โยบ 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
1Још настави Јов беседу своју и рече:
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
2О да бих био као пређашњих месеца, као оних дана кад ме Бог чуваше,
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
3Кад светљаше свећом својом над главом мојом, и при виделу Његовом хођах по мраку,
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
4Како бејах за младости своје, кад тајна Божија беше у шатору мом,
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
5Кад још беше Свемогући са мном, и деца моја око мене,
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
6Кад се траг мој обливаше маслом, и стена ми точаше уље потоцима,
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
7Кад излажах на врата кроз град, и на улици намештах себи столицу:
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
8Младићи видећи ме уклањаху се, а старци устајаху и стајаху,
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
9Кнезови престајаху говорити и метаху руку на уста своја,
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
10Управитељи устезаху глас свој и језик им пријањаше за грло.
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
11Јер које ме ухо чујаше, називаше ме блаженим; и које ме око виђаше, сведочаше ми
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
12Да избављам сиромаха који виче, и сироту и који нема никог да му помогне;
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
13Благослов оног који пропадаше долажаше на ме, и удовици срце распевах;
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
14У правду се облачих и она ми беше одело, као плашт и као венац беше ми суд мој.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
15Око бејах слепом и нога хромом.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
16Отац бејах убогима, и разбирах за распру за коју не знах.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
17И разбијах кутњаке неправеднику, и из зуба му истрзах грабеж.
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
18Зато говорах: У свом ћу гнезду умрети, и биће ми дана као песка.
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
19Корен мој пружаше се крај воде, роса биваше по сву ноћ на мојим гранама.
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
20Слава моја подмлађиваше се у мене, и лук мој у руци мојој понављаше се.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
21Слушаху ме и чекаху, и ћутаху на мој савет.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
22После мојих речи нико не проговараше, тако их натапаше беседа моја.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
23Јер ме чекаху као дажд, и уста своја отвараху као на позни дажд.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
24Кад бих се насмејао на њих, не вероваху, и сјајност лица мог не разгоњаху.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
25Кад бих отишао к њима, седах у зачеље, и бејах као цар у војсци, кад теши жалосне.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.