Siope 41
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Berean Standard Bible
1“ʻOku ke faʻa fusi hake ʻae levaiatani ʻaki ʻae mātaʻu? Pe ko hono ʻelelo ʻaki ʻae afo ʻoku ke tukutuku hifo?
1“Can you pull in Leviathan with a hook or tie down his tongue with a rope?
2ʻOku ke faʻa ʻai ʻae mātaʻu ki hono ihu? Pe vili ke ʻasi hono kouʻahe ʻaki ʻae talaʻi ʻakau?
2Can you put a cord through his nose or pierce his jaw with a hook?
3Te ne fai ʻene ngaahi hū tāumaʻu kiate koe? Te ne lea ʻaki ʻae ngaahi lea malu kiate koe?
3Will he beg you for mercy or speak to you softly?
4Te ne fai ʻae fuakava mo koe? Te ke maʻu ia ko hoʻo tamaioʻeiki ʻo taʻengata?
4Will he make a covenant with you to take him as a slave for life?
5Te ke fakavā mo ia ʻo hangē ko e manupuna? Pe te ke noʻotaki ia maʻa hoʻo kau taʻahine?
5Can you pet him like a bird or put him on a leash for your maidens?
6ʻE fai kātoanga ʻaki ia ʻe ho kaumeʻa? Te nau vahevahe ia ki he kakai fakatau?
6Will traders barter for him or divide him among the merchants?
7ʻOku ke faʻa fakapito hono kili ʻi he tao ukamea talatala? Pe ko hono ʻulu ʻi he tao hoka ika?
7Can you fill his hide with harpoons or his head with fishing spears?
8Hilifaki ho nima kiate ia, manatu ki he tau, pea ʻoua naʻa toe fai hā meʻa.
8If you lay a hand on him, you will remember the battle and never repeat it!
9Vakai, ʻoku taʻeʻaonga ke ʻamanaki kiate ia: ʻikai ʻe tō ki lalo ha tokotaha ʻi he mamata pe kiate ia?
9Surely hope of overcoming him is false. Is not the sight of him overwhelming?
10ʻOku ʻikai ha tokotaha ʻoku loto lahi ʻe fie ueʻi ia ke tuʻu hake: pea ka kuo pehē, ko hai koā ʻe faʻa tuʻu ʻi hoku ʻao?
10No one is so fierce as to rouse Leviathan. Then who is able to stand against Me?
11Ko hai kuo ne tomuʻa fai kiate au koeʻuhi ke u totongi ia? Ko e meʻa kotoa pē ʻoku ʻi lalo langi ʻoku ʻaʻaku ia.
11Who has given to Me that I should repay him? Everything under heaven is Mine.
12“ʻE ʻikai te u fakapuli hono ngaahi konga, pe ko hono mālohi, pe ko hono matamatalelei.
12I cannot keep silent about his limbs, his power and graceful form.
13Ko hai te ne faʻa ʻilo ʻae mata ʻo hono kofu? Pe ko hai ʻe faʻa haʻu kiate ia mo e palaiteli lou ua?
13Who can strip off his outer coat? Who can approach him with a bridle?
14Ko hai te ne faʻa toʻo ʻae matapā ʻo hono mata? ʻOku fakailifia hono ngaahi nifo ʻoku takatakai.
14Who can open his jaws, ringed by his fearsome teeth?
15ʻOku viki ia ʻi hono ngaahi ʻuno, ʻaia ʻoku tāpuni fakataha ʻo hangē ko e meʻa pulusi maʻu.
15His rows of scales are his pride, tightly sealed together.
16ʻOku fengūtaki pehē ʻae taha ki he taha, ʻaia ʻoku ʻikai faʻa hū ai ʻae matangi ʻi hona vahaʻa.
16One scale is so near to another that no air can pass between them.
17ʻOku nau fehokotaki, ʻo fepikitaki fakataha, pea ʻe ʻikai faʻa vaheʻi.
17They are joined to one another; they clasp and cannot be separated.
