Siope 41
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Reina-Valera 1909
1“ʻOku ke faʻa fusi hake ʻae levaiatani ʻaki ʻae mātaʻu? Pe ko hono ʻelelo ʻaki ʻae afo ʻoku ke tukutuku hifo?
1¿SACARÁS tú al leviathán con el anzuelo, ó con la cuerda que le echares en su lengua?
2ʻOku ke faʻa ʻai ʻae mātaʻu ki hono ihu? Pe vili ke ʻasi hono kouʻahe ʻaki ʻae talaʻi ʻakau?
2¿Pondrás tú garfio en sus narices, y horadarás con espinas su quijada?
3Te ne fai ʻene ngaahi hū tāumaʻu kiate koe? Te ne lea ʻaki ʻae ngaahi lea malu kiate koe?
3¿Multiplicará él ruegos para contigo? ¿hablaráte él lisonjas?
4Te ne fai ʻae fuakava mo koe? Te ke maʻu ia ko hoʻo tamaioʻeiki ʻo taʻengata?
4¿Hará concierto contigo para que lo tomes por siervo perpetuo?
5Te ke fakavā mo ia ʻo hangē ko e manupuna? Pe te ke noʻotaki ia maʻa hoʻo kau taʻahine?
5¿Jugarás tú con él como con pájaro, ó lo atarás para tus niñas?
6ʻE fai kātoanga ʻaki ia ʻe ho kaumeʻa? Te nau vahevahe ia ki he kakai fakatau?
6¿Harán de él banquete los compañeros? ¿partiránlo entre los mercaderes?
7ʻOku ke faʻa fakapito hono kili ʻi he tao ukamea talatala? Pe ko hono ʻulu ʻi he tao hoka ika?
7¿Cortarás tú con cuchillo su cuero, ó con asta de pescadores su cabeza?
8Hilifaki ho nima kiate ia, manatu ki he tau, pea ʻoua naʻa toe fai hā meʻa.
8Pon tu mano sobre él; te acordarás de la batalla, y nunca más tornarás.
9Vakai, ʻoku taʻeʻaonga ke ʻamanaki kiate ia: ʻikai ʻe tō ki lalo ha tokotaha ʻi he mamata pe kiate ia?
9He aquí que la esperanza acerca de él será burlada: porque aun á su sola vista se desmayarán.
10ʻOku ʻikai ha tokotaha ʻoku loto lahi ʻe fie ueʻi ia ke tuʻu hake: pea ka kuo pehē, ko hai koā ʻe faʻa tuʻu ʻi hoku ʻao?
10Nadie hay tan osado que lo despierte: ¿quién pues podrá estar delante de mí?
11Ko hai kuo ne tomuʻa fai kiate au koeʻuhi ke u totongi ia? Ko e meʻa kotoa pē ʻoku ʻi lalo langi ʻoku ʻaʻaku ia.
11¿Quién me ha anticipado, para que yo restituya? Todo lo que hay debajo del cielo es mío.
12“ʻE ʻikai te u fakapuli hono ngaahi konga, pe ko hono mālohi, pe ko hono matamatalelei.
12Yo no callaré sus miembros, ni lo de sus fuerzas y la gracia de su disposición.
13Ko hai te ne faʻa ʻilo ʻae mata ʻo hono kofu? Pe ko hai ʻe faʻa haʻu kiate ia mo e palaiteli lou ua?
13¿Quién descubrirá la delantera de su vestidura? ¿quién se llegará á él con freno doble?
14Ko hai te ne faʻa toʻo ʻae matapā ʻo hono mata? ʻOku fakailifia hono ngaahi nifo ʻoku takatakai.
14¿Quién abrirá las puertas de su rostro? Los órdenes de sus dientes espantan.
15ʻOku viki ia ʻi hono ngaahi ʻuno, ʻaia ʻoku tāpuni fakataha ʻo hangē ko e meʻa pulusi maʻu.
15La gloria de su vestido son escudos fuertes, cerrados entre sí estrechamente.
16ʻOku fengūtaki pehē ʻae taha ki he taha, ʻaia ʻoku ʻikai faʻa hū ai ʻae matangi ʻi hona vahaʻa.
16El uno se junta con el otro, que viento no entra entre ellos.
17ʻOku nau fehokotaki, ʻo fepikitaki fakataha, pea ʻe ʻikai faʻa vaheʻi.
