در جواب گفت:
2“ผมรู้ดีว่าเป็นอย่างนั้น แต่มนุษย์จะเป็นฝ่ายถูกต่อหน้าพระเจ้าได้อย่างไร?
2«یقین میدانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
3ถ้าเขาคิดจะต่อสู้คดีกับพระองค์ ในคำถามพันข้อ เขาตอบไม่ได้แม้แต่ข้อเดียว
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
4พระเจ้ามีใจที่เปี่ยมปัญญา และมีกำลังมหาศาล ใครเคยแข็งขืนต่อพระองค์แล้วยังรุ่งเรือง?
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
5พระองค์ย้ายภูเขาโดยที่ภูเขาเหล่านั้นไม่รู้ตัว พลิกมันคว่ำด้วยความโกรธ
5آنکه کوههارا منتقل میسازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون میگرداند،
6พระองค์เขย่าแผ่นดินให้เคลื่อนจากที่ เสาของมันสั่นสะท้าน
6که زمین را ازمکانش میجنباند، و ستونهایش متزلزل میشود.
7พระองค์สั่งดวงอาทิตย์แล้วมันไม่ขึ้น ปิดผนึกดวงดาวไว้
7که آفتاب را امر میفرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم میسازد.
8พระองค์ผู้เดียวคลี่ฟ้าสวรรค์ออก และย่ำบนคลื่นทะเล
8که به تنهایی، آسمانها را پهن میکند و بر موجهای دریامی خرامد.
9พระองค์สร้างกลุ่มดาวหมี กลุ่มดาวนายพราน กลุ่มดาวลูกไก่ และห้องต่างๆ ทางทิศใต้
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
10พระองค์ทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่ค้นไม่ถึง ทำสิ่งอัศจรรย์เหลือคณานับ
10که کارهای عظیم بیقیاس را میکند و کارهای عجیب بیشمار را.
11พระองค์ผ่านข้างผม แต่ผมมองไม่เห็น พระองค์ผ่านไป แต่ผมไม่รับรู้
11اینک از من میگذرد و او را نمی بینم، و عبور میکند واو را احساس نمی نمایم.
12เมื่อพระองค์ฉวยเอาไป ใครจะห้ามได้? ใครจะถามพระองค์ว่า ‘กำลังทำอะไร?’
12اینک او میرباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه میکنی؟
13“พระเจ้าจะไม่ระงับความโกรธ ผู้ช่วยของราฮับยังต้องหมอบลงใต้พระองค์
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم میشوند.
14แล้วผมจะยิ่งตอบพระองค์ได้อย่างไร จะเลือกคำมาต่อสู้คดีกับพระองค์ได้อย่างไร?
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
15แม้ผมเที่ยงธรรม ผมก็คงไม่ตอบโต้ ได้แต่วิงวอนผู้ตัดสินผม
15که اگر عادل میبودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه مینمودم.
16ถ้าผมเรียกแล้วพระองค์ตอบ ผมก็ยังไม่เชื่อว่าพระองค์ฟังเสียงผม
16اگر او را میخواندم و مرا جواب میداد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
17เพราะพระองค์บดขยี้ผมด้วยพายุ เพิ่มบาดแผลให้ผมโดยไม่มีเหตุ
17زیرا که مرا به تندبادی خرد میکند و بیسبب، زخمهای مرا بسیار میسازد.
18ไม่ยอมให้ผมได้พักหายใจ กลับเติมความขมขื่นให้เต็ม
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر میکند.
19ถ้าพูดถึงกำลัง พระองค์แข็งแกร่งนัก! ถ้าพูดถึงความยุติธรรม พระองค์ถามว่า ‘ใครจะเรียกเราเข้าสู้คดี?’
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
20แม้ผมเที่ยงธรรม ปากผมเองก็จะตัดสินว่าผมผิด แม้ผมไร้ข้อตำหนิ มันก็จะพิสูจน์ว่าผมคดโกง
20اگر عادل میبودم دهانم مرا مجرم میساخت، و اگر کامل میبودم مرا فاسق میشمرد.
21ผมไร้ข้อตำหนิ ผมไม่นับถือตัวเอง ผมดูหมิ่นชีวิตของผม
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه میدارم.
22“ไม่ต่างกันเลย ผมจึงบอกว่าพระองค์ทำลายทั้งคนไร้ข้อตำหนิและคนชั่ว
22این امر برای همه یکی است. بنابراین میگویم که اوصالح است و شریر را هلاک میسازد.
23ถ้าแส้ฆ่าคนในทันที พระองค์ก็จะหัวเราะเยาะความทุกข์ของคนบริสุทธิ์
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بیگناهان استهزامی کند.
24แผ่นดินถูกมอบไว้ในมือคนชั่ว พระองค์ปิดหน้าผู้ตัดสินของแผ่นดิน ถ้าไม่ใช่พระองค์ แล้วเป็นใคร?
24جهان بهدست شریران داده شده است و روی حاکمانش را میپوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که میکند؟
25“วันเวลาของผมเร็วกว่านักวิ่ง มันหนีไปโดยไม่พบสิ่งดี
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، میگریزد و نیکویی رانمی بیند.
26มันผ่านไปเหมือนเรือที่แล่นเร็ว เหมือนนกอินทรีที่โฉบลงจับเหยื่อ
26مثل کشتیهای تیزرفتار میگریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
27ถ้าข้าพเจ้าพูดว่า ‘จะลืมคำร้องทุกข์ จะเลิกทำหน้าเศร้าและร่าเริงขึ้น’
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
28ข้าพเจ้าก็ยังกลัวความเจ็บปวดทั้งหมด รู้ว่าพระองค์จะไม่ถือว่าข้าพเจ้าไม่มีความผิด
28از تمامی مشقتهای خود میترسم و میدانم که مرا بیگناه نخواهی شمرد،
29ข้าพเจ้าจะถูกตัดสินว่าผิด แล้วจะเหนื่อยเปล่าไปทำไม?
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
30แม้ข้าพเจ้าชำระตัวด้วยหิมะ ล้างมือด้วยน้ำยาด่าง
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
31พระองค์ก็จะจุ่มข้าพเจ้าลงในคู แม้แต่เสื้อผ้าของข้าพเจ้าก็จะรังเกียจข้าพเจ้า
31آنگاه مرا در لجن فرو میبری، و رختهایم مرامکروه میدارد.
32พระองค์ไม่ใช่มนุษย์เหมือนผม ที่ผมจะตอบโต้ได้ หรือเข้าสู่การตัดสินด้วยกัน
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
33ไม่มีคนกลางระหว่างเรา ผู้จะวางมือบนเราทั้งสองฝ่ายได้
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
34ขอให้พระองค์เอาไม้เรียวออกไปจากผม อย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ผมหวาดกลัว
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
35แล้วผมจะพูดโดยไม่กลัวพระองค์ เพราะตัวผมเองไม่ได้เป็นอย่างนั้น
35آنگاه سخن میگفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.