โยบ 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
1Moreover Job continued his parable, and said,
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
2Oh that I were as in months past, as in the days when God preserved me;
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
3When his candle shined upon my head, and when by his light I walked through darkness;
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
4As I was in the days of my youth, when the secret of God was upon my tabernacle;
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
5When the Almighty was yet with me, when my children were about me;
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
6When I washed my steps with butter, and the rock poured me out rivers of oil;
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
7When I went out to the gate through the city, when I prepared my seat in the street!
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
8The young men saw me, and hid themselves: and the aged arose, and stood up.
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
9The princes refrained talking, and laid their hand on their mouth.
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
10The nobles held their peace, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
11When the ear heard me , then it blessed me; and when the eye saw me , it gave witness to me:
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
12Because I delivered the poor that cried, and the fatherless, and him that had none to help him.
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
13The blessing of him that was ready to perish came upon me: and I caused the widow’s heart to sing for joy.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
14I put on righteousness, and it clothed me: my judgment was as a robe and a diadem.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
15I was eyes to the blind, and feet was I to the lame.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
16I was a father to the poor: and the cause which I knew not I searched out.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
17And I brake the jaws of the wicked, and plucked the spoil out of his teeth.
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
18Then I said, I shall die in my nest, and I shall multiply my days as the sand.
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
19My root was spread out by the waters, and the dew lay all night upon my branch.
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
20My glory was fresh in me, and my bow was renewed in my hand.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
21Unto me men gave ear, and waited, and kept silence at my counsel.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
22After my words they spake not again; and my speech dropped upon them.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
23And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide as for the latter rain.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
24If I laughed on them, they believed it not; and the light of my countenance they cast not down.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
25I chose out their way, and sat chief, and dwelt as a king in the army, as one that comforteth the mourners.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.