17Pegado está el uno con el otro, están trabados entre sí, que no se pueden apartar.
18ʻI heʻene mafatua ʻoku ulo ai ʻae maama, pea ʻoku tatau hono mata mo e laumata ʻoe pongipongi.
18Con sus estornudos encienden lumbre, y sus ojos son como los párpados del alba.
19ʻOku ʻalu atu mei hono ngutu ʻae ngaahi maama ulo, ʻoku puna mei ai kituʻa ʻae ngaahi kalofiama.
19De su boca salen hachas de fuego; centellas de fuego proceden.
20ʻOku ʻalu atu ʻi hono avaʻi ihu ʻae ʻohuafi, ʻo hangē ko e kulo vai kuo lili, pe ko e fuʻu kulo.
20De sus narices sale humo, como de una olla ó caldero que hierve.
21ʻOku tutu ʻe heʻene mānava ʻae malala, pea ʻoku ulo mai ʻae afi mei hono ngutu.
21Su aliento enciende los carbones, y de su boca sale llama.
22ʻOku nofo ʻae mālohi ʻi hono kia, pea ʻoku liliu ʻae mamahi ko e fiefia ʻi hono ʻao.
22En su cerviz mora la fortaleza, y espárcese el desaliento delante de él.
23Ko hono ngaahi ʻioʻi kakano ʻoku piki fakataha: ʻoku mālohi ia ʻi ai; ʻoku ʻikai faʻa ueʻi.
23Las partes momias de su carne están apretadas: están en él firmes, y no se mueven.
24ʻOku mālohi hono loto ʻo hangē ko e maka; ʻio, ʻoku fefeka ʻo hangē ko e konga ʻoe maka tokalalo ʻoe meʻa momosi.
24Su corazón es firme como una piedra, y fuerte como la muela de abajo.
25ʻOka fokotuʻu hake ia ki ʻolunga, ʻoku manavahē ʻae kau mālohi: ko e meʻa ʻi he faʻa maumau ʻoku nau fakamaʻa ʻakinautolu.
25De su grandeza tienen temor los fuertes, y á causa de su desfallecimiento hacen por purificarse.
26Ko e heletā ʻo ia ʻoku ne tā kiate ia ʻoku ʻikai tau; pe ko e tao, pe ko e tokotoko, mo e kofutau.
26Cuando alguno lo alcanzare, ni espada, ni lanza, ni dardo, ni coselete durará.
27ʻOku tatau kiate ia ʻae ʻaione mo e mohuku, ʻae palasa mo e ʻakau popo.
27El hierro estima por pajas, y el acero por leño podrido.
28ʻE ʻikai hola ia ʻi he ngahau: ʻoku ne liliu ʻae ngaahi makatā ko e veve.
28Saeta no le hace huir; las piedras de honda se le tornan aristas.
29ʻOku ne ui ʻae ngaahi ngahau ko e mohuku mōmoa: ʻoku kata ia ʻi he apoapo ʻoe tao.
29Tiene toda arma por hojarascas, y del blandir de la pica se burla.
30ʻOku ʻi lalo ʻiate ia ʻae ngaahi maka māsila: ʻoku ne folahi ki he pelepela ʻae ngaahi meʻa māsila.
30Por debajo tiene agudas conchas; Imprime su agudez en el suelo.
31ʻOku ne fakalili ʻae loloto ʻo hangē ko e kulo: ʻoku ne ngaohi ke tatau ʻae tahi mo e ipu ʻoe meʻa tākai.
31Hace hervir como una olla la profunda mar, y tórnala como una olla de ungüento.
32ʻOku ne fakangingila ʻae hala kimui ʻiate ia; ʻe mahalo ʻe ha taha ʻoku hinehina ʻae loloto.
32En pos de sí hace resplandecer la senda, que parece que la mar es cana.
33ʻOku ʻikai hano tatau ʻi he fonua, ʻaia kuo ngaohi ke taʻemanavahē.
33No hay sobre la tierra su semejante, hecho para nada temer.
34ʻOku ne vakai ki he ngaahi meʻa māʻolunga kotoa pē: ko e tuʻi ia ki he ngaahi fānau kotoa pē ʻoe laukau.”
34Menosprecia toda cosa alta: es rey sobre todos los soberbios.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.