18ʻI heʻene mafatua ʻoku ulo ai ʻae maama, pea ʻoku tatau hono mata mo e laumata ʻoe pongipongi.
18His snorting flashes with light, and his eyes are like the rays of dawn.
19ʻOku ʻalu atu mei hono ngutu ʻae ngaahi maama ulo, ʻoku puna mei ai kituʻa ʻae ngaahi kalofiama.
19Firebrands stream from his mouth; fiery sparks shoot forth!
20ʻOku ʻalu atu ʻi hono avaʻi ihu ʻae ʻohuafi, ʻo hangē ko e kulo vai kuo lili, pe ko e fuʻu kulo.
20Smoke billows from his nostrils as from a boiling pot over burning reeds.
21ʻOku tutu ʻe heʻene mānava ʻae malala, pea ʻoku ulo mai ʻae afi mei hono ngutu.
21His breath sets coals ablaze, and flames pour from his mouth.
22ʻOku nofo ʻae mālohi ʻi hono kia, pea ʻoku liliu ʻae mamahi ko e fiefia ʻi hono ʻao.
22Strength resides in his neck, and dismay leaps before him.
23Ko hono ngaahi ʻioʻi kakano ʻoku piki fakataha: ʻoku mālohi ia ʻi ai; ʻoku ʻikai faʻa ueʻi.
23The folds of his flesh are tightly joined; they are firm and immovable.
24ʻOku mālohi hono loto ʻo hangē ko e maka; ʻio, ʻoku fefeka ʻo hangē ko e konga ʻoe maka tokalalo ʻoe meʻa momosi.
24His chest is as hard as a rock, as hard as a lower millstone!
25ʻOka fokotuʻu hake ia ki ʻolunga, ʻoku manavahē ʻae kau mālohi: ko e meʻa ʻi he faʻa maumau ʻoku nau fakamaʻa ʻakinautolu.
25When Leviathan rises up, the mighty are terrified; they withdraw before his thrashing.
26Ko e heletā ʻo ia ʻoku ne tā kiate ia ʻoku ʻikai tau; pe ko e tao, pe ko e tokotoko, mo e kofutau.
26The sword that reaches him has no effect, nor does the spear or dart or arrow.
27ʻOku tatau kiate ia ʻae ʻaione mo e mohuku, ʻae palasa mo e ʻakau popo.
27He regards iron as straw and bronze as rotten wood.
28ʻE ʻikai hola ia ʻi he ngahau: ʻoku ne liliu ʻae ngaahi makatā ko e veve.
28No arrow can make him flee; slingstones become like chaff to him.
29ʻOku ne ui ʻae ngaahi ngahau ko e mohuku mōmoa: ʻoku kata ia ʻi he apoapo ʻoe tao.
29A club is regarded as straw, and he laughs at the sound of the lance.
30ʻOku ʻi lalo ʻiate ia ʻae ngaahi maka māsila: ʻoku ne folahi ki he pelepela ʻae ngaahi meʻa māsila.
30His undersides are jagged potsherds, spreading out the mud like a threshing sledge.
31ʻOku ne fakalili ʻae loloto ʻo hangē ko e kulo: ʻoku ne ngaohi ke tatau ʻae tahi mo e ipu ʻoe meʻa tākai.
31He makes the depths seethe like a cauldron; he makes the sea like a jar of ointment.
32ʻOku ne fakangingila ʻae hala kimui ʻiate ia; ʻe mahalo ʻe ha taha ʻoku hinehina ʻae loloto.
32He leaves a glistening wake behind him; one would think the deep had white hair!
33ʻOku ʻikai hano tatau ʻi he fonua, ʻaia kuo ngaohi ke taʻemanavahē.
33Nothing on earth is his equal— a creature devoid of fear!
34ʻOku ne vakai ki he ngaahi meʻa māʻolunga kotoa pē: ko e tuʻi ia ki he ngaahi fānau kotoa pē ʻoe laukau.”
34He looks down on all the haughty; he is king over all the proud.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.